PAN MUZEUM ZIEMI W WARSZAWIE

PAN Muzeum Ziemi zaprasza na nową wystawę czasową pt. „Tak to widzę”. Ewa Kacperek – autorka niezwykłych fotograficznych ujęć w taki sposób opisuje to co możemy zobaczyć na wystawie:

Spośród zdjęć zrobionych przeze mnie w ciągu ostatnich 5 lat wybrałam te które najbardziej lubię. Tak właśnie widzę to co mnie otacza; światło w kroplach rosy, promienie wschodzącego słońca zatrzymane przez mgłę, bursztynową muszelkę uwięzioną w bryle lodu. Każde z tych zdjęć ma swoją historię, o każdym mogłabym coś opowiedzieć – jak powstały, co czułam gdy naciskałam spust migawki, jaki był nastrój tamtego świtu na tamtej łące. Mogłabym mówić o radości jaką daje obserwowanie krzątaniny mrówek, o spokoju jaki ogarnia w ciszy poranka, o łomocie serca gdy łoś przechodzi tuż obok bez strachu. Dla mnie fotografowanie to przede wszystkim emocje.

Mieszkam pod Warszawą w sąsiedztwie Wisły i Puszczy Kampinoskiej. Mam więc niedaleko na łąki z kwiatami i owadami, na śródpolne miedze pełne maków, do leśnych bagienek w których mieszkają żaby i traszki. Często eksperymentuję. Wymyślam ujęcia i sposoby ich realizacji by nie były sztampowe, oklepane, takie jakich wiele. Lubię zdjęcia nieoczywiste, nietypowe, dziwne. Fotografia makro to moja fotografia „na co dzień”. Taki mój sposób na odpoczynek po ciężkim dniu. „Od święta” fotografuję w czasie podróży po pięknych, czasem bardzo, bardzo odległych, dzikich i mało znanych zakątkach świata.

Od 2006 roku jestem członkiem Związku Polskich Fotografów Przyrody, w 2016 roku zdobyłam zaszczytny tytuł „Fotograf Roku 2015” Okręgu Mazowieckiego ZPFP.

Ewa Kacperek

[Best_Wordpress_Gallery id=”6″ gal_title=”Tak to widzę”]

 

Wystawa czasowa: 9 czerwca – 27 sierpnia 2017

Henryk Czeczott (1875–1928)

Utalentowany wszechstronnie człowiek, inżynier górniczy, doktor nauk technicznych, profesor. Henryk Czeczott urodził się w Petersburgu 18 czerwca 1875 roku w szlacheckiej rodzinie pochodzącej z Litwy. Jego rodzicami byli Otton (1842–1924), wybitny lekarz psychiatra i Leontyna (1849–1920) z Kukielów.

Jedną z pasji, którą ojciec zaszczepił Henrykowi była turystyka i alpinizm. W Kraju Stawropolskim na Kaukazie, jako lekarz uzdrowiskowy w Piatigorsku, organizował razem z rodziną wyprawy w góry Kaukazu, m.in. na lodowce Dewdorak i Cej. Być może ze względu na zamiłowania geograficzne, Henryk Czeczot wstąpił do Instytutu Górniczego w Petersburgu, który ukończył w roku 1900, zdobywając stopień inżyniera górniczego.

W 1910 roku Henryk Czeczott poślubił Hannę Peretiatkowicz (1888–1982). Hanna Czeczott w 1922 roku ukończyła Wydział Biogeograficzny Instytutu Geograficznego w Petersburgu. Oboje brali udział w licznych ekspedycjach w głąb Azji oraz do Ameryki Północnej. W roku 1948 Hanna Czeczott założyła Pracownię Paleobotaniczną w Muzeum Ziemi w Warszawie, którą kierowała do roku 1960. W 1955 roku uzyskała tytuł profesora. Przez lata kierowała pracami nad florą trzeciorzędową, a pozyskane przez nią zbiory należą do największych kolekcji na świecie.

Po zakończeniu nauki w Instytucie Górniczym, Henryk Czeczott postanowił zwiedzić Europę. Wyruszył z rodzinnego Petersburga, płynąc statkiem do Rygi. Na trasie jego podróży znalazły się m.in.: Piatigorsk, Odessa, Warszawa, Wiedeń, Salzburg, Monachium, Paryż, Kolonia, Berlin.

Henryk Czeczott wykonał w czasie podróży około 200 zdjęć. Negatywy na podłożu nitroceluloidowym w formacie 9×13 cm były przechowywane w specjalnie do tego celu przygotowanym albumie. Być może był to jeden z kilku albumów, a podróż nie kończyła się w Berlinie. Pozostanie to tajemnicą. Do naszych czasów niestety nie wszystkie negatywy się zachowały. Obecnie przechowywane są one w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie.

