Najnowsze komentarze

    Listopad – Grudzień 2019: Struktury i Żywioły Ziemi

    Listopad – Grudzień 2019: Struktury i Żywioły Ziemi

    Listopad – Grudzień 2019: Struktury i Żywioły Ziemi

    Wystawa malarstwa i grafiki

    22 listopada – 29 grudnia 2019

    “Struktury i Żywioły Ziemi” to tytuł autorskiej wystawy malarstwa i grafiki Katarzyny Lipskiej-Ziębińskiej, absolwentki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Uniwersytetu Warszawskiego Podyplomowych Studiów dla Twórców , Artystów i Animatorów Kultury. Katarzyna Lipska-Ziębińska z zamiłowania artysta, twórca sztuk wizualnych, malarka, graficzka, a prywatnie podróżniczka otwarta na ludzi i sytuacje.

    Moją pasją jest zagłębianie się w otaczający mnie świat. Z zaangażowaniem odkrywam i fascynuję się bogactwem barw i struktur otaczającej mnie przestrzeni. Zachwyt nad materią kamienia czy żywiołem wody lub ognia przenoszę w swój osobisty świat doznań i wizji artystycznych na płótnie. Łączę materię natury – szkło, drewno, metal z przestrzenią twórczą mojej osobowości i moimi płótnami w formie czystych zdecydowanych kolorów i różnorodnych struktur przestrzennych. To stanowi swoistego rodzaju moją odpowiedź na fascynację pięknem i bogactwem świata. Wszystko co istnieje ma swoja energię żywiołu Ognia, Metalu, Ziemi, Drzewa i Wody. Wszystko co z kolei objawia nam się w naturze  w materii kamienia, strumienia, oceanów, roślinności, bogactwa form życia na Ziemi jest energią istnienia subtelnej równowagi żywiołów, które w swoisty sposób przejawiam w barwach i strukturze, w przestrzeni i kompozycji swoich obrazów i grafik.

    Prowadząc dialog duszy z barwą i materią obrazu tworzę swoiście spójne i przestrzenne dzieła. Wykorzystanie naturalnych form Ziemi i możliwości plastycznych malarstwa to opowieść o wędrówce po żywiołach i emocjach, po kolorach i formach, to wędrówka z moją duszą w świat wewnętrzny mojego istnienia.

    Wystawa, którą prezentuję jest pretekstem, aby każdy, kto zatrzyma się przed moim obrazem miał możliwość odczuć i zobaczyć oczyma wyobraźni prezentowany żywioł. Aby czytając tytuł dopełniający obraz  miał możliwość świadomego przeżycia chwili w przestrzeni mojego dzieła i żywiołu Ziemi. Prezentowana wystawa jest również pretekstem do zatrzymania się nad obecnie bardzo ważnym problemem degradacji i zniszczenia zasobów naturalnych Ziemi. Poruszanie się w sferze piękna, jest pretekstem na zwrócenie uwagi na współistniejącą brzydotę naszego bytu, na niszczycielskie i zaborcze działania destrukcyjne człowieka w środowisku. Jest pretekstem na zastanowienie się w jakim kierunku zmierza ludzkość i czy możemy coś temu zaradzić. Wszechobecna degradacja środowiska i świadome cywilizacyjnie, usprawiedliwione unicestwienie środowiska jest również tematem jaki będę poruszać na spotkaniach w trakcie trwania wystawy.

    Bardzo serdecznie zapraszam na wystawę o świadomej bytu natury sztuce, o przemianach i dojrzałości twórczej, a przede wszystkim o świadomości życia, istnienia Tu i Teraz – Dziś.

    Katarzyna Lipska Ziębińska

     

    Katarzyna Lipska Ziębińska

    Artysta Plastyk, Menadżer Kultury

    Tel.kom: 502 200 599, email:klziebinska@gmail.com

     

     

    Patronat honorowy: Prezes Związku Artystów Plastyków Okręgu Warszawskiego Bożenna Leszczyńska

     

     

    Patronat artystyczny: Art Imperium – Portal Kulturalny

     

     

    Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 27

    Wystawa czynna:

    od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00

    w niedziele: 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)

    Ceny biletów: normalny – 8 zł, ulgowy – 4 zł

     

    Życie w bursztynowym lesie

    Życie w bursztynowym lesie

    Wystawa autorstwa Katarzyny Szczepaniak, przedstawia mikrofotografie małych mieszkańców bursztynowego lasu sprzed 40 mln lat. Są to stawonogi, które żyły w bliskości drzew bursztynodajnych i zachowały się jako inkluzje organiczne (sfosylizowane organizmy). Na wystawie możemy poznać stawonogi z różnych środowisk lasu bursztynowego:
    – wije, które żerowały na pniach drzew,
    – drapieżne pająki oraz kosarze, które żerowały w ściółce lasu.

