PAN MUZEUM ZIEMI W WARSZAWIE

Warsztaty dla klas: IV-VI szkoły podstawowej

Czas trwania: 90 minut

Maksymalna liczba osób: 24

Według danych szacunkowych, każdego dnia do powierzchni Ziemi dociera od 100 do 1000 meteorytów. Większość z nich nie zostaje zauważona, ze względu na niewielkie wymiary. Obecnie znanych jest około 1050 meteorytów, które zostały odnalezione w wyniku obserwacji trajektorii lotu oraz ponad 31000 takich, które zostały odnalezione i rozpoznane, mimo że nikt nie obserwował ich upadku. Prawdopodobieństwo znalezienia meteorytu jest niewielkie, jednak poszukiwacze nierzadko znajdują skały pochodzenia pozaziemskiego, pomimo iż materia kosmiczna bardzo często podobna jest do skał ziemskich oraz odpadów poprzemysłowych.

Muzeum Ziemi proponuje warsztaty, podczas których uczniowie będą mieli okazję zaczerpnąć ciekawych informacji na temat meteorytów oraz nauczyć się metod ich rozpoznawania.  Zajęcia rozpoczynają się od krótkiego wykładu (prezentacji multimedialnej) dotyczącego budowy Układu Słonecznego oraz pochodzenia i właściwości meteorytów. W części praktycznej uczniowie będą mieli okazję stworzyć swój własny meteoryt oraz rycinę przedstawiającą przelot meteoru (bolidu).

UWAGA: W trakcie warsztatów dzieci mogą pobrudzić się.

[Best_Wordpress_Gallery id=”47″ gal_title=”Warsztaty meteorytowe”]

Warsztaty dla klas: I-VI szkoły podstawowej

Czas trwania: 90 minut

Maksymalna liczba osób: 22

Warsztaty rozpoczynają się prezentacją multimedialną, w trakcie której młodzież będzie miała możliwość zapoznania się ze zwierzętami jakie żyły na terenach Polski podczas plejstocenu – okresu geologicznego obejmującego ostatnie 2 500 000 lat dziejów Ziemi. Okres ten charakteryzował się bardzo zmiennymi warunkami klimatycznymi, ośmiokrotnie na tereny Polski, Europy, Azji i Ameryki Północnej wkraczał lądolód z okolic bieguna północnego. W związku z tym zmieniały się warunki życia, w okresach międzylodowcowych żyły zwierzęta ciepłolubne, a w chłodniejszych zimnolubne. Sztandarowym przykładem zmian fauny byli przedstawiciele słoniowatych – słoń leśny Palaeoloxodon atiquus (największy słoń w dziejach tej grupy zwierząt, dochodzący do 4,5 m wysokości) oraz mamut włochaty Mammuthus primigenius.

W trakcie zajęć uczniowie będą mieli okazję dowiedzieć się jak z biegiem plejstocenu zmieniały się inne gatunki zwierząt, szata roślinna oraz krajobraz, jak również zapoznać się z oryginalnymi okazami skamieniałości. Dzieci dowiedzą się także, że kości dużych ssaków takich jak: słoń leśny, mamut, nosorożec włochaty i wiele innych, można znaleźć nawet w naszym najbliższym sąsiedztwie. Będą miały również okazję własnoręcznie złożyć „szkielet” mamuta włochatego oraz namalować na marmurowych płytkach wizerunki zwierząt plejstoceńskich, tak jak to czynili niegdyś pradawni łowcy na ścianach jaskiń.

 

[Best_Wordpress_Gallery id=”39″ gal_title=”Warsztaty: Kiedy w Polsce żyły słonie”]