Muzeum Ziemi

PAN MUZEUM ZIEMI W WARSZAWIE

Menu

Kategoria: Bez kategorii

Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie zaprasza do złożenia oferty na wykonanie robót budowlanych w zakresie: naprawy rynien, rur spustowych, obróbek blacharskich tarasu parteru oraz zadaszenia tarasów 2-go piętra, budynku Muzeum Ziemi w Warszawie adres: Aleja Na Skarpie 27.

Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie zaprasza do złożenia oferty na wykonanie robót budowlanych w zakresie: naprawy rynien, rur spustowych, obróbek blacharskich tarasu parteru oraz zadaszenia tarasów 2-go piętra, budynku Muzeum Ziemi w Warszawie adres: Aleja Na Skarpie 27.

By |
  1. MZ-ZP-4-2017 ogłoszenie
  2. MZ-ZP-4-2017 ZAŁĄCZNIK NR 2 oświadczenie
  3. MZ-ZP-4-2017 ZAŁĄCZNIK NR 3 wykaz robót
  4. MZ-ZP-4-2017 ZAŁĄCZNIK NR 4 wykaz uprawnionych pracowników
  5. MZ-ZP-4-2017 ZAŁĄCZNIK NR 5 wzór umowy
  6. Dokumentacja budowlano – wykonawcza
  7. MZ-ZP-4-2017 ZAŁĄCZNIK NR 1 oferta
  8. przedmiar str 1 przedmiar str 2
„Spadające gwiazdy” na polskim niebie

„Spadające gwiazdy” na polskim niebie

By |

Od połowy lipca do trzeciego tygodnia sierpnia, podczas pogodnych nocy, na niebie pojawiają się „spadające gwiazdy”, które rozbłyskują i pozostawiają po sobie świetlisty ślad. Jest to zjawisko, które nazywamy rojem meteorów, a w tym przypadku Perseidów. „Spadające gwiazdy” są to meteoroidy (meteory), czyli niewielkie fragmenty materii kosmicznej (zazwyczaj komet), które kończą żywot w atmosferze ziemskiej.

Meteoroidy krążą wokół Słońca po ustalonych orbitach, kiedy ich orbita przecina orbitę Ziemi, możemy podziwiać niezwykłe zjawisko strumienia meteorów. Prędkość z jaką docierają do naszej planety waha się od 10 do 70 km/s. Większość z nich jest jednak zbyt mała, żeby przetrwać w atmosferze i ulega spaleniu na wysokości od 80 do 120 km. Perseidy pochodzą z rozpadu komety Swift-Tuffl’a.

Obserwator na Ziemi odnosi wrażenie, że meteory wychodzą z jednego punktu tzw. radiantu. Strumienie meteorów otrzymują nazwy pochodzące od gwiazdozbioru, w którym znajduje się radiant. Interesujące nas Perseidy biorą początek w gwiazdozbiorze Perseusza.

Roje meteorów najlepiej obserwuje się bez użycia przyrządów optycznych, których pole widzenia jest zbyt małe. Odpowiednimi miejscami do oglądania „spadających gwiazd” są tereny pozbawione sztucznego oświetlenia (im ciemniejsze miejsce, tym więcej meteoroidów zobaczymy). Najciemniejsze miejsca w Polsce to Mazury i Bieszczady, ale nie koniecznie musimy jechać tak daleko. Wystarczy wyjechać kawałek poza miasto.

W związku z tym, że mogą nastąpić różnice między zapowiadanym, a rzeczywistym czasem wystąpienia maksimum zjawiska, obserwację należy zacząć z pewnym wyprzedzaniem i kontynuować po teoretycznym szczycie aktywności. Maksimum roju Perseidów przypada na noc z 12 na 13 sierpnia. Perseidy nie są jedynym rojem meteorów obserwowanym na niebie. Do najefektowniejszych strumieni meteroidów należą spadające w listopadzie Leonidy (nawet 240 000 „spadających gwiazd” na godzinę) oraz styczniowe kwadratydy.