    Zaprezentowane zostały również stawonogi bardzo rzadko spotykane w bursztynie bałtyckim, jak np.:
    – straszyki, które żyły na pniach drzew,
    – pszczoły, żyjące w koronach drzew,
    – termity, żyjące w glebie lasu,
    – zaleszczotki, żyjące w leśnej ściółce, które z paleogenu zachowały się jedynie jako inkluzje organiczne w bursztynie bałtyckim.

    Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 27

    Wystawa będzie czynna do 31 stycznia 2020

    od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00

    w niedziele: 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)

    Ceny biletów: normalny – 8 zł, ulgowy – 4 zł

    „Cmentarzysko jurajskich gadów w Krzyżanowicach”

    „Cmentarzysko jurajskich gadów w Krzyżanowicach”

    W październiku rozpoczęliśmy kolejny cykl „Wykładów Paleontologicznych Muzeum Ziemi”. Cykl ten stanowi serię wykładów popularnonaukowych, których przedmiotem są najciekawsze zagadnienia dotyczące paleontologii, paleobiologii i historii życia na Ziemi.

    Zapraszamy serdecznie do wysłuchania pierwszego wykładu pt. „Cmentarzysko jurajskich gadów w Krzyżanowicach”.

    Więcej szczegółów: WYKŁADY PALEONTOLOGICZNE MUZEUM ZIEMI

    Wrzesień – Listopad 2019: Jak potopu świata fale…

    Wrzesień – Listopad 2019: Jak potopu świata fale…

    16 września – 17 listopada 2019

    pejzaże tatrzańskie z kolekcji Leszka Radwana, Piotra Radwana-Röhrenschefa oraz Witolda Huculaka

    Miłośników Tatr, a także sztuki inspirowanej Tatrami zapraszamy do PAN Muzeum Ziemi w Warszawie na wystawę pejzaży tatrzańskich z kolekcji Leszka Radwana, Piotra Radwana-Röhrenschefa i Witolda Huculaka. Tytuł wystawy „Jak potopu świata fale…” zapożyczony został z twórczości Wincentego Pola, a zaprezentowanych będzie kilkadziesiąt prac powstałych w okresie niespełna dwustu lat dziejów polskiego pejzażu tatrzańskiego,  od lat trzydziestych XIX wieku po dzień dzisiejszy. Uwagę znawców przyciągnie zapewne obraz pioniera gatunku – Jana Nepomucena Głowackiego, a także dzieło niekoronowanego króla tatrzańskich pejzażystów  przełomu XIX i XX wieku – Leona Wyczółkowskiego.

    Obok prac klasyków – Stanisława Witkiewicza, Stanisława Kamockiego, Stanisława Gałka, Alfreda Terleckiego, Karola Kłosowskiego czy Rafała Malczewskiego na wystawie znajdą się obrazy  wielu innych, mniej znanych, a nawet niesłusznie zapomnianych twórców, głównie z lat międzywojennych. Zaprezentujemy także wybrane obrazy artystów współczesnych m.in. Arkadiusza Walocha, Józefa Panfila, Bartka Leszczyny i innych, w tym całkiem młodych, dla których, co cieszy Tatry są wciąż inspirujące i godne twórczego wysiłku.

    Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 27

    wystawa czynna:

    od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00

    w niedziele: 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)

    Ceny biletów: normalny – 8 zł, ulgowy – 4 zł

    Cały świat mówi o odkryciu polskich paleontologów!

    Cały świat mówi o odkryciu polskich paleontologów!

