




Tegoroczna Noc Muzeów będzie doskonałą okazją do odwiedzenia PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, które na ten niezwykły wieczór przygotowuje specjalne atrakcje!
Najmłodszym uczestnikom proponujemy grę muzealną, podczas której można będzie poznać skamieniałości, a nawet je dotknąć. Dla trochę starszych przygotowaliśmy interesujące wykłady i pokazy filmu:
godz. 18.30 i 20.30 – wykład dr. hab. Błażeja Błażejowskiego, prof. PAN „Polscy paleontolodzy w Arktyce i Antarktyce”;
godz. 19.30 – „Co o bursztynie wiedzieć trzeba” opowie Katarzyna Kwiatkowska;
między wykładami – pokazy filmu „Słoń odsłonięty. 60-lecie odnalezienia szczątków słonia leśnego z ul. Leszno w Warszawie”.
W programie nie może oczywiście zabraknąć zwiedzania naszych wystaw stałych.
Serdecznie zapraszamy!
START 18.05.2024, godz. 18.00
PAN Muzeum Ziemi w Warszawie,
al. Na Skarpie 20/26 i 27

PAN Muzeum Ziemi zaprasza na wystawę malarstwa Zbigniewa Nowosadzkiego „Wyspa”
Wystawa czynna w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, al. Na Skarpie 27
od 17 maja do 30 czerwca 2024
od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00
w niedziele: 10.00 – 16.00
Celem podróży Zbigniewa Nowosadzkiego jest poznanie, jakże różne i bogatsze od powszechnych i powierzchownych wyjazdów ograniczających się do wizyty na plaży, w basenie czy zrobienia zdjęć zamieszczanych w mediach społecznościowych. Artyście towarzyszy pragnienie uchwycenia genius loci odwiedzanych miejsc. To są wyprawy w celu zrozumienia świata, co szczególnie istotne – świata starożytnego, którego ruiny silnym echem odbijają się w zderzeniu ze współczesnym rytmem życia.
Greckie wyspy, które poznaje od kilku lat, m.in. Syros, Mykonos, Delos są przeżyciem o znaczeniu emocjonalnym, duchowym i twórczym. Są osobistą próbą objęcia myślą i wyobraźnią terenów, które żyją dziś i które nieprzerwanie żyją od ponad dwóch tysięcy lat. Jakże inaczej może przebiegać podróż, kiedy wrażliwość malarska łączy się ze świadomością przebywania w miejscu nazywanym kolebką cywilizacji Zachodu, a pozostałości dawnych miast, pałaców i domów, choć dziś są morzem ruin budzą zachwyt, fragmenty kolumn czy bram pomimo upływu czasu dają możliwość wyobrażenia sobie skali całości i budzą respekt. Kamienne dowody wspaniałych dokonań człowieka, a może nader wszystko kamienne symbole jaśniejące w zestawieniach z barwami nieba i wody. WYSPA. Już sama jej fizyczna obecność wyłaniająca się z morza jest znakiem malarskim, kształtem doskonałym w skali obrazu. Widzimy ją z oddali. Zarys. Niewiadoma. Może zbliżamy się do niej, a może zostawiamy, unosząc wspomnienia. Bez względu na sytuację, w której wyobrazimy sobie siebie, będziemy chłonąć emocje dzięki czystej i nasyconej barwie, która mówi o Zbigniewie Nowosadzkim, jak o świetnym koloryście, nasycającym czerwienią i pomarańczem zachodzącego słońca wody okalające skaliste brzegi albo przedstawiającym fragmenty miasteczek zbudowanych z wielobarwnych pikseli spływających płynnie wprost do morza.
