Październik 2017- Luty 2018: Płajowe opowieści, czyli trzy dekady z Almanachem Karpackim
Wystawa zatytułowana „Płajowe opowieści, czyli trzy dekady z Almanachem Karpackim” zorganizowana została dla uświetnienia jubileuszu XXX-lecia ukazywania się Almanachu Karpackiego „Płaj” – półrocznika wydawanego przez Towarzystwo Karpackie, którego pierwszy zeszyt ujrzał światło dzienne w maju 1987 r., ostatni zaś wydany dotychczas 54 tom ukazał się w czerwcu 2017 r.
Ekspozycja składa się z szesnastu plansz, które przybliżają historię i okoliczności powstania Almanachu, przedstawiają kształtowanie się jego linii programowej, prezentują postacie najczęściej publikujących na jego łamach autorów i oczywiście najistotniejsze tematy karpackie wypełniające przez trzydzieści lat jego treść. Każda z eksponowanych plansz skomponowana została jako swoista opowieść o sprawach, którymi żyło czasopismo i zarazem o karpackich fascynacjach grupy tworzących je ludzi.
Autorem wystawy jest Andrzej Wielocha redaktor Almanachu Karpackiego „Płaj”.
[Best_Wordpress_Gallery id=”19″ gal_title=”Płajowe opowieści, czyli trzy dekady z Almanachem Karpackim”]
Wystawa czynna do 15 lutego 2018
PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 27:
od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00
w niedziele: 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)
Ceny biletów: normalny – 5 zł, ulgowy – 3 zł
Wystawę będzie można oglądać także podczas najbliższego Spotkania Karpackich 18 stycznia 2018 r.
Przy okazji rocznicy chcielibyśmy Państwu zaprezentować nowo pozyskany fragment meteorytu Pułtusk, podarowany przez Pana Marcina Hajwosa. Otrzymana płytka została wycięta z okazu znalezionego 12 października 2019 roku na obszarze północnej elipsy spadku. Kamień znajdował się na głębokości 30 cm, czyli stosunkowo płytko pod powierzchnią terenu. Meteoryt, z którego została wycięta płytka, przed pocięciem ważył 3693 g, co plasuje go na 10 miejscu wśród znalezionych do tej pory fragmentów Pułtuska. Sama płytka ważąca ponad 140 g jest największym przekrojem przez meteoryt Pułtusk. Dzięki przecięciu i przeszlifowaniu okazu uwidoczniła się jego struktura wewnętrzna. Charakterystyczną cechą omawianego fragmentu jest pęknięcie idące przez cały okaz. Najprawdopodobniej powstało ono podczas eksplozji meteorytu w atmosferze. Przez utworzoną szczelinę do meteorytu wnikała woda powodując jego zwietrzenie wzdłuż rysy.
Uprzejmie informujemy, że w związku z obecną sytuacją epidemiologiczną spowodowaną gwałtownym rozprzestrzenianiem się koronawirusa COVID 19, 
