Muzeum Ziemi

PAN MUZEUM ZIEMI W WARSZAWIE

Autor: Michał Kazubski

Kapsuła czasu, czyli o czym mówią skamieniałości w bursztynie?

Kapsuła czasu, czyli o czym mówią skamieniałości w bursztynie?

Jeśli interesuje Cię paleontologia i paleoekologia, to ta lekcja jest dla Ciebie. Dowiesz się czym są skamieniałości, czyli dowody ewolucji. Dowiesz się jak wyglądał proces ich powstawania (fosylizacja) i jaka jest różnica między skamieniałością strukturalną a śladową. Bliżej poznasz skamieniałości zachowane w bursztynie i innych żywicach kopalnych, czyli inkluzje organiczne. Dowiesz się jak i kiedy powstał bursztyn bałtycki i jak wyglądał proces powstawania inkluzji.

Bursztyn stanowi okno na świat sprzed ponad 40 milionów lat. W trakcie lekcji przeniesiemy się do paleogenu, zobaczymy jak wówczas wyglądał świat i jaki panował klimat. Poznasz mieszkańców bursztynowego lasu, ich stan zachowania oraz wybrane interakcje (pozytywne i negatywne) jakie zachowały się między organizmami, jak np. pasażer na gapę. Do lekcji dostępna jest notatka w formie mapy myśli, która pomoże Ci w zapamiętaniu wszystkich ważnych terminów biologicznych.

Lekcja dostosowana jest do podstawy programowej nauczania biologii i dedykowana uczniom klas VI – VIII szkoły podstawowej.

Czas trwania: 45 minut

Lekcję prowadzi: mgr Katarzyna Szczepaniak

Materiały do pobrania: Notatka z lekcji [PDF]

 

Zapisy: edukacja@mz.pan.pl, tel. 22 629 74 79 w.225

Nauczyciel zobowiązany jest do utworzenia spotkania i przesłania odpowiedniego linka logowania lub numeru ID do uczniów oraz pracownika PAN Muzeum Ziemi prowadzącego zajęcia. Zajęcia nie są nagrywane. Nauczyciel jest zobowiązany do obecności podczas zajęć i dbania o zachowanie porządku.

Chemia minerałów

Chemia minerałów

Wszystkie minerały występujące w przyrodzie są albo pierwiastkami, albo mniej lub bardziej skomplikowanymi związkami chemicznymi. Wiele substancji omawianych na lekcji chemii posiada swoje naturalne odpowiedniki. Na lekcji „Chemia minerałów” omówione zostaną poszczególne minerały pod kątem ich składu oraz właściwości chemicznych, a także zastosowania surowców mineralnych w różnych gałęziach przemysłu.

Lekcja dostosowana jest do podstawy programowej nauczania chemii (dział VII systematyka związków nieorganicznych) i dedykowana uczniom szkół ponadpodstawowych. Stanowi doskonałe uzupełnienie zajęć prowadzonych w szkole.

Metodą wiodącą lekcji jest wykład połączony z pokazem minerałów.

Czas trwania: 45 minut

Lekcję prowadzi: dr Roksana Maćkowska

Materiały do pobrania: Chemia minerałów [PDF]

 

Zapisy: edukacja@mz.pan.pl, tel. 22 629 74 79 w.225

Nauczyciel zobowiązany jest do utworzenia spotkania i przesłania odpowiedniego linka logowania lub numeru ID do uczniów oraz pracownika PAN Muzeum Ziemi prowadzącego zajęcia. Zajęcia nie są nagrywane. Nauczyciel jest zobowiązany do obecności podczas zajęć i dbania o zachowanie porządku.

Z kufra Kapitana

Z kufra Kapitana

Archiwalne fotografie z podróży

Na wystawie prezentujemy unikatowe fotografie z dwóch rejsów Krzysztofa Baranowskiego. Jednym z nich jest rejs „Śmiałym” dookoła Ameryki Południowej, który odbył się w latach 1965-1966. W wyprawie uczestniczyli: Bolesław Kowalski – kapitan; Tomasz Romer – I oficer i lekarz wyprawy; Jerzy Knabe – główny mechanik; Bronisław Siadek – inicjator rejsu, geograf; Tadeusz Wilgat – kierownik naukowy ekspedycji; Krzysztof Wojciechowski – zastępca kierownika naukowego i tłumacz wyprawy; Krzysztof Baranowski – kuk; Mieczysław Kluge – geograf oraz Ludomir Mączka – II oficer, geolog. Rejs „Śmiałym” dookoła Ameryki Południowej był pierwszym w powojennej Polsce przedsięwzięciem żeglarskim na tak wielką skalę.

