Czwartek, 30 stycznia roku 1868, był dniem jak co dzień. Mroźny, bezchmurny wieczór nie zapowiadał, że stanie się coś nadzwyczajnego. Około godziny 19, niespodziewanie na warszawskim niebie pojawiła się ognista kula, przemieszczająca się z dużą prędkością z południowego-zachodu na północny-wschód. Warszawiacy wybiegli z domów, myśląc że to pożar. Po kilku sekundach obiekt oddalił się i rozpadł na świecące fragmenty przypominające iskry. Według „Gazety Warszawskiej”, po około 3,5 minuty od zniknięcia bolidu rozległy się huk i grzmoty trwające w przybliżeniu trzy minuty.
W tym samym czasie mieszkańcy Pułtuska i okolic ujrzeli ognistą kulę, która stawała się coraz jaśniejsza, a potem zgasła. Po chwili ludzie usłyszeli wybuch i serię dźwięków przypominających wystrzały. Następnie do ich uszu dotarły odgłosy uderzeń kamieni o ziemię, dachy oraz o lód na rzece Narwi.
Ocenia się, że spadło wówczas około 70 000 meteorytów o łącznej wadze ponad dwóch ton. Bez wątpienia był to największy, zaobserwowany deszcz meteorytów kamiennych w historii. Największy znaleziony okaz waży 9095 gramów i znajduje się w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.
Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie ma w swoich zbiorach bogatą kolekcję meteorytów pułtuskich, w tym drugi co do wielkości okaz, o wadze 8100 gramów. Piękno zgromadzonych meteorytów można podziwiać na wystawie „Meteoryty – kamienie z nieba” eksponowanej w budynku przy Alei Na Skarpie 20/26. Gorąco Państwa zachęcamy do obejrzenia naszej ekspozycji.
Roksana Maćkowska
[Best_Wordpress_Gallery id=”31″ gal_title=”Meteoryt Pułtusk”]
Wystawa czynna w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 20/26:
od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00
w niedziele (11 oraz 25 lutego): 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)
Ceny biletów: normalny – 5 zł, ulgowy – 3 zł
