Najnowsze komentarze

    Paleontologia i dzieje Ziemi podczas wakacji

    Paleontologia i dzieje Ziemi podczas wakacji

    Paleontologia i dzieje Ziemi podczas wakacji

    Zapraszamy serdecznie do wysłuchania wykładów o tematyce paleontologicznej, które prowadzi dr Daniel Tyborowski. Spotkania dostępne są na kanale Wszechnicy na YouTube.

    100 pytań o dzieje Ziemi

     

    Smocze tropy – wykład o śladach dinozaurów

     

    Trylobity – władcy pradawnych mórz

     

    Prehistoryczne rekiny i ich kuzyni

     

    Żywe skamieniałości – czy istnieją naprawdę?

     

    Kolory z przeszłości geologicznej

     

    Giganty epoki lodowcowej

     

    Morskie potwory ery dinozaurów

     

    Procesy powstawania skamieniałości

     

    Mapy dawej Ziemi

    WYSTAWA CZASOWA

    WYSTAWA CZASOWA

    „Pracownia prof. Bohdana Pniewskiego w odbudowie Warszawy”

    Muzeum Ziemi zaprasza na wystawę prezentującą archiwalne fotografie z pracowni architektonicznej prof. Bohdana Pniewskiego działającej w tym miejscu do połowy lat 60.XX wieku.

    Pracownia mieściła się w „Willi Pniewskiego”, która została gruntownie przebudowana przez ówczesnego właściciela architekta Bohdana Pniewskiego (1897-1965), który mieszkał tu i tworzył do końca swego życia. To tu powstały projekty m.in. Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Teatru Wielkiego Opery Narodowej. Obecne wnętrza Wilii Pniewskiego są siedzibą PAN Muzeum Ziemi w Warszawie.

     

    Wystawa będzie czynna od 21 lipca 2020 r.:
    od poniedziałku do piątku: 9:00 – 15:00
    (ceny biletów: normalny – 8 zł, ulgowy – 4 zł)
    w niedziele: 10:00 – 16:00 (WSTĘP WOLNY)

    Wystawa plenerowa

    Wystawa plenerowa

    Rok 1900. Europa w fotografii Henryka Czeczotta

    PAN Muzeum Ziemi w Warszawie w ostatnim czasie z racji na ograniczenia spowodowane pandemią zaprezentowało Państwu wirtualną wystawę fotografii pt. „Rok 1900. Europa w fotografii Henryka Czeczotta”, która dostępna była zarówno na naszej stronie internetowej, jak i na facebooku. Teraz chcielibyśmy pokazać te niezwykłe archiwalne zdjęcia w formie wystawy plenerowej, która będzie czynna od 7 lipca 2020 r. w przestrzeni zewnętrznej naszego Muzeum.

    Kim był Henryk Czeczot i dlaczego jego fotografie są tak niezwykłe?

    Henryk Czeczott (1875–1928) – utalentowany wszechstronnie człowiek, inżynier górniczy, doktor nauk technicznych, profesor. Urodził się w Petersburgu 18 czerwca 1875 roku w szlacheckiej rodzinie pochodzącej z Litwy. Jego rodzicami byli Otton (1842–1924), wybitny lekarz psychiatra i Leontyna (1849–1920) z Kukielów. Jedną z pasji, którą ojciec zaszczepił Henrykowi była turystyka i alpinizm. W Kraju Stawropolskim na Kaukazie, jako lekarz uzdrowiskowy w Piatigorsku, organizował razem z rodziną wyprawy w góry Kaukazu, m.in. na lodowce Dewdorak i Cej. Być może ze względu na zamiłowania geograficzne, Henryk Czeczott wstąpił do Instytutu Górniczego w Petersburgu, który ukończył w roku 1900, zdobywając stopień inżyniera górniczego. Tuż po studiach, w 1900 roku wybrał się w podróż dookoła Europy.

    W 1910 roku Henryk Czeczott poślubił Hannę Peretiatkowicz (1888–1982), która w 1922 roku ukończyła Wydział Biogeograficzny Instytutu Geograficznego w Petersburgu. Oboje brali udział w licznych ekspedycjach w głąb Azji oraz do Ameryki Północnej. W roku 1948 Hanna Czeczott założyła Pracownię Paleobotaniczną w Muzeum Ziemi w Warszawie, którą kierowała do roku 1960. W 1955 roku uzyskała tytuł profesora. Przez lata kierowała pracami nad florą trzeciorzędową, a pozyskane przez nią zbiory należą do największych kolekcji na świecie.

    Po zakończeniu nauki w Instytucie Górniczym, Henryk Czeczott postanowił zwiedzić Europę. Wyruszył z rodzinnego Petersburga, płynąc statkiem do Rygi. Na trasie jego podróży znalazły się m.in.: Piatigorsk, Odessa, Warszawa, Wiedeń, Salzburg, Monachium, Paryż, Kolonia oraz Berlin. Fotograficzne migawki z tej podróży prezentujemy Państwu na wystawie.

    Henryk Czeczott wykonał w czasie podróży około 200 zdjęć. Negatywy na podłożu celuloidowym w formacie 9×13 cm były przechowywane w specjalnie do tego celu przygotowanym albumie. Być może był to jeden z kilku albumów, a podróż nie kończyła się w Berlinie. Pozostanie to tajemnicą. Do naszych czasów niestety nie wszystkie negatywy się zachowały. Obecnie przechowywane są one w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie.

                                                                                                           Marek Wierzbicki

    Wystawa plenerowa znajduje się przed “Białym Pałacykiem” Muzeum Ziemi – wstęp wolny:

    od poniedziałku do piątku: 9.00 – 17.00

    w niedziele: 10.00 – 17.00

    Zapraszamy serdecznie!

     

    Glina jaka jest każdy widzi. Czy na pewno?

    Glina jaka jest każdy widzi. Czy na pewno?

    W języku potocznym słowem glina określa się zazwyczaj zwięzłą, plastyczną skałę (o właściwościach podobnych do plasteliny), z której można ulepić figurkę lub uformować naczynie. Jeśli jednak, użyjemy tego słowa w rozmowie z geologiem, z dużym prawdopodobieństwem dojdzie do nieporozumienia, gdyż będzie on miał na myśli zupełnie coś innego.

    W geologicznej nomenklaturze słowo glina kojarzone jest najczęściej ze skałą osadową zbudowaną z materiału skalnego, który był transportowany przez lodowiec/lądolód, a po stopieniu lodu został bez jakiejkolwiek selekcji osadzony na powierzchni Ziemi.

    Okruchy skał, które były zbierane przez poruszający się lód wzdłuż trasy, którą pokonał, pochodzą z jego otoczenia oraz z podłoża. A, że lodowiec przemieszczał się przez obszary zbudowane z różnych skał, więc i glina lodowcowa ma bardzo różnorodny skład mineralny. Jest bowiem mieszaniną iłu, mułu, piasku, żwiru, a nawet wielkich głazów.

    Cały artykuł dostępny jest w wersji pdf: Glina jaka jest każdy widzi. Czy na pewno?

    ▶️ Zapraszamy również do odwiedzenia “Kącika edukacyjnego” w którym znajdą Państwo również inne popularnonaukowe teksty z zakresu geologii.