Muzeum Ziemi

PAN MUZEUM ZIEMI W WARSZAWIE

Kategoria: Aktualności

Wieczór z nauką | 21.09.2022

Wieczór z nauką | 21.09.2022

Serdecznie zapraszamy na wieczorny wykład dr. Gwidona Jakubowskiego

W 1962 roku, podczas rozbudowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej i ciepłowniczej Warszawy, przy ul. Leszno na Woli natrafiono na szczątki plejstoceńskiego słonia leśnego (Palaeoloxodon antiquus), jednego z przedstawicieli tzw. megafauny plejstoceńskiej. Zwierzęta te żyły na terenie Europy od ok. 750 tys. lat temu do ok. 50-30 tys. lat temu, mierzy przeciętnie ok. 4 m w kłębie i ważyły nawet do 15 ton. Ich cechą charakterystyczną był wystający próg kostny umieszczony zaraz nad czołem. Dorosłe samce słonia leśnego żyły samotnie, samice natomiast w grupach, migrując do miejsc, bogatych w pożywienie oraz wodę. Jednym z takich miejsc była Kotlina Warszawska, gdzie nie tylko płynęła Wisła czy inne cieki wodne, ale również okresowo tworzyły się liczne jeziora.

Obfitość obszaru przyciągnęła zapewne Gwidona, osobnika męskiego odnalezionego na warszawskiej Woli. Słoń leśny z Warszawy był zachowany niemal kompletnie. Niestety, zanim do badań przystąpił zespół naukowców, wiele z kości uległo zniszczeniu w trakcie prowadzonych w trakcie prac budowlanych. Ekipie badawczej z PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, której przewodniczył dr Julian Kulczycki, udało się nie tylko uratować kręgi, sporą część żeber, niektóre kości śródręcza i śródstopia, ale również jedną kość ramieniową, fragmentaryczną łopatkę, pojedynczy cios oraz zęby i fragmenty czaszki. Analizami szczątków zwierzęcia zajął się muzealny zespół badawczy w skład, którego wchodził dr Gwidon Jakubowski, inspiracja dla dzisiejszego imienia słonia.

Serdecznie zapraszamy na wieczorny wykład dr. Gwidona Jakubowskiego, który odbędzie się 21 września br. o godz. 19:00 w willi Pniewskiego!

dr Gwidon Jakubowski
Jest paleontologiem. Zajmuje się badaniami mięczaków mioceńskich oraz ssaków plejstoceńskich, a szczególnie mamutów i słoni leśnych. Ma na swoim koncie liczne publikacje, badania w kraju oraz za granicą, m. in. na pustyni Gobi. W 1962 roku towarzyszył odkryciu słonia leśnego na terenie ulicy Leszno. W tym roku obchodzi swoje 86 urodziny.

WSTĘP WOLNY!

PIKNIK RODZINNY | 17.09.2022

PIKNIK RODZINNY | 17.09.2022

Zapraszamy na Piknik Rodzinny z Gwidonem – warszawskim słoniem leśnym

W 1962 roku, podczas rozbudowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej i ciepłowniczej Warszawy, przy ul. Leszno na Woli natrafiono na szczątki plejstoceńskiego słonia leśnego (Palaeoloxodon antiquus), jeden z przedstawicieli tzw. megafauny plejstoceńskiej. Zwierzęta te żyły na terenie Europy od ok. 750 tys. lat temu do ok. 50-30 tys. lat temu, mierzy przeciętnie ok. 4 m w kłębie i ważyły nawet do 15 ton. Ich cechą charakterystyczną był wystający próg kostny umieszczony zaraz nad czołem. Dorosłe samce słonia leśnego żyły samotnie,  samice natomiast w grupach, migrując do miejsc, bogatych w pożywienie oraz wodę. Jednym z takich miejsc była Kotlina Warszawska, gdzie nie tylko płynęła Wisła czy inne cieki wodne, ale również okresowo tworzyły się liczne jeziora. Obfitość obszaru przyciągnęła zapewne Gwidona, osobnika męskiego odnalezionego na warszawskiej Woli. Słoń leśny z Warszawy był zachowany niemal kompletnie. Niestety, zanim do badań przystąpił zespół naukowców, wiele z kości uległo zniszczeniu w trakcie prowadzonych w trakcie prac budowlanych. Ekipie badawczej z PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, której przewodniczył dr Julian Kulczycki, udało się nie tylko uratować kręgi, sporą część żeber, niektóre kości śródręcza i śródstopia, ale również jedną kość ramieniową, fragmentaryczną łopatkę, pojedynczy cios oraz zęby i fragmenty czaszki. Analizami szczątków zwierzęcia zajął się muzealny zespół badawczy, w skład którego wchodził dr Gwidon Jakubowski, inspiracja dla dzisiejszego imienia słonia. Po 60 latach od odkrycia na Woli, szkielet warszawskiego słonia leśnego nadal można oglądać na wystawie, a w celu upamiętnienia tej donośnej dla Warszawy chwili, PAN Muzeum Ziemi przygotowuje piknik rodzinny, w trakcie którego nie tylko poznamy kulisy odkrycia, ale również dowiemy się, czym zajmuje się paleontologia, zamienimy się w badaczy wymarłych gatunków, a także przekonamy się co jadł i pił Gwidon ponad 100 000 lat temu.

