PAN MUZEUM ZIEMI W WARSZAWIE

Ziemia to bogactwo i obfitość, hojnie nas zalewające. To różnorodność, która inspiruje. Ziemia nas karmi. Jest naszym domem i schronieniem, aumierając, łączymy się z nią na zawsze. Ziemia to płodność, to matka. To życie.

O ziemię dbamy, ale też coraz bardziej niszczymy i zanieczyszczamy, nie myśląc o życiu naszym i innych gatunkach. Chronimy, jednocześnie na każdym kroku eksploatujemy do granic możliwości. Łapczywie wyszarpujemy jej zasoby, nie zważając na to, że są ograniczone. Chcemy więcej, szybciej i łatwiej.

„From the same earth” to opowieść o ludziach i o pracy rąk ludzkich, o poznawaniu materiału, szacunku do materii, uczeniu się pokory i doskonaleniu się. To brak pośpiechu. To przedmioty, które powstają z naturalnych materiałów. To miejsce na przypadek, i niedoskonałość, która często okazuje się być piękna. Opowieść o procesie twórczym, który jest tak samo ważny jak efekt końcowy. To w końcu relacja między dziełem a twórcą, która wymaga czasu, uważności i cierpliwości.

Szczególne jest miejsce, które wybraliśmy na wystawę. Z jednej strony znajdujemy się w Muzeum Ziemi. Otacza nas całe bogactwo i piękno, które pochodzi od ziemii. Z ziemi. Jesteśmy też w Willi Pniewskiego – budynku, w którym tradycyjne materiały i rozwiązania łączą się z nowoczesnością i nieszablonowym myśleniem. Architekt z dużą dbałością potraktował detal, stosując snycerkę, kamieniarkę czy metaloplastykę. Ten mariaż nowoczesnych i funkcjonalnych wnętrz z subtelnym detalem szczególnie widoczny jest w gabinecie, w którego sufit wmontowano zatopione w betonie ludowe misy. Jerzy Hryniewiecki pisał, że dom ten można „uznać za muzeum, w którym nie tylko poznajemy materiały w próbkach, ale widzimy bogactwo zastosowań i efektów”.

Na wystawie „From the same earth” prezentujemy unikalne obiekty młodych twórców – artystów- rzemieślników, których praktyka zaciera granice między tym, co zwyczajowo nazywamy sztuką oraz dizajnem. Łączy ich również zamiłowanie do naturalnych materiałów i organicznych form a także potrzeba otaczania się pięknymi i wyjątkowymi przedmiotami, za którymi stoi człowiek oraz niepowtarzalna historia. Na wystawie pokazujemy prace, które powstały specjalnie do wnętrza willi – inspirowane jej architekturą i materiałami wykończeniowymi. Wyraźny jest również dialog obiektów z bogatymi zbiorami Muzeam Ziemi.

Wełniane obiekty Agnieszki Owsiany to efekt uważnego patrzenia artystki na detale wykończeniowe wnętrza willi. Tkaniny stworzone z wełny pochodzącej z polskich owiec z Beskidów, podtrzymywane są przez metalowe konstrukcje, których formy zostały zainspirowane kutymi detalami wszechobecnymi w budynku. Baldachim jest bezpośrednim nawiązaniem do baldachimu znajdującego się nad łóżkiem Pniewskiego. Artystka odnalazła podobny na archiwalnych fotografiach willi trakcie robienia researchu do wystawy. Lampy Bartosza Brylewskiego powstały z własnoręcznie zebranego materiału w plenerze. Są to zarówno bazalty z wygasłego wulkanu jak i jasna glina z województwa dolnośląskiego. Jego obiekty w swojej formie zacierają granicę między rzeźbą a przedmiotem użytkowym. W swoich twórczych poszukiwaniach, Alicja Prussakowska i Jakub Kijowski z Formsophy Studio, skupiają się na fakturach, szlachetnych materiałach, takich jak aluminium, stal, minerały i kamienie oraz historiach, jakie te przekazują. W najnowszych pracach Studia aluminium naśladuje naturalne formy, przypominając organiczne kształty formacji skalnych. Ale bywa też bardzo precyzyjne, wręcz zgeometryzowane, jego forma uwidacznia rękę artysty. To subtelne przejście od surowości natury do precyzyjnych, zgeometryzowanych detali, tworzy swoisty pomost między geologicznymi eksponatami Muzeum Ziemi a dziedzictwem Pniewskiego, odwołującym się do geometrii modernizmu. Obiekty ceramiczne autorstwa Jakuba Ciemachowskiego i Piotra Kołakowskiego z Huba Studio powstają z lokalnych materiałów, pozyskiwanych z szacunkiem dla przyrody, a wypalane są w piecu opalanym drewnem. Pragnieniem twórców Huba Studio jest przedstawienie ceramiki jako sztuki łączącej w sobie cechy rzeźby, malarstwa i dizajnu. Szkło to połączenie wyobraźni, wieloletniego doświadczenia rzemieślniczego i podziwu dla surowca. Aleksandra Zawistowska twórczyni Studia pokaże między innymi kieliszki, które w wyjątkowy sposób łączą w sobie szkło, srebro oraz naturalne kamienie. Zostaną one zestawione z okazami pochodzącymi z kolekcji Muzeum Ziemii. Na wystawie zobaczymy również efekt rezydencji artystki w Arktyce. Inspiracją do powstałej rzeźby były polodowcowe skalę narzutowe, wapienie, granity i dolomity zebrane podczas pobytu.

Eleonora Bojanowska