Najnowsze komentarze

    MZ-ZP-1-2019: Informacja o wyborze najkorzystniejszej oferty i zawiadomienie o unieważnieniu postępowania

    Wykład Paleontologiczny Muzeum Ziemi

    Wykład Paleontologiczny Muzeum Ziemi

    9 czerwca 2019 (niedziela), godzina 13:00

    „Wirtualne skamieniałości źródłem danych paleobiologicznych”

    Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi

    Aleja Na Skarpie 20/26 i 27; Budynek Wystaw Czasowych – Willa Pniewskiego

    Wstęp wolny!

    Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk w Warszawie ma zaszczyt zaprosić wszystkich zainteresowanych na kolejne spotkanie z cyklu „Wykłady Paleontologiczne Muzeum Ziemi”. Cykl ten stanowi serię wykładów popularnonaukowych, których przedmiotem są najciekawsze zagadnienia dotyczące paleontologii, paleobiologii i historii życia na Ziemi.

    Najbliższy wykład zatytułowany „Wirtualne skamieniałości źródłem danych paleobiologicznych” przybliży Państwu tematykę nowoczesnych technik badawczych, których używają paleontolodzy aby rekonstruować wygląd zewnętrzny, budowę wewnętrzną oraz sposób poruszania się i tryb życia wymarłych organizmów. W trakcie wykładu zostaną przedstawione najważniejsze rodzaje metod, które stosowane są we współczesnej paleobiologii: tomografia i mikrotomografia komputerowa, skanowanie trójwymiarowe i druk 3D oraz tworzenie odlewów sylikonowych. Główną częścią wykładu będzie przegląd najważniejszych grup organizmów, których wirtualne skamieniałości wnoszą istotny wkład w rozpoznanie biologii ich właścicieli (ichtiozaury, krokodyle, walenie, ryby kostnoszkieletowe, trylobity, amonity). Zobaczą Państwo jak na podstawie technik tomografii komputerowej można zajrzeć do wnętrza czaszki gada, który żył na Ziemi kilkaset milionów lat temu.

    dr Daniel Tyborowski

     

     

    Wykład odbędzie się w ramach VI Festiwalu Sąsiedzkiego „Wespół w Zespół dla Solca”

    Maj – Czerwiec 2019: Megality

    Maj – Czerwiec 2019: Megality

    Wystawa fotografii Elżbiety Dzikowskiej

    18 maja – 9 czerwca 2019

    Od kilkudziesięciu lat Elżbieta Dzikowska zajmuje się fotografią dokumentalną i reporterską, z czasem jej zainteresowania rozwinęły się w kierunku fotografii artystycznej, zawsze jednak związanej z naturą. W 1968, w Peru  zobaczyła po raz pierwszy megality, niezwykłe w swej potężnej skali kamienne bloki, ustawione w rzędy murów. Te niezwykle interesujące monumentalne konstrukcje, były początkiem dalszych poszukiwań i fascynacji.  Wkrótce odkryła, że sercem prawdziwej megalitycznej kultury jest malowniczy region Bretanii (Carnac), w Anglii (Stonehenge), a także w Portugalii i w wielu innych miejscach w Europie. W Polsce fotografowała je w Górach Świętokrzyskich, na Pomorzu i Kujawach.

    Megality są dziełem natury i człowieka, który tworząc tajemnicze budowle, kręgi i aleje, przekazywał i utrwalał  w nich swoją siłę i wiarę. „Urzekła mnie tajemnica tych miejsc. Moje przeżycia były niezwykle duchowe i niezwykle piękne, w takim szlachetnym sensie. Kiedy oglądam megality odczuwam ogromną siłę, energię, która zapewne została w nich kiedyś zawarta i jest nadal przekazywana, jako rodzaj przesłania. Zresztą tak jest również we współczesnym dobrym dziele sztuki. Jeżeli nie ma tego przesłania, to nie ma kontaktu i nie jest ono dobre w sensie artystycznym”.