Zapraszamy do odkrywania razem z PAN Muzeum Ziemi zagadek megafauny plejstoceńskiej!

W PROGRAMIE PIKNIKU:

11:00  

SŁOŃ ODSŁONIĘTY – 60-LECIE ODNALEZIENIA SZCZĄTKÓW SŁONIA LEŚNEGO Z UL. LESZNO reż. Krzysztof Maliszewski.

od 11:00 do 16:00 

 SŁONIOWY PRZYJACIEL – Stwórz nowego członka stada!

 ZWIERZĘCY MAGNETYZM  – Świat dawno wymarłych zwierząt może być bardzo przyciągający!

 KOLOROWY ŚWIAT SŁONIA LEŚNEGO  – Spróbuj sam narysować własną wizję słonia i jego otoczenia!

11:30 i 13:00  

ANATOMICZNA ZGADYWANKA – Poznaj budowę szkieletu mamuta i odgadnij, gdzie w szkielecie znajdowały się poszczególne kości!

12:00 i 14:00  

MAŁY PALEONTOLOG – Wciel się w paleontologa i znajdź skamieniałość ukrytą w piasku!

od 14:30 do 18:00 

SŁOŃ W SKŁADZIE PORCELANY – Pomóż słoniowi odnaleźć się w składzie porcelany!

15:00 

 ZNALAZŁEM KOŚĆ I CO DALEJ? – Dowiedź się w jaki sposób należy postępować z okazami paleontologicznymi!

16:00  

SŁOŃ LEŚNY I INNI PRZEDSTAWICIELE FAUNY PLEJSTOCEŃSKIEJ – w opowieści dr. Gwidona Jakubowskiego i w towarzystwie interaktywnej instalacji dźwiękowej Wojciecha Konikiewicza.

I wiele innych atrakcji, nie tylko dla najmłodszych! 

WSTĘP WOLNY!

ZWIEDZANIE „WILLI PNIEWSKIEGO ” Z PRZEWODNIKIEM

ZWIEDZANIE „WILLI PNIEWSKIEGO ” Z PRZEWODNIKIEM

Zwiedzanie „Willi Pniewskiego” z przewodnikiem.

piątek, 26 sierpnia 2022 r., godz. 16.00 | Aleja Na Skarpie 27, Warszawa

W piątek, 26 sierpnia 2022 roku o godzinie 16.00 – w 125 rocznicę urodzin Bohdana Pniewskiego – zapraszamy serdecznie do zwiedzania z przewodnikiem „domu własnego” architekta – dzisiejszej siedziby PAN Muzeum Ziemi. Bohdan Pniewski uchodzi za  jednego z najwybitniejszych polskich architektów XX wieku. Jego autorski styl stał się znakiem rozpoznawczym realizacji zarówno przedwojennych, jak i powojennych budynków,  w tym nierozerwalnie związanych ze strukturami państwa i życiem społecznym (by wymienić Teatr Wielki, gmachy Narodowego Banku Polskiego, Polskiego Radia, Dom Chłopa czy siedzibę Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej). Architekt chętnie projektował też prywatne domy.