Prace na wystawie Wyspa odsłaniają też inne malarskie oblicze Autora. Czysta forma, minimalizacja elementów, oszczędność formalna, a przez to zwiększenie siły ekspresji, stają w pewnej opozycji do dotychczasowej poetyki bliższej impresji. Sygnalizacja konturu wyspy i emocji stanowią z czerwienią, czernią, bielą i szarością kontrasty ocierające się o abstrakcję, a może to ukłon Artysty w stronę suprematyzmu. W kilku pracach pojawia się jeden z bardziej subtelnych kadrów twórczości Zbigniewa Nowosadzkiego, a mianowicie sylwetka kobiety. Swoją wertykalnością wskazuje kierunek spojrzenia – w tym przypadku stałego elementu, zarysu góry-wyspy na horyzoncie. Zróżnicowanie formatów i kolorystyczne lub jednolite w tonacji zestawienia, czasem łączenie technik pokazują proces eksplorowania formatu dla góry-wyspy. Obrazy są coraz bardziej oczyszczone z narracji. Stają się syntezą dla silnych doznań, które domagały się wyrażenia w wyważonej, oszczędnej formie.
Zbigniew Nowosadzki prowadzi z nami rozważania o sztuce i o wyspie, stającej się pewnym punktem odniesienia, jak Jego ulubiona Sztuka Fugi Bacha albo Góra św. Wiktorii dla Cezanne’a.
Wyspa jest wystawą zapraszającą do kontemplowania piękna, zachęcającą do dostrzegania jego blasku, czasem kruchości, jest refleksją i wypełnionym barwą wspomnieniem.
Helena Sienkiewicz-Więcław

W dniach 13-14 kwietnia na Wydziale Biologii UW odbyła się studencka konferencja naukowa „Młodzi w Paleontologii XII”, zrzeszająca prawie setkę młodych badaczy i pasjonatów z całej Polski. W trakcie konferencji zaprezentowane zostały referaty i postery o szerokim przekroju tematyki – od rozważań filozoficznych przydatnych w paleontologii przez tafonomię, paleobotanikę i paleoentomologię po paleobiologię kręgowców.
Oprócz możliwości wysłuchania blisko 30 wystąpień ustnych i obejrzenia prawie 20 posterów, na uczestników konferencji czekały liczne atrakcje i dodatkowe aktywności, m.in. spotkanie integracyjne w PAN Muzeum Ziemi, poprzedzone wspólnym zwiedzaniem Muzeum w formie pomysłowej gry.

W jurze, oprócz doskonale znanych szerszej publice plezjozaurów i ichtiozaurów, istniała jeszcze trzecia grupa dużych drapieżnych gadów morskich o szerokim zasięgu geograficznym – Thalattosuchia, zwane popularnie „krokodylami morskimi”. Skamieniałości tych zwierząt są doskonale udokumentowane z zachodnioeuropejskich stanowisk, lecz nasza wiedza o morskich krokodylach na obszarze Europy Środkowo-Wschodniej jest znacznie uboższa.
W niniejszej pracy redeskrybowany został historyczny okaz MZ VIII Vr-72, reprezentujący rostrum dużego teleozauroida z oksfordzkich warstw Załęcza Wielkiego (Polska południowo-środkowa). Dotychczas okaz ten był niedostępny do szczegółowych badań w wyniku pokrycia większości skamieniałości przez wapień. Po wypreparowaniu okazu i zastosowaniu mikrotomografii komputerowej, możliwe było dokładne zbadanie morfologii pyska i uzębienia, co pozwoliło ustalić, że MZ VIII Vr-72 reprezentuje nie-machimozaurynowego machimozauryda podobnego do Neosteneosaurus edwardsi oraz Proexochokefalos heberti. Preparacja ujawniła ponadto patologiczne wygięcie górnej szczęki tego osobnika, do którego doszło najprawdopodobniej jeszcze za jego życia. Patologia nie prezentuje oznak świeżego złamania, więc zapewne towarzyszyła mu przez długi czas, nie uniemożliwiając jednak pozyskiwania pokarmu.
Okaz będzie można zobaczyć w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie jeszcze w kwietniu br.