    Informacje o odkryciu unikatowych skamieniałości gadów morskich w Krzyżanowicach koło Iłży zataczają coraz szersze kręgi. O dokonaniach zespołu dr Daniela Tyborowskiego z PAN Muzeum Ziemi piszą krajowe i zagraniczne media:

     

    Telewizja

    Pytanie na śniadanie

    Teleexspress

     

     

    Radio

    Program Pierwszy Polskiego Radia

    Polskie Radio RDC

    TOK FM – Audycja: OFF Czarek

    TOK FM – Audycja: Homo Science

     

    Prasa zagraniczna

    Amerykańskie wydanie magazynu Newsweek

    Fox News

    Daily Mail

    The Sun

    Rosyjska Agencja Informacyjna Tass

     

    Prasa polska

    Polska Agencja Prasowa

    Wirtualna Polska

    Gazeta Wyborcza

    National Geographic

    Onet

    Wprost

    Crazy Nauka

    FAKT24

     

    Czasopisma naukowe

    Przegląd Geologiczny

     

    Youtube

    NaukowoTV

    Wulkany i trzęsienia Ziemi

    Wulkany i trzęsienia Ziemi

    Uprzejmie informujemy, że od 1 stycznia 2020 roku, do oferty edukacyjnej Muzeum, adresowanej do uczniów najstarszych klas szkoły podstawowej oraz uczniów szkół ponadpodstawowych powraca lekcja “Wulkany i trzęsienia Ziemi”.

    Lekcja poświęcona jest omówieniu, na tle budowy ziemskiej litosfery, głównych czynników determinujących lokalizację, przyczyny i skutki trzęsień ziemi o różnej genezie, a także aktywności wulkanicznej. Prezentowane są różnice w budowie i formie wulkanów uzależnione od składu chemicznego magmy/lawy. Lekcja ma formę prezentacji multimedialnej połączonej z prezentacją okazów typowych skał wulkanicznych. Omówienie tego bardzo obszernego tematu zajmuje około 90 minut.

    Ryszard Szczęsny

     

    Nowe warsztaty w Ofercie Edukacyjnej

    Nowe warsztaty w Ofercie Edukacyjnej

    Wszyscy jesteśmy jedną rodziną. O ewolucji i systematyce organizmów

    Warsztaty dla klas licealnych/techników

    Czas trwania: ok. 90 min. (w tym ok. 50-60 min. prezentacja multimedialna, 30-40 min. część warsztatowa)

    Maksymalna liczba osób: 20

    Poza odświeżeniem, wzbogaceniem i ugruntowaniem wiedzy o ewolucji biologicznej, głównym zadaniem niniejszych zajęć jest zapoznanie młodzieży ze współczesnymi poglądami na systematykę organizmów żywych.

    Zajęcia rozpoczynają się od prezentacji multimedialnej, w trakcie której zostają przedstawione podstawowe informacje o mechanizmach ewolucji biologicznej oraz o powstawaniu nowych gatunków. Zostają wyjaśnione zagadnienia doboru naturalnego, doboru płciowego oraz różnych typów specjacji (powstawania nowych gatunków). W dalszej części prezentacji zajmujemy się systematyką i taksonomią organizmów żywych. Począwszy od klasycznego, Linneuszowskiego podziału świata żywego, przechodzimy do zagadnienia wpływu naszej wiedzy o ewolucji na współczesne podejście do problemu taksonomii i systematyki, od której oczekuje się odzwierciedlania realnych pokrewieństw między organizmami. W kolejnej części prezentacji, młodzież ma okazję zapoznać się z podstawami kladystyki – obecnie najbardziej rozpowszechnionej metody badania pokrewieństw i ewolucji.

    W ramach krótszej części warsztatowej, młodzież ma sposobność samodzielnego skonstruowania prostego drzewa filogenetycznego (diagramu pokrewieństw) na podstawie ilustracji małej grupki fikcyjnych stworzeń.

    Michał Loba

    Wszyscy jesteśmy jedną rodziną. O ewolucji i systematyce organizmów

    Wszyscy jesteśmy jedną rodziną. O ewolucji i systematyce organizmów

    Poza odświeżeniem, wzbogaceniem i ugruntowaniem wiedzy o ewolucji biologicznej, głównym zadaniem niniejszych zajęć jest zapoznanie młodzieży ze współczesnymi poglądami na systematykę organizmów żywych.