    Na wystawie w Muzeum Ziemi prezentujemy fotografie megalitów powstałe na przestrzeni wielu lat, w trakcie licznych podróży autorki po świecie. Są wśród nich fotografie o charakterze dokumentacyjnym, ukazujące dalekie pejzaże menhirów, dolmenów, z motywami ornamentów na ścianach. Znacznie większą grupę stanowią bogate plastycznie fotografie megalitycznych brył, zdradzające nam prawdziwy motyw działań autorki. Przyglądając się tym pracom, poddajemy się urokowi prostych monumentalnych form, iluzji barwnej faktury, wierzchniej tkanki z mchów i porostów, którą tylko czasami demistyfikuje realny widok źdźbła trawy. „W tych ogromnych założeniach kamiennych struktur ujęła mnie prostota form, mająca związek z konstruktywizmem i innymi współczesnymi kierunkami w sztuce. Wybierając pewne fragmenty budując z nich układy formalne, staram się zrobić to najpiękniej. Jeżeli artysta posiada duży ładunek duchowości stara się stworzyć tę właściwą formę, która nie jest kiczowata, a jest najprostsza i najwłaściwsza”.

     

    Wystawa czynna w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 27:

    od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00

    w niedziele: 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)

    Ceny biletów: normalny – 8 zł, ulgowy – 4 zł

    8. Międzynarodowa Konferencja

    8. Międzynarodowa Konferencja

    8. Międzynarodowa Konferencja nt. neogenu Środkowej i Południowo-Wschodniej Europy

    Badania neogenu Paratetydy (rozległego wewnętrznego morza o długości 4 500 km: od Rodanu po współczesne Morze Aralskie) przez długi czas pozostawały w tyle za zainteresowaniem obszarem śródziemnomorskim. Natomiast w minionym dziesięcioleciu obserwuje się gwałtowny rozwój wiedzy o ewolucji Paratetydy w neogenie. Coraz większa precyzja datowań geochronologicznych (radiometrycznych i magnetostratygraficznych), nowe modele kryzysu solnego, obszerne opracowania dotyczące przedpola Karpat, rozległy program wierceń, rosnący udział danych sejsmicznych pochodzących z sektora przemysłowego, to jedynie kilka elementów tego rozwoju.

    Przełomowe dokonania naukowe są zazwyczaj poprzedzone żmudnymi obserwacjami, staranną analizą danych i gorącymi sporami naukowymi. Międzynarodowe spotkania nt. neogenu Środkowej  i Południowo-Wschodniej Europy, których pomysłodawczynią jest prof. Nadija Krstič, koordynatorka Projektu UNESCO-IGCP 329 (Paleogeographic and paleoecologic evolution of Paratethyan basins during Neogene and their correlation to the global scales), są doskonałym forum wymiany myśli, hipotez i obserwacji. Zapoczątkowało je spotkanie w Serbii (2005), kolejne miały miejsce w Austrii (2007), Rumunii (2009), Słowacji (2011), Bułgarii (2013), na Węgrzech (2015) i w Chorwacji (2017). Gospodarzem ósmego biennale jest Polska.

    Na miejsce 8. Międzynarodowego Spotkania NCSEE wybrane zostało Europejskie Centrum Edukacji Geologicznej (ECEG), znajdujące się w nieczynnym kamieniołomie. W 2015 r. ECGE otrzymało Nagrodę European Property Awards jako najlepszy obiekt użyteczności publicznej w Europie i zostało nagrodzone Złotym Medalem w konkursie na Świętokrzyską Budowę Roku 2015. W 2017 r. było nominowane do Nagrody Unii Europejskiej w konkursie architektury współczesnej im. Miesa van der Rohe.

    Proponowane spotkanie będzie doskonałą okazją zarówno do zapoznania się z utworami środkowego miocenu północnych wybrzeży Paratetydy, jak też doskonałą okazją do przedyskutowania wielu zagadnień w krytycznej, lecz przyjacielskiej atmosferze. Podczas sesji terenowej ‘Top Badenian and Sarmatian sites in the northern Fore-Carpathian Basin zaprezentowanych zostanie siedem stanowisk geologicznych, wśród nich stanowisko typowe dla gatunku małża Gigantopecten nodosiformis (de Serres in Pusch), którego rycina pochodząca z pierwszej paleontologicznej monografii Polski autorstwa J. B. Puscha z roku 1837, została wybrana na logo naszego spotkania.