Wystawa czynna w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 27:

od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00

w niedziele: 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)

Ceny biletów: normalny – 5 zł, ulgowy – 3 zł

[Best_Wordpress_Gallery id=”5″ gal_title=”Rok 1900. Europa w fotografii Henryka Czeczotta”]

 

 

 

 

Wystawa fotografii: 8 września – 9 listopada 2017

Elżbieta i Marek Lejbrandtowie

Stany skupienia wody, czyli ciecz, gaz i ciało stałe – brzmi to bardzo naukowo i technicznie, ale w tych słowach może być zawarta nie tylko sucha treść, ale i umiejętność zobaczenia wody w inny sposób. Może to być kolorowa mgła o świcie, chmury przed burzą i po zachodzie słońca, śnieg lub lód zmieniający swoje barwy od pomarańczowej do niebieskiej w zależności od kąta padania promieni światła. Wystarczy wstać przed świtem lub poczekać wytrwale aż słońce zniknie za horyzontem, żeby zobaczyć teatr stworzony przez światło odbijające się w kropelkach wody na łące i w powietrzu.

Postać ciekła, na naszej wystawie, prezentowana będzie jako rzeka, morze, wodospad, w postaci kropel rosy, jako nośnik soli mineralnych przy tworzeniu formacji skalnych w jaskiniach, jako czynnik żłobiący skały i wydmy na powierzchni naszego globu. Woda przedstawiona będzie również jako element kultury sakralnej i sztuki. Ciało stałe to śnieg, szadź, lód jako forma przemijająca związana z porami roku i miejscem, a także jako forma stała – lodowiec. Stan gazowy to nic innego jak para, mgła, ale zobaczymy ją też wydobywająca się pod ciśnieniem z głębi ziemi, co przypomina nam o tym, że nasza Ziemia wciąż „żyje”, przekształca się i ewoluuje, a my wraz z nią.

Elżbieta i Marek Lejbrandtowie

[Best_Wordpress_Gallery id=”15″ gal_title=”Stany skupienia wody”]

 

 Wystawa czynna w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 27:

 od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00

w niedziele: 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)

Ceny biletów: normalny – 5 zł, ulgowy – 3 zł

17 listopada – 29 grudnia 2017

Andrzej Kalina: grafika artystyczna

Mikołaj Kalina: fotografia

Wystawa Bielszy odcień bieli w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie jest naszą siódmą rodzinną prezentacją. Wcześniej były wystawy w Tarnowie, Łomży, Warszawie, Przemyślu, Toruniu i Gore (Irlandia).

Inspiracją do powstania siódmej ekspozycji stały się męskie trzypokoleniowe (dziadek Andrzej, syn Mikołaj, wnuk Ziemowit) wyjazdy zimowe w Karkonosze. Mikołaj fotografował otaczający nas zimowy, górski pejzaż. Tworzył zdjęcia, które są dokumentem spędzanego wspólnie czasu, zadumą nad przemijaniem. Ja stworzyłem prace opierając się na wspomnieniach naszych wędrówek. Towarzysząca nam, momentami przytłaczająca wręcz biel śniegu, wyzwoliła we mnie chęć zostawienia śladu, pokazania jak ważna jest Rodzina, pamięć o bliskich mi osobach, tożsamość, wolność i ziemia, po której chodzę. Wystawa Bielszy odcień bieli jest artystycznym zapisem zimowych wędrówek ojca, syna i wnuka…

Andrzej Kalina

Wystawa czynna w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 27:

 od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00

w niedziele: 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)

Ceny biletów: normalny – 5 zł, ulgowy – 3 zł

[Best_Wordpress_Gallery id=”26″ gal_title=”Bielszy odcień bieli”]

 

ANDRZEJ KALINA

[ur. 1952 w Lidzbarku] – absolwent Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie [1980]. Stopień doktora uzyskał na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie [2003], a doktora habilitowanego na Wydziale Grafiki ASP w Warszawie [2010]. Prowadzi Pracownię Grafiki Warsztatowej na Wydziale Sztuki Nowych Mediów W PJATK w Warszawie. Zajmuje się grafiką artystyczną, instalacją, environmentem, tworzy także obiekty artystyczne. Swoje prace zaprezentował na ponad 60 wystawach indywidualnych i przeszło 450 wystawach zbiorowych w Polsce i na świecie [m.in. Francja, Niemcy, Portugalia, Włochy, Japonia]. Laureat wielu nagród, m.in. 1. Międzynarodowego Triennale Grafiki w Krakowie [1991] oraz Międzynarodowego Konkursu Graficznego im. J. Gielniaka w Jeleniej Górze [2015]. Jego prace znajdują się w zbiorach muzeów polskich i w kolekcjach światowych, m.in. w The British Museum w Londynie i MoMA w Nowym Jorku. W 1990 roku jako jeden z 13 grafików polskich został umieszczony w słowniku grafików świata wydanym przez Japończyków.

MIKOŁAJ KALINA

[ur. 1985 w Warszawie]. Fotografią zajmuje się od 2004 roku. Początki to tworzenie dokumentacji fotograficznej dla Jerzego Kaliny z performanców i scenografii oraz wystaw dla Andrzeja Kaliny. Ukończył Warszawską Szkołę Reklamy na kierunku fotografia reklamowa.