    Zajęcia rozpoczynają się od prezentacji multimedialnej, w trakcie której zostają przedstawione podstawowe informacje o mechanizmach ewolucji biologicznej oraz o powstawaniu nowych gatunków. Zostają wyjaśnione zagadnienia doboru naturalnego, doboru płciowego oraz różnych typów specjacji (powstawania nowych gatunków). W dalszej części prezentacji zajmujemy się systematyką i taksonomią organizmów żywych. Począwszy od klasycznego, Linneuszowskiego podziału świata żywego, przechodzimy do zagadnienia wpływu naszej wiedzy o ewolucji na współczesne podejście do problemu taksonomii i systematyki, od której oczekuje się odzwierciedlania realnych pokrewieństw między organizmami. W kolejnej części prezentacji, młodzież ma okazję zapoznać się z podstawami kladystyki – obecnie najbardziej rozpowszechnionej metody badania pokrewieństw i ewolucji.

    Michał Loba

    Urodziny dinozaura Dyzia

    Urodziny dinozaura Dyzia

    Muzeum Geologiczne: 22 września 2019; godz. 10:00 – 16:00

    W najbliższą niedzielę 22 września w godzinach 10:00 – 16:00 w Muzeum Geologicznym PIG-PIB odbędzie się rodzinny piknik popularno-naukowy “Urodziny dinozaura Dyzia”.

    W programie przewidziano poszukiwanie dinozaurów w mini-wykopaliskach, rozpoznawanie skał, minerałów i skamieniałości, geologiczne zagadki i konkursy oraz wiele innych ciekawych atrakcji! A o godzinie 11:00 zapraszamy serdecznie na wykład popularno-naukowy pt. „Smoki morskie jurajskiej Polski”, który wygłosi dr Daniel Tyborowski z PAN Muzeum Ziemi w Warszawie.

    Muzeum Geologiczne PIG-PIB
    Rakowiecka 4 (wejście od ul. Wiśniowej)
    00-975 Warszawa

    Ostatnie miejsce na Ziemi

    Ostatnie miejsce na Ziemi

    20.09 – 22.09.2019: wystawa w ramach Warsaw Gallery Weekend

    Artystki i artyści: Paweł Althamer, Barbara Hammer & Barbara Klutinis, Joan Jonas, Tadeusz Kantor, Magdalena Karpińska, Olga Micińska, Róża Litwa, Mikołaj Sobczak, Stach Szumski

    Wernisaż: 20.09.2019, godz.: 17.00 – 21.00

    Wystawa czynna w sobotę i niedzielę w godz.: 12.00 – 19.00

    Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie – “Willa Pniewskiego”

    Aleja Na Skarpie 27

     

     

    Magdalena Karpińska, bez tytułu, 2019

    Tytuł wystawy Ostatnie miejsce na Ziemi nawiązuje bezpośrednio do nazwy PAN Muzeum Ziemi w Warszawie. Pomysł na wystawę zrodził się z bardzo wyraźnego w sztuce współczesnej ostatnich lat zwrotowi ku naturze i pogłębionej geologicznej refleksji nad przeszłością Ziemi i wszechświata.

    Muzeum Ziemi działa na wyobraźnię wszystkich warszawiaków. Tytuł wystawy sugeruje, że gdyby jutro miał nadejść kataklizm, większość z nas wybrałaby właśnie to miejsce na kryjówkę, swego rodzaju arkę, w której zamiast żywych zwierząt bylibyśmy otoczeni kośćmi ssaków i minerałami.

    Chowamy się na najniższej kondygnacji domu architekta, zaprojektowanego przez Bohdana Pniewskiego. Jak w Dickensowskiej Samotni prowadzimy kilka równoległych narracji. Budujemy miejsce (geo)biograficzne – kryjówkę współczesnego bohatera o nieznanej płci, rasie i pochodzeniu.

    Oprócz nowych prac, przygotowywanych przez artystów specjalnie na wystawę, zobaczymy, między innymi, przejmującą pracę Pawła Althamera Łódź i skafander z 1991 roku z kolekcji Zachęty Narodowej Galerii Sztuki, schody zaprojektowane przez Tadeusza Kantora, piękny film Barbary Hammer Pools oraz film Joan Jonas Wind z 1968 roku.