Drugi rejs  „Polonezem” to samotny rejs kapitana Krzysztofa Baranowskiego dookoła świata przez „ryczące czterdziestki” i przylądek Horn w roku 1972-1973. Był to pierwszy polski samotny rejs tą trasą, a dziewiąty w historii światowego żeglarstwa.

Marek Wierzbicki, Kurator wystawy

[Best_Wordpress_Gallery id=”341″ gal_title=”Z kufra Kapitana”]

Wystawa czynna:

poniedziałek – piątek: 9:00 – 16:00; niedziela: 10:00 – 16:00

Ceny biletów: normalny – 16 zł, ulgowy – 12 zł; wtorek – wstęp wolny

Wędrówka po karbońskich lasach

Wędrówka po karbońskich lasach

Wystawa objazdowa ze zbiorów PAN Muzeum Ziemi w Warszawie

Wystawa przedstawia bogatą florę karbonu – przedostatniego okresu ery paleozoicznej, który rozpoczął się około 360, a zakończył 300 milionów lat temu. Dominowały wówczas drzewiaste rośliny zarodnikowe, a wśród nich rośliny widłakowe. Był to czas ich największego rozwoju i zróżnicowania. Najbardziej charakterystyczne widłakowe dla tego okresu to lepidodendrony – władcy puszczy karbońskiej osiągające wysokość 30 – 40 m, o średnicy pnia 1-2 m!

Na ekspozycji zaprezentowana została roślinność, która osiągnęła niezwykłe w historii Ziemi rozmiary. Obok plansz z kolorowymi rekonstrukcjami możemy podziwiać oryginalne skamieniałości, a także dowiedzieć się jak powstał węgiel kamienny.

Zapraszamy serdecznie do Muzeum Regionalnego w Siedlcach, ul. Piłsudskiego 1.

Wystawa czynna do 24 kwietnia 2022 r.

Rezerwacja przewodnika, lekcji i warsztatów

Rezerwacja przewodnika, lekcji i warsztatów

Zapisy prowadzimy pod numerem telefonu:

530 271 484 – Małgorzata Sławek
(22) 629-74-79 w.203

 

Szczegółowy opis poszczególnych lekcji muzealnych oraz warsztatów znajdą Państwo w zakładkach:

Lekcje muzealne
Warsztaty
Cennik
Wykaz punktów edukacyjnych Programu „Poznaj Polskę” MEiN

KLAUZULA INFORMACYJNA DLA OSÓB REZERWUJĄCYCH PRZEWODNIKA, LEKCJE MUZEALNE I WARSZTATY

Na bursztynowych szlakach

Na bursztynowych szlakach

Wystawa objazdowa ze zbiorów PAN Muzeum Ziemi w Warszawie

Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk oraz Muzeum Regionalne w Tomaszowie Lubelskim zapraszają serdecznie na wystawę pt. „Na bursztynowych szlakach”. Bogato ilustrowana ekspozycja przedstawia drogę jaką przebył bursztyn od momentu powstania w bursztynowym lesie do witryny jubilerskiej i gabloty muzealnej.

Wystawa prezentuje niezwykle interesujące okazy przyrodnicze m.in. unikatowe bryły bursztynu i inkluzje organiczne. Zobaczymy również naturalne odmiany bursztynu oraz wykonane z niego przedmioty od neolitycznych paciorków po współczesne wyroby artystyczne.

[Best_Wordpress_Gallery id=”347″ gal_title=”Wystawa objazdowa Na bursztynowych szlakach””]

Wystawa będzie czynna do 30 czerwca 2022 r.

Muzeum Regionalne im. Janusza Petera, ul. Wyspiańskiego 8A Tomaszów Lubelski

 

„Spadające gwiazdy”

„Spadające gwiazdy”

Od połowy lipca do trzeciego tygodnia sierpnia, podczas pogodnych nocy, na niebie pojawiają się „spadające gwiazdy”, które rozbłyskują i pozostawiają po sobie świetlisty ślad. Jest to zjawisko, które nazywamy rojem meteorów, a w tym przypadku Perseidów. „Spadające gwiazdy” są to meteoroidy (meteory), czyli niewielkie fragmenty materii kosmicznej, które kończą żywot w atmosferze ziemskiej.