𝐙𝐚𝐩𝐫𝐚𝐬𝐳𝐚𝐦𝐲 𝐝𝐨 𝐥𝐞𝐤𝐭𝐮𝐫𝐲 𝐩𝐫𝐚𝐜𝐲:
Weryński Ł., Błażejowski B., Szczygielski T., Young M.T. 2024. The first occurrence of machimosaurid crocodylomorphs from the Oxfordian of south-central Poland provides new insights into the distribution of macrophagous teleosauroids. PeerJ 12:e17153 DOI 10.7717/peerj.17153
Krokodyl morski z historycznych zbiorów PAN Muzeum Ziemi w Warszawie rzuca nowe światło na zasięg geograficzny machimozaurydów w Europie
W tym tygodniu PAN Muzeum Ziemi w Warszawie gości zespół paleontologów z Zakładu Paleozoologii Wydziału Nauk Biologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN w Krakowie. Naukowcy pod kierownictwem Profesora Krzysztofa Stefaniaka badają szczątki dużych ssaków plejstocenu i holocenu z bogatej kolekcji Muzeum Ziemi. Współpraca badaczy pomoże w rozwiązaniu wszelkich zagadek dotyczących wymarłej megafauny z terenów Polski.
Działając na podstawie decyzji nr 40/2021 Prezesa Polskiej Akademii Nauk z dnia 10 listopada 2021 r. w sprawie regulaminu powoływania dyrektorów pomocniczych jednostek naukowych Polskiej Akademii Nauk Komisja Konkursowa powołana przez Prezesa Polskiej Akademii Nauk (decyzja nr 11/2024 z dn. 1 marca 2024 r., zmieniona decyzją nr 14/2024 z dn. 7 marca 2024 r.) ogłasza konkurs na stanowisko dyrektora jednostki działającej pod nazwą Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi z siedzibą w Warszawie (zwanej dalej „PAN Muzeum Ziemi”).
Konkurs składa się z dwóch etapów obejmujących:
1. ocenę formalną zgłoszeń do konkursu oraz ocenę kwalifikacji naukowych/zawodowych kandydatów na podstawie przedstawionych dokumentów;
2. ocenę wiedzy i predyspozycji kandydatów do kierowania pomocniczą jednostką naukową oraz rozmowy kwalifikacyjnej.
WYMAGANIA NIEZBĘDNE:
Kandydatem na stanowisko dyrektora PAN Muzeum Ziemi może być osoba, która:
1. posiada wykształcenie wyższe co najmniej magisterskie w zakresie nauk o Ziemi i pokrewnych;
2. posiada zdolności organizatorsko-menadżerskie i umiejętność kierowania zespołem ludzi;
3. nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;
4. korzysta z pełni praw publicznych.
Dodatkowymi atutami kandydata będą:
1. posiadanie stopnia lub tytułu naukowego w zakresie nauk ścisłych lub nauk o Ziemi;
2. studia podyplomowe w zakresie muzealnictwa lub doświadczenie zawodowe związane z muzealnictwem;
3. znajomość przepisów prawa dotyczących problematyki muzealnej;
4. znajomość zagadnień związanych z pozyskiwaniem środków zewnętrznych na działalność w sferze edukacji lub kultury;
5. doświadczenie w zakresie popularyzacji nauki.
Zgłoszenie kandydata powinno zawierać:
1. koncepcję funkcjonowania i wizję rozwoju PAN Muzeum Ziemi, opracowaną przez osobę przystępującą do konkursu w formie prezentacji multimedialnej (ok. 20 minut), złożoną na nośniku elektronicznym;
2. informację o dotychczasowym przebiegu pracy zawodowej, w tym o zakresie obowiązków związanych z zajmowanymi stanowiskami i pełnionymi funkcjami, okresie ich pełnienia,
3. liczbie podległych pracowników i osiągnięciach zawodowych oraz o posiadanych tytułach lub stopniach naukowych (złożoną na piśmie w 1 egz.);
4. poświadczone za zgodność z oryginałem kopie dokumentów potwierdzających:
§ przebieg pracy zawodowej;
§ posiadany tytuł lub stopień naukowy;
5. oświadczenie, że z chwilą objęcia funkcji dyrektora pomocniczej jednostki naukowej działającej pod nazwą PAN Muzeum Ziemi będzie podstawowym miejscem pracy kandydata;
6. oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych;
7. oświadczenie o niekaralności za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;
8. oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 – 1990 oraz treści tych dokumentów (t.j. Dz. U. 2019 poz. 430) lub informację o złożeniu oświadczenia lustracyjnego, jeśli osoba przystępująca do konkursu składała już takie oświadczenie wcześniej. Wymogi te nie dotoczą osób urodzonych po 1 sierpnia 1972 r.;
9. oświadczenie o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych w ramach konkursu na stanowisko dyrektora, zgodnie z ROZPORZĄDZENIEM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) – RODO