    Praca Joan Jonas Wind z 1968 roku jest zapisem performansu. Artystka koncentruje się na grupie performerów poruszających się na tle surowego, wietrznego, morskiego krajobrazu. Czarno-biały, niemy film, kręcony na taśmie 16 mm przywołuje wspomnienie pierwszych lat kinematografii, podczas gdy kontent nawiązuje do minimalizmu późnych lat 60.  Joan Jonas urodziła się w 1936 roku w Nowym Jorku. Studiowała rzeźbę i historię sztuki na Columbia University i Mount Holyoke College. Kształciła się także w tańcu pod okiem Trishy Brown w Boston Museum School. Karierę w Nowym Jorku rozpoczęła jako rzeźbiarka. W 1968 jej zainteresowania skierowały się ku nowym terytorium sztuki: łączeniu performance z dźwiękami i przetworzonymi obrazami, umieszczone na zewnątrz w naturalnym i przemysłowym środowisku. Pierwszą taką pracą jest Wind. W 1988 roku artystka otrzymała Nagrodę Mai Deren od Amerykańskiego Instytutu Filmowego. W 2015 roku Joan Jonas reprezentowała Stany Zjednoczone Ameryki na Biennale w Wenecji.

    Kariera artystyczna Barbary Hammer trwała 50 lat. Artystka uważana jest za pionierkę queerowego kina, a jej podstawowym medium był film i wideo art. Artystka tak mówiła o pracy, którą pokazujemy na wystawie Ostatnie miejsce na Ziemi: „W pracy Pools, którą stworzyłyśmy wspólnie z Barbarą Klutinis, chciałam pokazać eksperymentalne i psychologiczne podejście do kwestii ciała. Zdjęcia kręciłyśmy w basenie zaprojektowanym przez pierwszą kobietę, która ukończyła École des Beaux-Arts w Paryżu – Julię Morgan. Są dwa powody, dla których chciałam, by widzowie mieli wrażenie, że sami pływają w tym pięknym obiekcie. Po pierwsze, pragnęłam zaktywizować widzów.  Tak, by ich aktywna postawa przenosiła się na świadome życie i polityczną odpowiedzialność. Po drugie, pływałam i kręciłam w tym basenie, by złamać pewne taboo. Pływanie w tym pięknym obiekcie, zaprojektowanym przez Morgan, jest niedozwolone. Moja obecność pomogła uwiecznić to niezwykłe, fizyczne doświadczenie”. Barbara Hammer urodziła się w 1939 roku w Hollywood w Kalifornii. Żyła i pracowała w Nowym Jorku aż do śmierci w 2019 roku.

    O Muzeum Ziemi…

    Historia powstania i wykorzystania budynków, mieszczących dziś Muzeum Ziemi, wiąże się nierozerwalnie z dziejami budowy zespołu pałacowo-ogrodowego, zwanego ogrodami „Na Górze”. Twórcą projektu zabudowy był wybitny architekt czasów stanisławowskich Szymon Bogumił Zug (1733-1807), który stworzył w tym miejscu rezydencję ogrodową dla brata króla, księcia Kazimierza Poniatowskiego.  Budynek zaprojektowany przez S. B. Zuga, na zboczu wąwozu, po śmierci księcia Kazimierza Poniatowskiego (1800) mieścił przez pewien czas Lożę Masońską. W gmachu tym w 1887 roku zostało otwarte dla publiczności prywatne Muzeum Zoologiczne zainicjowane przez Konstantego Branickiego. W latach 1935-1938 fragmenty dawnej budowli wzniesionej przez S. B. Zuga zostały gruntownie przebudowane przez znanego architekta Bohdana Pniewskiego (1897-1965), który mieszkał tu i tworzył do końca swego życia. W czasie Powstania Warszawskiego w 1944 roku budynek stanowił ważny punkt oporu powstańców toczących zacięte walki w rejonie ulicy Książęcej i Placu Trzech Krzyży. Pozostał po nich niezwykły ślad w postaci utrwalonych na marmurowych schodach plam krwi przelanej przez nieznanego uczestnika walk powstańczych. Po przejęciu budynku przez Muzeum Ziemi w 1966 roku został on starannie odrestaurowany pod kierunkiem ucznia i współpracownika Pniewskiego – architekta Władysława Jotkiewicza.

     

    Wystawa zorganizowana i kuratorowana przez Polana Institute

    Współpraca: PAN Muzeum Ziemi w Warszawie

    Więcej informacji: www.warsawgalleryweekend.pl oraz www.polana.institute

    Następna strona »