Wszystkim miłośnikom astronomii i amatorom „spadających gwiazd” życzymy powodzenia w obserwacjach oraz niezapomnianych wrażeń.
Minerały i skały ozdobne Polski

Minerały i skały ozdobne Polski

By |

30 czerwca 2017 otwarta została wystawa Minerały i skały ozdobne Polski, prezentowana w Muzeum Przyrody w Drozdowie. Na podstawie odpowiednio dobranych okazów mineralogicznych i petrograficznych, pochodzących ze zbiorów PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, przedstawione zostały zagadnienia związane z historią górnictwa, poszukiwaniem, wydobyciem, kolekcjonowaniem oraz współczesnym zastosowaniem kamieni ozdobnych występujących na terenie Polski. Na szczególną uwagę zasługują surowce okładzinowe: granity, piaskowce, marmury i wapienie, a także słynne krzemienie pasiaste, chryzoprazy, nefryty oraz agaty. Zwiedzający wystawę mogą dowiedzieć się także, w jaki sposób samemu można poszukiwać minerałów i skał. Na jednej z plansz zawarte zostały wskazówki oraz informacje praktyczne dla poszukiwaczy skarbów ziemi. Na wystawie przedstawione zostały także, najsłynniejsze polskie stanowiska mineralogiczne, takie jak Nowy Kościół, Wilcza Poręba czy Lubiechowa.

Wystawę można zwiedzać do końca 2017 roku.

 

[Best_Wordpress_Gallery id=”12″ gal_title=”Minerały i skały ozdobne Polski”]

Wykonanie plansz (wraz z tekstem): mgr Wojciech Macioszczyk

Fotografie: mgr Krzysztof Maliszewski

Realizacja wystawy: dr Roksana Maćkowska, mgr Krzysztof Maliszewski, mgr Wojciech Macioszczyk, mgr Adam Pieliński, Monika Małkiewicz

Aranżacja: dr Roksana Maćkowska, mgr Adam Pieliński

Opracowanie tekstu: dr Roksana Maćkowska

Powiadomienia o wyborze ofert

Powiadomienia o wyborze ofert

By |

Informacja o zakończeniu postępowania pod nazwą naprawa rynien, rur spustowych, obróbek blacharskich  tarasu parteru oraz zadaszenia tarasów 2-go piętra, budynku Muzeum Ziemi w Warszawie adres  Aleja Na Skarpie 27 (2)

Informacja o zakończeniu postępowania pod nazwą: naprawa rynien, rur spustowych, obróbek blacharskich  tarasu parteru oraz zadaszenia tarasów 2-go piętra, budynku Muzeum Ziemi w Warszawie adres:  Aleja Na Skarpie 27 (1)

Projekt budowlano – wykonawczy rozbiórki płyty żelbetowej oraz remontu ogrodzenia wraz z przebudową jego posadowieniem, dla nieruchomości Muzeum Ziemi w Warszawie, adres Aleja Na Skarpie 27

Projekt budowlano – wykonawczy wykonania izolacji pionowej i poziomej budynku Muzeum Ziemi w Warszawie, adres Aleja Na Skarpie 27

 

mgr Krzysztof Maliszewski

mgr Krzysztof Maliszewski

By |

Pracownik Działu Zbiorów Mineralogicznych i Petrograficznych od 2010 r.

Zainteresowania naukowe:

Geochemia i mineralogia śląsko-krakowskich złóż rud cynku i ołowiu.

Kamień budowlany w architekturze Warszawy.

Kontakt:

kmaliszewski@mz.pan.pl

Zakres działalności w Muzeum Ziemi:

Asystent muzealny

Opracowywanie i porządkowanie kolekcji mineralogicznych w zbiorach Muzeum Ziemi.

Udział w prowadzonych przez Muzeum Ziemi pracach dydaktycznych i wystawienniczych.

Ostatnie ważniejsze publikacje:

Rokita H., Maćkowska R., Maliszewski K. 2012: Występowanie soli w przyrodzie. Chemia w szkole 4/2012, 19-23.