Współpracował z: Sony Computer Enterteinment, DTZ, ID Advertising, Bank i Leasing Mercedes, Ravanson, Nanotech, Aisec, Mokpol, Piekarnia Kobus, Meble Karwowski oraz prof. ASP, rzeźbiarzem Romanem Pietrzakiem, dla którego tworzył dokumentację przekrojową jego twórczości. Obecnie fotograf w Muzeum Warszawy.

Osiągnięcia

2006 – Wyróżnienie Honorowe w konkursie Warszawska Fotografia Artystyczna

2006 – Wyróżnienie w konkursie Fotolato

2006 – Laureat konkursu Warszawska Jesień Fotograficzna 2006 „Ślad Historii”

2007 – II etap konkursu Spotkania z Fotografią

2008 – Pięciobój Fotograficzny Fotopolis: I miejsce „Wstecz”, IV miejsce „Pod powierzchnią”, III miejsce Klasyfikacja końcowa

2010 – Wyróżnienie na II Międzynarodowym Festiwalu Fotografii Młodych w Jarosławiu

2015 – Zakwalifikowanie się do finału konkursu Wildlife Photographer of the Year

Wystawy indywidualne

– Galeria Pod Arkadami Łomża 2007

– Galeria Salon Sztuki 49 Warszawa 2007

– Galeria Sztuki Współczesnej Przemyśl 2008

– Galeria Obok ZPAF Warszawa 2008

– Galeria Na Piętrze ZPAP Toruń 2009

– BWA Galeria Miejska Tarnów 2010

– Galeria Przedmiotu Jarosław 2010 II Międzynarodowy Festiwal Fotografii Młodych w Jarosławiu

– Muzeum Pałac w Wilanowie , Królewska Cukiernia Wilanowska „Zmysły Sztuki” wystawa i spotkanie Warszawa 2011

– Galeria BTL Białystok 2012

– Polska Éire Festival Gorey-Irlandia 2017

Wystawy zbiorowe

– Galeria DAP Warszawa 2006, Galeria Traffic Warszawa 2006, galeria „Pociąg do sztuki” Warszawa 2007, Oranżeria Pałacu w Wilanowie Warszawa 2007, Galerii Sztuki Mediów ASP Warszawa 2007, Galeria Kina MDK w Wągrowcu 2007, Galeria Wieża Warszawa 2007, Galeria Stowarzyszenia Wolnego Słowa Warszawa 2007, „Galeria” Teatru Stara ProchOFFnia Warszawa 2007, Galerii Sztuki Mediów ASP Warszawa 2008, Galeria Wieża Warszawa 2008, Galerii Sztuki Mediów ASP Warszawa 2009, Galerii Sztuki Mediów ASP Warszawa 2010, Muzeum Miejskie Wrocław 2013, Galeria Narodowa „Zachęta” Warszawa 2013, Muzeum Historyczne Miasta Gdańsk 2014, Galeria Sztuki Współczesnej BWA Katowice 2014.

„Ziemia-człowiek. Antropopresja w niebiańskich górach” – tak brzmi tytuł wystawy, która jest efektem projektu studenckiego traktującego o antropopresji na środowisko wysokogórskie Tienszanu w ciągu ostatnich dekad. Tienszan, czyli „niebiańskie góry” (w dosłownym przekładzie z języka chińskiego). Ten system górski przyciąga i fascynuje – nie tylko podróżników, ale również naukowców i kapitalistów, przez co ich pierwotny kształt został zaburzony. Dzięki wyprawie studenci Geologii i Geografii zaobserwowali wcześniejszy, jak i współczesny wpływ człowieka na środowisko naturalne.

Głównym tematem wystawy jest presja człowieka na przyrodę na przykładzie odkrywkowej kopalni złota Kumtor oraz górniczego miasteczka Enilczek.

Kumtor Gold Mine – jedna z największych kopalni złota na świecie. Działania tam prowadzone odbywają się z rozmachem – głębokość wyrobiska sięga 560 m, wysokość bezwzględna 4200 m n.p.m., dlatego w tym specyficznym środowisku następują równie anormalne zjawiska związane z działalnością człowieka – niszczenie potężnego lodowca Davidova.

Enilczek – miasto-widmo, do 1990 roku działała tam głębinowa kopalnia cyny na wysokości dochodzącej do 4000 m n.p.m., dziś opuszczone budynki sprawiają upiorne wrażenie. Pośród monumentalnych bloków i wyciągów szybowych, w niewielkich domach wciąż żyje kilkadziesiąt osób.

Studenci Wydziału Geologii oraz

Geografii i Studiów Regionalnych

Uniwersytetu Warszawskiego

[Best_Wordpress_Gallery id=”32″ gal_title=”Ziemia – człowiek”]

 

Wystawa czynna w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 27:

 od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00

w niedziele: 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)

Ceny biletów: normalny – 8 zł, ulgowy – 4 zł