Budynek przy Alei Na Skarpie 27 w Warszawie, Willa Bohdana Pniewskiego, uważany jest za dzieło życia architekta. Pierwotne zabudowania zostały wzniesione w ogrodzie „Na Górze” dla księcia podkomorzego Wielkiego Księstwa Litewskiego Kazimierza Poniatowskiego, starszego brata króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, około 1781 roku według projektu Szymona B. Zuga. Przyjmuje się, że po śmierci księcia mieściła się tu loża masońska. Od 1887 roku w budynku działało prywatne Muzeum Zoologiczne, którego powstanie zainicjował Konstanty Branicki. W latach 1935–1938 obiekt został przebudowany przez Bohdana Pniewskiego na dom własny, znany jako „Willa Pniewskiego”. W czasie powstania warszawskiego budynek stanowił ważny punkt oporu powstańców. Świadectwa tych wydarzeń przetrwały w jego architektonicznej substancji. Po wojnie Bohdan Pniewski powrócił do Willi, gdzie żył i pracował do śmierci. W pracowni w Willi Pniewskiego powstały projekty m.in. Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Teatru Wielkiego Opery Narodowej. Po przejęciu budynku przez Muzeum Ziemi w 1966 roku został on starannie odrestaurowany pod kierunkiem ucznia i współpracownika Pniewskiego – architekta Władysława Jotkiewicza.

Udział w zwiedzaniu z przewodnikiem jest bezpłatny.

Liczba miejsc ograniczona – prosimy o zapisy (sekretariat@mz.pan.pl).

Organizator: PAN Muzeum Ziemi w Warszawie

 

WARSZTAT

WARSZTAT

Podróże po Chile z Ignacym Domeyką

Ignacy Domeyko – absolwent Uniwersytetu Wileńskiego, przyjaciel Adama Mickiewicza i powstaniec listopadowy, większość życia spędził na emigracji w Chile, gdzie zasłynął jako „ojciec geologii chilijskiej” i reformator tamtejszego systemu oświaty. Nigdy nie zapomniał jednak o swym pochodzeniu i w miarę możliwości działał także na rzecz nauki polskiej. Współcześnie bardziej znany jest w Ameryce Południowej niż w swojej ojczyźnie. Czas to zmienić… Podróże Domeyki będą inspiracją również dla nas. Muzeum Ziemi i KGHM Polska Miedź zapraszają na warsztaty, podczas których poznamy Chile i Amerykę Południową oczami Ignacego Domeyki. Poznamy geologiczne dzieje Ameryki Południowej, a także jej przyrodę. Opiszemy szlaki, które pokonał Domeyko i poznamy metody jego badań i jak wiele zawdzięcza mu Ameryka Południowa. Dowiemy się więcej o mieszkańcach tej części kontynentu, w tym grupie Araukanów. Uczestnicy zajęć dowiedzą się o araukariach drzewach będących żywymi skamieniałościami, pamiętającymi nawet czasy dinozaurów. Uczestnicy spotkania otrzymają mapę podróży Domeyki.
A naszym przewodnikiem będzie sam Ignacy! Na mapie zostaną oznaczone kolejne etapy muzealnej wędrówki. Mapę wypełnimy materiałami otrzymanymi podczas spotkania.

Zapraszamy!


28 sierpnia (niedziela) godz. 11

Liczba i wiek uczestników: 20 osób, 7–12 lat
Kontakt / zapisy: Zapisy prowadzimy pod numerem telefonu: (22) 629-74-79 w.203
Warsztaty bezpłatne

HOLOTYPY W ZBIORACH MUZEALNYCH

HOLOTYPY W ZBIORACH MUZEALNYCH

Dlaczego holotypy są ważne w zbiorach muzealnych?

Dlaczego dla przyrodników ważne jest pojęcie gatunek biologiczny? Dlaczego przy opisywaniu nowych gatunków używamy dwuczłonowych nazw? Czym właściwie są holotypy, paratypy, neotypy – które stanowią dokumentację wielu opracowań naukowych i zawierają typy nowych taksonów (grup organizmów wyróżniających się konkretną cechą)? Na te pytania postaram się odpowiedzieć krok po kroku czytaj więcej…

Wykład geologia i minerały ukrainy

Wykład geologia i minerały ukrainy

GEOLOGIA  I MINERAŁY UKRAINY

 

Zapraszamy do odkrywania bogactwa geologicznego oraz tajemnic surowców mineralnych Ukrainy – 6 lipca o godzinie 16:00 na wykład w języku ukraińskim w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie. Wykład wygłosi dr Svitlana Vasylenko – starszy pracownik naukowy,  Zakład Geologii Minerałów Instytutu Nauk Geologicznych Narodowej Akademii Nauk Ukrainy w Kijowie.

Położenie i bogactwo ukraińskich minerałów sprzyja rozwojowi współzależnych gałęzi przemysłu, co czyni kraj atrakcyjnym gospodarczo pod względem surowców mineralnych. Najważniejsze z nich to: rudy żelaza, tytanu i cyrkonu, litu, metali ziem rzadkich, węgiel, grafit, rudy złota i polimetaliczne, nikiel, molibden, bursztyn oraz inne kamienie szlachetne i ozdobne.