Maliszewski K., Marciniak-Maliszewska B., Kupryjanowicz J., Pielińska A. 2012: Kryształy gipsu na powierzchniach bursztynu. Prace Muzeum Ziemi 50, 67-76.

dr Rafał Kowalski

dr Rafał Kowalski

By |

Pracownik Muzeum Ziemi od 2004 r.

Zainteresowania naukowe:

Roślinność neogenu, karpologia.

Kontakt:

rkowalski@mz.pan.pl

Zakres działalności w Muzeum Ziemi:

Kierownik Działu Paleobotaniki

Praca badawcza: badania roślinności neogenu Polski w oparciu o materiał kopalny (owoce, nasiona) z klasycznych i nowych stanowisk, takich jak Turów, Lubstów (Konińskie Zagłębie Węgla Brunatnego), Dobrzyń nad Wisłą, Rozewie.

Dokumentacja, porządkowanie i gromadzenie zbiorów muzealnych, w tym: inwentaryzacja kolekcji paleobotanicznych; katalogowanie kolekcji paleobotanicznych i zielnikowych-porównawczych; konserwowanie zbiorów paleobotanicznych i współczesnych kolekcji porównawczych; porządkowanie zbiorów paleobotanicznych; gromadzenie materiałów paleobotanicznych oraz współczesnych zbiorów porównawczych.

Popularyzacja nauk geologicznych: prowadzenie lekcji muzealnych i oprowadzanie wycieczek po wystawach Muzeum Ziemi; współudział w opracowywaniu wystaw związanych z tematyką paleobotaniczną.

Poszerzanie kolekcji żywych roślin w ogrodach wokół Muzeum Ziemi, nawiązujących do roślin z minionych epok.

Ostatnie ważniejsze publikacje:

Kowalski R. 2008: Contribution to the knowledge of the Middle Miocene flora from Konin Brown Coal Basin (Central Poland). Acta Palaeobotanica 48 (2), 277-299.

Kowalski R. 2010: Choerospondias turovensis sp. nov., a new Anacardiaceae genus of the European Neogene identified from the Turów brown coal open-cast mine. Palaeontographica. B 284 (1-3), 1-11.

mgr Dariusz Nast

mgr Dariusz Nast

By |

Zainteresowania naukowe:

Biologia, paleoekologia i tafonomia bezkręgowców morskich.

Ssaki plejstocenu.

Kontakt:

dnast@mz.pan.pl

Zakres działalności w Muzeum Ziemi:

Adiunkt muzealny

Udział w prowadzonych przez Muzeum Ziemi pracach dydaktycznych, popularyzatorskich i wystawienniczych.

Opracowywanie i porządkowanie kolekcji bezkręgowców znajdujących się w zbiorach Muzeum Ziemi.

Konserwacja okazów paleontologicznych.

Ostatnie ważniejsze publikacje:

Bijak G., Nast D. 2007: Małże kimerydu obrzeżenia Gór Świętokrzyskich i ich przydatność w określaniu warunków środowiska sedymentacji. W: Żylińska A. (Red.) Granice Paleontologii, XX Konferencja Naukowa Paleobiologów i Biostratygrafów PTG, Św. Katarzyna pod Łysicą, 10-13 września 2007 (Materiały konferencyjne), 75-78. Wydział Geologii UW, Warszawa.

dr Gwidon Jakubowski

dr Gwidon Jakubowski

By |

Zainteresowania naukowe:

Ssaki plejstoceńskie, szczególnie słoniowate.

Mięczaki mioceńskie.

Kontakt:

gwidon_jakubowski@o2.pl

Zakres działalności w Muzeum Ziemi:

Starszy kustosz

Opracowywanie, inwentaryzowanie i porządkowanie kolekcji mięczaków trzeciorzędowych.

Porządkowanie i weryfikacja oznaczeń kości z kolekcji ssaków plejstoceńskich.

Udział w prowadzonych przez Muzeum Ziemi pracach dydaktycznych, popularyzatorskich i wystawienniczych.

Ostatnie ważniejsze publikacje:

Jakubowski G. 2015: W poszukiwaniu dinozaurów: Polsko-Mongolska wyprawa paleontologiczna na pustynię Gobi (1964). Kartki z pamiętnika. Muzeum Ziemi, Opracowania dokumentacyjne, 29.