    Zgodnie z tradycją poprzednich spotkań NCSEE pokażemy nasze dziedzictwo kulturowe, dlatego też oprócz stanowisk geologicznych (badenu i sarmatu) planujemy pokazanie Szydłowa, polskiego Carcassonne, małej miejscowości leżącej na osadach sarmatu, która straciła prawa miejskie, ale wciąż otoczona jest murami miejskimi jak za czasów swej świetności w czasach panowania Kazimierza Wielkiego oraz najmniejsze polskie miasto – Wiślicę. W podziemiach gotyckiej kolegiaty, zachowały się pozostałości romańskiego kościoła wraz z unikatową płytą orantów. To jedyny tego typu zabytek w skali światowej, wykonany z gipsowej masy, tym bardziej ciekawy dla uczestników spotkania wśród których będą badacze badeńskiej formacji gipsowej. Natomiast tzw. kopuły gipsowe, uznane za pomnik przyrody, podziwiać będziemy na terenie pobliskiego wczesnośredniowiecznego grodziska.

    Proponujemy też fakultatywną pokonferencyjną sesję terenową do poza turystycznej części kopalni soli w Wieliczce, będącej na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

    Zgłoszenia na konferencję poprzez stronę: http://www.conference-eceg.pl/home

    Noc Muzeów w Muzeum Ziemi

    Noc Muzeów w Muzeum Ziemi

     

    W programie tegorocznej Nocy Muzeów:

    ♦ Otwarcie wystawy fotografii podróżniczki Elżbiety Dzikowskiej pt. „Megality” oraz spotkanie z autorką wystawy – „Ze mną przez świat” o godzinie 20:00 (Budynek „27” Willa Pniewskiego).

    ♦ „Living Dinosaurs” wystawa plenerowa – nocne poszukiwanie dinozaurów w ogrodach Muzeum Ziemi od 21:00 do 00:00. Spektakularne modele poruszają się w naturalny sposób i wydają dźwięki przenosząc zwiedzających do czasów prehistorycznych. Zwiedzanie wystawy w świetle latarek, w grupach 30 osobowych.

    UWAGA: Prosimy o zabranie własnych latarek. Ze względów bezpieczeństwa nocne zwiedzanie wystawy „Living Dinosaurs” nie jest polecane dla małych dzieci. Godziny wejść na wystawę: 21:00; 21:20; 21:40; 22:00; 22:20; 22:40; 23:00; 23:20; 23:40; 00:00.

    ♦ Wśród innych atrakcji proponujemy zwiedzanie wystaw stałych z przewodnikiem: Ziemia w Układzie Słonecznym, Zanim powstał węgiel, Procesy kształtujące oblicze Ziemi, Kamień w życiu człowieka, Z przeszłości geologicznej Ziemi, Bursztyn Polska i Świat, Meteoryty – kamienie z nieba, Wielkie ssaki epoki lodowcowej oraz Barwny świat minerałów.

    Podczas Nocy Muzeów będzie możliwość zakupienia pamiątkowych minerałów oraz biżuterii z naturalnych kamieni. Zapraszamy serdecznie!

    Więcej informacji o Nocy Muzeów w Warszawie na stronie: http://www.um.warszawa.pl/nocmuzeow/

    PAN Muzeum Ziemi na Pikniku Naukowym

    PAN Muzeum Ziemi na Pikniku Naukowym

    W sobotę 11 maja 2019 r. Dział Zbiorów Mineralogicznych i Petrograficznych PAN Muzeum Ziemi w Warszawie uczestniczył w 23. Pikniku Naukowym Polskiego Radia i Centrum Nauki Kopernik.
    Tegorocznym tematem przewodnim był „Kamień w życiu człowieka – od prostych narzędzi do zaawansowanych maszyn”. Odwiedzający stanowisko zapoznali się ze światem minerałów oraz przedmiotami i urządzeniami, w których są używane, dowiedzieli się także, co mają ze sobą wspólnego np. skarpetka, barometr i prostownica do włosów lub który minerał zjadamy razem z pączkiem.