Meteoroidy krążą wokół Słońca po ustalonych orbitach, kiedy ich orbita przecina orbitę Ziemi, możemy podziwiać niezwykłe zjawisko strumienia meteorów. Prędkość z jaką docierają do naszej planety waha się od 10 do 70 km/s. Większość z nich jest jednak zbyt mała, żeby przetrwać w atmosferze i ulega spaleniu na wysokości od 80 do 120 km. Perseidy pochodzą z rozpadu komety Swift-Tuffl’a.

Obserwator na Ziemi odnosi wrażenie, że meteory wychodzą z jednego punktu tzw. radiantu. Strumienie meteorów otrzymują nazwy pochodzące od gwiazdozbioru, w którym znajduje się radiant. Interesujące nas Perseidy biorą początek w gwiazdozbiorze Perseusza.

Roje meteorów najlepiej obserwuje się bez użycia przyrządów optycznych, których pole widzenia jest zbyt małe. Odpowiednimi miejscami do oglądania „spadających gwiazd” są tereny pozbawione sztucznego oświetlenia (im ciemniejsze miejsce, tym więcej meteoroidów zobaczymy). Najciemniejsze miejsca w Polsce to Mazury i Bieszczady, ale nie koniecznie musimy jechać tak daleko. Wystarczy wyjechać kawałek poza miasto.

Maksimum roju Perseidów przypada na noc z 12 na 13 sierpnia. Perseidy nie są jedynym rojem meteorów obserwowanym na niebie. Do najefektowniejszych strumieni meteroidów należą spadające w listopadzie Leonidy (nawet 240 000 „spadających gwiazd” na godzinę) oraz styczniowe kwadratydy.

Wszystkim miłośnikom astronomii i amatorom „spadających gwiazd” życzymy powodzenia w obserwacjach oraz niezapomnianych wrażeń.

Obraz przedstawiający rój Leonidów widoczny w Ameryce Północnej w nocy z 12 na 13 listopada 1833 r.

dr Roksana Maćkowska

77. Rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego

77. Rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego

Ślady krwi zachowane na marmurowej posadzce schodów w budynku dawnej „Willi Pniewskiego” przy Al. Na Skarpie 27, gdzie znajduje się obecnie siedziba PAN Muzeum Ziemi, są niezwykłym i jedynym w swoim rodzaju miejscem pamięci z okresu Powstania Warszawskiego w 1944 r.

Cytujemy fragment z książki Adama Borkiewicza „Powstanie Warszawskie 1944”:

„…….W południe nastąpiło natarcie oddziałów niemieckich z dwoma czołgami* spod Sejmu wzdłuż Alei Na Skarpie. Słaba placówka plutonu „Torpeda” umieszczona w domu arch. Pniewskiego pod nr 27 stawiała dzielny opór, uszkadzając jeden czołg pociskiem z „piata”, lecz wkrótce została otoczona. Nieprzyjaciel rozpoczął szturm, rzucając przez okna domu granaty ręczne.

Został ranny dowódca placówki sierż. Łata. Wzdłuż całej skarpy, częściowo zadrzewionej i w wąwozach wrzała walka. Niemcy atakowali również powstańców w domu Poselstwa Chińskiego przy ulicy Krętej nr 1 i placówkę na ulicy Pułkownika Nullo.

Dopiero ogień kompani kpt. Redy z gmachu YMCA przy ulicy Konopnickiej, rażąc skutecznie Niemców z boku, zmusił ich do odwrotu ze stratami. Walka ta trwała do zmierzchu. Wieczorem kilku pozostałych żołnierzy z „Torpedy” zluzował pluton por. Topora…..”.

*działo szturmowe StuG 40 Ausf.G


Więcej informacji: HISTORIA BUDYNKÓW

PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 27

Godziny otwarcia:

od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00

w niedziele: 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)

Ceny biletów: normalny – 12 zł, ulgowy – 6 zł

Minerały i skały ozdobne Polski

Minerały i skały ozdobne Polski

W dniach 7 lipca – 31 sierpnia 2021 w Muzeum w Ostródzie, prezentowana będzie wystawa objazdowa „Minerały i skały ozdobne Polski”, mająca na celu przybliżenie zwiedzającym wiedzy o kamieniach jubilerskich i dekoracyjnych występujących na terenie naszego kraju. Na podstawie odpowiednio dobranych okazów mineralogicznych i petrograficznych, pochodzących ze zbiorów PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, przedstawione zostały zagadnienia związane z historią górnictwa, poszukiwaniem, wydobyciem, kolekcjonowaniem oraz współczesnym zastosowaniem kamieni ozdobnych występujących na terenie Polski.