10. Kopie elektroniczne dokumentów z punktów 2-8 przekazane na nośniku elektronicznym.
Zgłoszenie do konkursu i dokumenty potwierdzające wymagane kwalifikacje osoby przystępującej do konkursu powinny być sporządzone w języku polskim, a oryginalne dokumenty w języku obcym wymagają tłumaczenia na język polski, sporządzonego przez tłumacza przysięgłego.
Dokumenty należy nadsyłać pocztą w jednym egzemplarzu na adres:
Wydział III Nauk Ścisłych i Nauk o Ziemi PAN
00-901 Warszawa, Plac Defilad 1
z dopiskiem na kopercie: konkurs na stanowisko dyrektora PAN Muzeum Ziemi
lub składać osobiście na adres:
Wydział Nauk Ścisłych i Nauk o Ziemi PAN
Pałac Kultury i Nauki
pokój 2314 lub 2315 (23 piętro)
w godz. od 9.00 do 15.00.
O dalszych etapach konkursu kandydaci zostaną powiadomieni pisemnie i za pośrednictwem poczty elektronicznej.
Materiały informacyjne dotyczące funkcjonowania i działalności PAN Muzeum Ziemi dostępne są na stronie internetowej: mz.pan.pl
Ostateczny termin składania zgłoszeń do konkursu to 24 kwietnia 2024 roku.
O zachowaniu terminu decyduje data wpływu zgłoszenia do Wydziału III Nauk Ścisłych i Nauk o Ziemi PAN.
Informujemy, że:

Poniedziałek 9-16
Wtorek 9-16
Środa 9-16
Czwartek 9-16
Piątek 9-16
Sobota 10-16
Niedziela 10-16
* ostatni bilet sprzedawany jest na pół godziny przed zamknięciem muzeum
W roku 2026 PAN Muzeum Ziemi w Warszawie będzie zamknięte dla zwiedzających w dniach:
bilet normalny /16 PLN
bilet ulgowy /12 PLN
bilet rodzinny /40 PLN
bilet dla asystenta osoby z niepełnosprawnością /1 PLN
Bilet darmowy przysługuje:


Jak powstaje zorza polarna? Jakie informacje o polskich rzekach dają nam eksperymenty znacznikowe? W jaki sposób monitoruje się zjawiska sejsmiczne w naszym kraju? Jakimi przyrządami dawniej posługiwali się geofizycy, poznając tajemnice Ziemi? Odpowiedź na te i wiele innych pytań znajdziecie na wystawie „Piękne i bestie” w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie.
Wystawa przygotowana przez Instytut Geofizyki PAN i współorganizowana przez PAN Muzeum Ziemi pokazuje fascynujący świat zjawisk przyrodniczych i uchyla rąbka tajemnicy, jak wygląda praca polskich naukowców.
/Organizator: Instytut Geofizyki PAN
Współorganizator: PAN Muzeum Ziemi
Partnerem projektów PAN Muzeum Ziemi jest KGHM to my
Kurator wystawy: dr Agata Goździk
Opracowanie graficzne: Piotr Terlecki
Redakcja językowa: Dagmara Bożek
Konsultacje merytoryczne: dr hab. inż. Monika Kalinowska, dr hab. Artur Kalinowski, dr inż. Marek Kubicki, dr hab. Grzegorz Lizurek, dr Bartłomiej Luks, dr hab. inż. Marzena Osuch
Koncepcja Kamiennej Ścieżki Czasu: prof. dr hab. inż. Monika A. Kusiak, dr Piotr Król, Radosław Kiraga
Wystawa jest częścią projektu Geofizyka dla każdego, współfinansowanego ze środków Ministerstwo Edukacji i Nauki w ramach programu Społeczna Odpowiedzialność Nauki.