     

    Kwiecień – Maj 2019: W obliczu kamienia

    Kwiecień – Maj 2019: W obliczu kamienia

    Wystawa rzeźby Beaty Czapskiej

    17 kwietnia – 16 maja 2019

    Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie zaprasza na najnowszą wystawę czasową z cyklu Natura – Sztuka zatytułowaną „W obliczu kamienia”.

    Beata Czapska, rzeźbiarka zamieszkała na stałe w Paryżu, dzieląca swój czas między Francję, a Polskę, tym razem prezentuje swoje rzeźby i szkice w Muzeum Ziemi. Większość swoich prac wykonuje w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, gdzie znalazła idealne warunki do pracy twórczej. Rzeźbiarka  pracuje w bardzo różnorodnym materiale, takim jak marmur, granit, alabaster, bazalt oraz serpentynit. Tematem przewodnim najnowszej wystawy jest fauna oraz flora.

    „Szukam zawsze wyjątkowych miejsc na moje wystawy i Muzeum Ziemi jest  dla mnie  szczególne z kilku względów. Jednym z nich  jest jego położenie – w samym sercu Warszawy –  lecz nie najważniejszym. Od dzieciństwa pasjonowały mnie kamienie i przychodziłam tu z rodzicami podziwiać ich różnorodność. Jednocześnie historia rodziny mojej mamy, prof. Anny Czapskiej, związana jest z prof. Bogdanem Pniewskim, który przyjaźnił się z jej wujem Alfonsem Gravier, architektem – twórcą m.in. budynku przy Wybrzeżu Kościuszkowskim mieszczącym Wydział Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych” mówi Beata Czapska. Możliwość obejrzenia prac dłuta Beaty Czapskiej w Muzeum Ziemi, w willi, będącej dawniej własnością Bohdana Pniewskiego, niech będzie niezwykłym dopełnieniem tej historii.

    Wystawa czynna:

    od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00

    w niedziele: 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)

    Ceny biletów: normalny – 8 zł, ulgowy – 4 zł

     

    Audycja: Polskie Radio Program I

    Audycja: Polskie Radio Program I

    Audycja Polskiego Radia Programu I: znaleziska paleontologiczne są rzadkością w Europie. Najciekawszych odkryć śladów życia z przeszłości dokonano w Górach Świętokrzyskich.
    Gość audycji – dr Daniel Tyborowski z PAN Muzeum Ziemi w Warszawie – poszukuje skamieniałych zwierząt w kamieniołomie Owadów-Brzezinki w województwie łódzkim. Jak wyglądało to miejsce w przeszłości geologicznej? Jakie zwierzęta mogły wtedy żyć? Zapraszamy do wysłuchania audycji.

    Audycja Radia TOK Fm: dr Daniel Tyborowski z PAN Muzeum Ziemi w Warszawie opowiada o wymarłych gadach i fikcyjnych smokach.

    Polecamy również najnowszy artykuł dr Daniela Tyborowskiego pt. “Spotkanie ze smokami” – Magazyn “Academia” nr 3 (55) 2018.

    Postępowanie nr MZ-ZP-1-2019

    Postępowanie nr MZ-ZP-1-2019

    Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie:

    Przedmiotem zamówienia są roboty budowlane pn. „Wykonanie izolacji pionowej i poziomej piwnic oraz izolacji poziomej posadzek piwnic i posadzek parteru na gruncie w budynku Muzeum Ziemi w Warszawie, Aleja Na Skarpie 20/26”.

    Ogłoszenie o zmianie ogłoszenia nr 540089697-N-2019 z dnia 2019-05-09 r.

    Ogłoszenie nr 544568-N-2019 z dnia 2019-05-07 r.

    SIWZ_MZ-ZP-1-2019

    Załączniki:

    PROJEKT BUDOWLANO – WYKONAWCZY

    SPECYFIKACJA TECHNICZNA

    PARTER-PRZEDMIAR-izol. podposadzkowa

    PIWNICA-PRZEDMIAR-izol.podposadzkowa

    PRZEDMIAR-izolacja ścian piwnic

    Informacja z otwarcia ofert

    Informacja o wyborze najkorzystniejszej oferty i zawiadomienie o unieważnieniu postępowania

    Zawiadomienie o unieważnieniu czynności podjętych przez Zamawiającego

    Unieważnienie postępowania po ponownym badaniu ofert