Jakubowski G. 1996: Forest elephant Palaeoloxodon antiquus (Falconer & Cautley, 1847) from Poland. Prace Muzeum Ziemi 43, 85-109.

Jakubowski G., Woźny E. 1996: Phylum Mollusca. W: Malinowska L., Piwocki M. (Red.): Budowa geologiczna Polski. Tom 3. Atlas skamieniałości przewodnich i charakterystycznych. 3a. Kenozoik. Trzeciorzęd. Paleogen, 246-296. Polska Agencja Ekologiczna, Warszawa.

Jakubowski G. 1996: Class Gastropoda Cuvier, 1798 and Class Amphineura Ilhering, 1876. W: Malinowska L., Piwocki M. (Red.): Budowa geologiczna Polski. Tom 3. Atlas skamieniałości przewodnich i charakterystycznych. 3a. Kenozoik. Trzeciorzęd. Neogen, 703-725. Polska Agencja Ekologiczna, Warszawa.

Jakubowski G., Studencka B., Urbaniak J. 1996: Gromada Bivalvia Linnaeus, 1758. W: Malinowska L., Piwocki M. (Red.): Budowa geologiczna Polski. Tom 3. Atlas skamieniałości przewodnich i charakterystycznych. 3a. Kenozoik. Trzeciorzęd. Neogen, 663-702. Polska Agencja Ekologiczna, Warszawa.

Żarski M., Jakubowski G., Gawor-Biedowa E. 1998: The first Polish find of Lower Paleocene crocodile Thoracosaurus Leidy, 1852: geological and palaeontological description. Geological Quarterly 42 (2), 141-160.

Jakubowski G. 2011: Paleogene Molluscs, catalogue of the collection. Museum of the Earth, documentary studies 26, 1-79, Warszawa.

Jakubowski G., Kohlman-Adamska A. 2012: Dr Katarzyna Krajewska (1963 -2011). Prace Muzeum Ziemi 50, 11-13.

mgr Ewa Nosowska

mgr Ewa Nosowska

By |

Absolwentka Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego i Podyplomowych Studiów Muzealniczych przy Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego.

Zainteresowania naukowe:

Taksonomia, paleoekologia i paleogeografia ślimaków mioceńskich.

Kontakt:

enosowska@mz.pan.pl

Zakres działalności w Muzeum Ziemi:

Kustosz

Projekt badawczy realizowany w ramach działalności statutowej Muzeum Ziemi: Fauna (mięczaki) Paratetydy i prowincji Atlantyckiej.

Opracowywanie i dokumentowanie kolekcji bezkręgowców znajdujących się w zbiorach Muzeum Ziemi.

Udział w prowadzonych przez Muzeum Ziemi pracach dydaktycznych, popularyzatorskich i wystawienniczych.

Ostatnie ważniejsze publikacje:

Nosowska E. 1997: Asteroids from the Nawodzice Sands (Middle Miocene; Holy Cross Mountains, Central Poland). Acta Geologica Polonica, 47 (3–4), pp. 225–241.

Nosowska E. 2016: A new, permanent exhibition: “From the geological past of the Earth” at the PAS Museum of the Earth. Annual Report of the Polish Academy of Sciences 2016, pp. 92–94.

Kowalski R., Krawczyński C., Nast. D., Nosowska E., Ryszkiewicz M., Studencka B., Szczęsny R. 2016: Wystawa “Z przeszłości geologicznej Ziemi”. Exhibiton “From the geological past of the Earth”. Red. E. Nosowska, A. Pielińska, B. Studencka. Opracowania dokumentacyjne 30. PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, s. 1–54.

Nosowska E. 2020: Gastropods [Trochoidea: Trochidae Rafinesque, 1815 and Calliostomatidae Thiele, 1924 (1847)] from the middle Miocene of Ukraine, Central Paratethys, Acta Geologica Polonica, 70 (4), pp. 453–528. DOI: 10.24425/agp.2019.126462