Jak pokazują wydarzenia z początku roku 2022, rozpoczęta przez Rosję wojna na Ukrainie, bogactwo jest zarówno dużą szansą, jak i zagrożeniem.

Wybrane minerały i skały z Ukrainy ze zbiorów PAN Muzeum Ziemi w Warszawie można obejrzeć na wystawie „Mineralne zasoby Ukrainy” w budynku przy Alei Na Skarpie 20/26.

 

 

???????? ?? ??????? ???????? ???????

?????????? ??? 6 ????? ? 16-00 ?? ???????? ?????? ??????????? ????? ?? ??? ????? ????? ? ???????.

????????? ???????? ???????? – ??????? ???????? ????????????, ???????? ??????????? ????, ?????? ???????? ???????? ??????? ????????? ??????????? ???? ???????????? ???????? ???? ???????, ?. ????.

???????????? ?? ????????? ???????? ??????? ??????? ?????? ???????? ?????????????? ??????? ?????????????, ?? ?????? ?????? ?????????? ??????????? ? ????? ???? ??????????? ????????. ?? ????????????? ? ??? ????????: ???? ??????, ?????? ?? ????????, ?????, ????????? ?? ????????????????? ???????, ???’??? ???????, ??????, ??????-????????????? ????, ??????, ????????, ???????, ???????? ?? ??????????? ???????.

????????? ???? ??????? – ?? ?????? ?????????? ? ??????? ?????????, ?? ????????? ????? ??????? 2022 ????, ????? ? ???????, ???’????? ??????.

???????? ?????????? ????????? ?? ???????? ??????? ?? ????? ??????? ?????????? ?????????? «?????????? ??????? ???????» ? ??? ????? ????? ? ??????? ?? ??????? ???? ?? ?????? 20/26.

Wystawa objazdowa

Wystawa objazdowa

WIELKIE SSAKI EPOKI LODOWCOWEJ
Wystawa objazdowa PAN Muzeum Ziemi w Warszawie „Wielkie ssaki epoki lodowcowej” zawitała do Muzeum Miedzi w Legnicy. Na wystawie prezentowane są szczątki tzw. megafauny plejstoceńskiej, czyli dużych gatunków ssaków, które żyły na terenie Polski w czasie trwania późnego plejstocenu. Na wystawie można zobaczyć m.in. kości stopy oraz dłoni słonia leśnego, który żył na naszych terenach w czasie ciepłych okresów, które oddzielały od siebie kolejne zlodowacenia – były to tzw. interglacjały. Eksponaty na naszej wystawie pochodzą ściślej z interglacjału eemskiego (ok. 130 – 115 tys. lat temu). Spośród ciepłolubnych zwierząt na wystawie można też zobaczyć potężną czaszkę tura. Większość okazów reprezentuje jednak faunę związaną z okresami chłodnymi, czyli zlodowaceniami. Szczątki na naszej wystawie zostały znalezione w osadach zlodowacenia Wisły (ok. 115 – 11,7 tys. lat temu). Wśród nich znajdują się elementy szkieletowe mamuta włochatego, nosorożca włochatego, bizona stepowego (tzw. prażubra), niedźwiedzia jaskiniowego oraz jelenia olbrzymiego. Jeśli Wasza letnia trasa wakacyjna prowadzi w pobliżu Legnicy, zapraszamy serdecznie do obejrzenia wystawy.

 

Wystawa będzie czynna do końca sierpnia 2022 r.
Muzeum Miedzi w Legnicy
Partyzantów 3

WIELKIE SSAKI EPOKI LODOWCOWEJ – ZAPOWIEDŹ

[Best_Wordpress_Gallery id=”373″ gal_title=”wielkie ssaki legnica”]

Spotkanie autorskie

Spotkanie autorskie

NIEZNISZCZALNY… Spotkanie z Grzegorzem Piątkiem autorem biografii Bohdana Pniewskiego

 

Pnący się przebudował świątynię masonów i zamieszkał w niej

W czwartek 14 lipca 2022 r., o godz. 18.00 w Warszawie, w budynku przy Alei Na Skarpie 27 – wzniesionym w XVIII wieku według projektu Szymona Bogumiła Zuga, w latach 30. XX wieku przebudowanym na dom własny przez architekta Bohdana Pniewskiego, a od 1966 r. siedzibie Muzeum Ziemi PAN – odbędzie się spotkanie autorskie z Grzegorzem Piątkiem – autorem biografii Bohdana Pniewskiego NIEZNISZCZALNY. Architekt władzy i salonu.