Wystawa podzielona jest na kilka bloków tematycznych. Pierwszy z nich dotyczy wiadomości ogólnych na temat minerałów i skał. W dalszej części wystawy przedstawiona została historia wydobycia surowców mineralnych na terenie Polski, począwszy od epoki kamienia gładzonego. Zwiedzający wystawę mogą dowiedzieć się także, w jaki sposób samemu można poszukiwać minerałów i skał. Na jednej z plansz zawarte zostały wskazówki oraz informacje praktyczne dla poszukiwaczy skarbów ziemi. Kolejny blok tematyczny dotyczy poszczególnych grup minerałów najczęściej występujących na terenie Polski. Omówione zostały minerały o barwie zielonej oraz należące do grupy krzemionki. Do najciekawszych zielonych kamieni należą chryzopraz i nefryt. Natomiast w skład bardzo licznej grupy krzemionki wchodzą różne odmiany barwne kwarcu (m.in. fioletowy ametyst, żółty cytryn, czarny morion i bezbarwny kryształ górski), chalcedonu (agat, karneol), opal oraz skały krzemionkowe (krzemień, jaspis). W tej części wystawy podano informacje o właściwościach prezentowanych minerałów oraz ich zastosowaniu. Na zakończenie przedstawione zostały najsłynniejsze polskie stanowiska mineralogiczne takie jak Nowy Kościół, Wilcza Poręba czy Lubiechowa. Mamy nadzieję, że wystawa wzbudzi Państwa zainteresowanie.

dr Roksana Maćkowska

MUZEUM W OSTRÓDZIE

ul. Mickiewicza 22
14-100 Ostróda

Maj 2017: Tak to Widzę

Maj 2017: Tak to Widzę

PAN Muzeum Ziemi zaprasza na nową wystawę czasową pt. „Tak to widzę”. Ewa Kacperek – autorka niezwykłych fotograficznych ujęć w taki sposób opisuje to co możemy zobaczyć na wystawie:

Spośród zdjęć zrobionych przeze mnie w ciągu ostatnich 5 lat wybrałam te które najbardziej lubię. Tak właśnie widzę to co mnie otacza; światło w kroplach rosy, promienie wschodzącego słońca zatrzymane przez mgłę, bursztynową muszelkę uwięzioną w bryle lodu. Każde z tych zdjęć ma swoją historię, o każdym mogłabym coś opowiedzieć – jak powstały, co czułam gdy naciskałam spust migawki, jaki był nastrój tamtego świtu na tamtej łące. Mogłabym mówić o radości jaką daje obserwowanie krzątaniny mrówek, o spokoju jaki ogarnia w ciszy poranka, o łomocie serca gdy łoś przechodzi tuż obok bez strachu. Dla mnie fotografowanie to przede wszystkim emocje.

Mieszkam pod Warszawą w sąsiedztwie Wisły i Puszczy Kampinoskiej. Mam więc niedaleko na łąki z kwiatami i owadami, na śródpolne miedze pełne maków, do leśnych bagienek w których mieszkają żaby i traszki. Często eksperymentuję. Wymyślam ujęcia i sposoby ich realizacji by nie były sztampowe, oklepane, takie jakich wiele. Lubię zdjęcia nieoczywiste, nietypowe, dziwne. Fotografia makro to moja fotografia „na co dzień”. Taki mój sposób na odpoczynek po ciężkim dniu. „Od święta” fotografuję w czasie podróży po pięknych, czasem bardzo, bardzo odległych, dzikich i mało znanych zakątkach świata.

Od 2006 roku jestem członkiem Związku Polskich Fotografów Przyrody, w 2016 roku zdobyłam zaszczytny tytuł „Fotograf Roku 2015” Okręgu Mazowieckiego ZPFP.

Ewa Kacperek

[Best_Wordpress_Gallery id=”6″ gal_title=”Tak to widzę”]