Zapraszamy na Piknik Rodzinny z Gwidonem – warszawskim słoniem leśnym
|
W 1962 roku, podczas rozbudowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej i ciepłowniczej Warszawy, przy ul. Leszno na Woli natrafiono na szczątki plejstoceńskiego słonia leśnego (Palaeoloxodon antiquus), jeden z przedstawicieli tzw. megafauny plejstoceńskiej. Zwierzęta te żyły na terenie Europy od ok. 750 tys. lat temu do ok. 50-30 tys. lat temu, mierzy przeciętnie ok. 4 m w kłębie i ważyły nawet do 15 ton. Ich cechą charakterystyczną był wystający próg kostny umieszczony zaraz nad czołem. Dorosłe samce słonia leśnego żyły samotnie, samice natomiast w grupach, migrując do miejsc, bogatych w pożywienie oraz wodę. Jednym z takich miejsc była Kotlina Warszawska, gdzie nie tylko płynęła Wisła czy inne cieki wodne, ale również okresowo tworzyły się liczne jeziora. Obfitość obszaru przyciągnęła zapewne Gwidona, osobnika męskiego odnalezionego na warszawskiej Woli. Słoń leśny z Warszawy był zachowany niemal kompletnie. Niestety, zanim do badań przystąpił zespół naukowców, wiele z kości uległo zniszczeniu w trakcie prowadzonych w trakcie prac budowlanych. Ekipie badawczej z PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, której przewodniczył dr Julian Kulczycki, udało się nie tylko uratować kręgi, sporą część żeber, niektóre kości śródręcza i śródstopia, ale również jedną kość ramieniową, fragmentaryczną łopatkę, pojedynczy cios oraz zęby i fragmenty czaszki. Analizami szczątków zwierzęcia zajął się muzealny zespół badawczy, w skład którego wchodził dr Gwidon Jakubowski, inspiracja dla dzisiejszego imienia słonia. Po 60 latach od odkrycia na Woli, szkielet warszawskiego słonia leśnego nadal można oglądać na wystawie, a w celu upamiętnienia tej donośnej dla Warszawy chwili, PAN Muzeum Ziemi przygotowuje piknik rodzinny, w trakcie którego nie tylko poznamy kulisy odkrycia, ale również dowiemy się, czym zajmuje się paleontologia, zamienimy się w badaczy wymarłych gatunków, a także przekonamy się co jadł i pił Gwidon ponad 100 000 lat temu.
Zapraszamy do odkrywania razem z PAN Muzeum Ziemi zagadek megafauny plejstoceńskiej!
11:00
SŁOŃ ODSŁONIĘTY – 60-LECIE ODNALEZIENIA SZCZĄTKÓW SŁONIA LEŚNEGO Z UL. LESZNO reż. Krzysztof Maliszewski.
od 11:00 do 16:00
SŁONIOWY PRZYJACIEL – Stwórz nowego członka stada!
ZWIERZĘCY MAGNETYZM – Świat dawno wymarłych zwierząt może być bardzo przyciągający!
KOLOROWY ŚWIAT SŁONIA LEŚNEGO – Spróbuj sam narysować własną wizję słonia i jego otoczenia!
11:30 i 13:00
ANATOMICZNA ZGADYWANKA – Poznaj budowę szkieletu mamuta i odgadnij, gdzie w szkielecie znajdowały się poszczególne kości!
12:00 i 14:00
MAŁY PALEONTOLOG – Wciel się w paleontologa i znajdź skamieniałość ukrytą w piasku!
od 14:30 do 18:00
SŁOŃ W SKŁADZIE PORCELANY – Pomóż słoniowi odnaleźć się w składzie porcelany!
15:00
ZNALAZŁEM KOŚĆ I CO DALEJ? – Dowiedź się w jaki sposób należy postępować z okazami paleontologicznymi!
16:00
SŁOŃ LEŚNY I INNI PRZEDSTAWICIELE FAUNY PLEJSTOCEŃSKIEJ – w opowieści dr. Gwidona Jakubowskiego i w towarzystwie interaktywnej instalacji dźwiękowej Wojciecha Konikiewicza.
I wiele innych atrakcji, nie tylko dla najmłodszych!
WSTĘP WOLNY!
Dzisiaj rozpoczyna się 
W 1962 roku, podczas rozbudowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej i ciepłowniczej Warszawy, przy ul. Leszno na Woli natrafiono na szczątki plejstoceńskiego słonia leśnego (Palaeoloxodon antiquus), jednego z przedstawicieli tzw. megafauny plejstoceńskiej. Zwierzęta te żyły na terenie Europy od ok. 750 tys. lat temu do ok. 50-30 tys. lat temu, mierzy przeciętnie ok. 4 m w kłębie i ważyły nawet do 15 ton. Ich cechą charakterystyczną był wystający próg kostny umieszczony zaraz nad czołem. Dorosłe samce słonia leśnego żyły samotnie, samice natomiast w grupach, migrując do miejsc, bogatych w pożywienie oraz wodę. Jednym z takich miejsc była Kotlina Warszawska, gdzie nie tylko płynęła Wisła czy inne cieki wodne, ale również okresowo tworzyły się liczne jeziora.
piątek, 26 sierpnia 2022 r., godz. 16.00 | Aleja Na Skarpie 27, Warszawa
Ignacy Domeyko – absolwent Uniwersytetu Wileńskiego, przyjaciel Adama Mickiewicza i powstaniec listopadowy, większość życia spędził na emigracji w Chile, gdzie zasłynął jako „ojciec geologii chilijskiej” i reformator tamtejszego systemu oświaty. Nigdy nie zapomniał jednak o swym pochodzeniu i w miarę możliwości działał także na rzecz nauki polskiej. Współcześnie bardziej znany jest w Ameryce Południowej niż w swojej ojczyźnie. Czas to zmienić… Podróże Domeyki będą inspiracją również dla nas. Muzeum Ziemi i KGHM Polska Miedź zapraszają na warsztaty, podczas których poznamy Chile i Amerykę Południową oczami Ignacego Domeyki. Poznamy geologiczne dzieje Ameryki Południowej, a także jej przyrodę. Opiszemy szlaki, które pokonał Domeyko i poznamy metody jego badań i jak wiele zawdzięcza mu Ameryka Południowa. Dowiemy się więcej o mieszkańcach tej części kontynentu, w tym grupie Araukanów. Uczestnicy zajęć dowiedzą się o araukariach drzewach będących żywymi skamieniałościami, pamiętającymi nawet czasy dinozaurów. Uczestnicy spotkania otrzymają mapę podróży Domeyki.