Rozmowę z Grzegorzem Piątkiem poprowadzi Zygmunt Borawski. Gośćmi specjalnymi wieczoru będą osoby, które osobiście znały Bohdana Pniewskiego. Za zainicjowanie spotkania dziękujemy Stefanowi Jackowskiemu.

Podczas spotkania będzie istniała możliwość zakupienia książki NIEZNISZCZALNY. Architekt władzy i salonu.

Punktem centralnym spotkania stanie się książka, która przybliża życiorys jednego z najważniejszych, a zarazem najbardziej wpływowych, polskich architektów XX wieku. Jego autorski styl stał się znakiem rozpoznawczym realizacji zarówno przedwojennych, jak i powojennych budynków – w tym nierozerwalnie związanych ze strukturami państwa i życiem społecznym (by wymienić Teatr Wielki, gmachy Narodowego Banku Polskiego, Polskiego Radia, Dom Chłopa czy siedzibę Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej). Biografia Bohdana Pniewskiego to także pretekst do rozmowy o życiu elit i życiu codziennym w przedwojennej i powojennej Polsce. Nie ma ku temu właściwszej przestrzeni niż miejsce, które było świadkiem życia i działalności Bohdana Pniewskiego – jego dom własny, przy Alei Na Skarpie 27 w Warszawie.

Twórcą projektu zabudowy zespołu pałacowo-ogrodowego, zwanego ogrodami „Na Górze”, był wybitny architekt czasów stanisławowskich Szymon Bogumił Zug (1733–1807), który stworzył w tym miejscu rezydencję ogrodową dla brata króla – księcia Kazimierza Poniatowskiego. Po śmierci tegoż, budynek na zboczu wąwozu mieścił przez pewien czas lożę masońską. W gmachu tym, w 1887 roku, otwarto dla publiczności prywatne Muzeum Zoologiczne, którego powstanie zainicjował Konstanty Branicki. W latach 1935–1938 obiekt został przebudowany przez Bohdana Pniewskiego na dom własny, znany jako „Willa Pniewskiego”. W czasie powstania warszawskiego budynek stanowił ważny punkt oporu powstańców. Świadectwa tych wydarzeń przetrwały w jego architektonicznej substancji. Po wojnie Bohdan Pniewski powrócił do Willi, gdzie żył i pracował do śmierci. W pracowni w Willi Pniewskiego powstały projekty m.in. Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Teatru Wielkiego Opery Narodowej. Po przejęciu budynku przez Muzeum Ziemi w 1966 roku został on starannie odrestaurowany pod kierunkiem ucznia i współpracownika Pniewskiego – architekta Władysława Jotkiewicza.

O godzinie 17.30 zapraszamy do udziału w zwiedzaniu Willi Pniewskiego z przewodnikiem

Wstęp wolny.
R.S.V.P. sekretariat@mz.pan.pl
PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, Aleja Na Skarpie 27 (Willa Pniewskiego)
Aleja Na Skarpie 20/26 i 27, 00-488 Warszawa
Wystawa czasowa

Wystawa czasowa

„Dobrowolski – Reaktywacja. Antarktyczna misja (prawie) niemożliwa”

Instytut Geofizyki PAN i Muzeum Ziemi PAN zapraszają na niezwykłą wystawę „Dobrowolski – Reaktywacja. Antarktyczna misja (prawie) niemożliwa”.

Polska Stacja Antarktyczna położona w Oazie Bungera była nieczynna od 1979 roku. Na początku stycznia 2022 roku, po ponad czterdziestoletniej przerwie, dotarło tam czworo polskich polarników – Marek Lewandowski (kierownik wyprawy), Monika A. Kusiak, Wojciech Miloch i Adam Nawrot – uczestników IV Wyprawy Geofizycznej do Polskiej Stacji Antarktycznej im. A.B. Dobrowolskiego. Celem wyprawy, organizowanej przez kilka lat wbrew wielu przeciwnościom losu, była rewitalizacja i reaktywacja bazy.

Oaza Bungera to miejsce tajemnicze, niezwykłe, o którym pokolenia Polaków czytały z wypiekami na twarzy w książkach Aliny i Czesława Centkiewiczów. Miejsce, które dzięki brakowi pokrywy lodowej daje możliwość prowadzenia różnorodnych badań, w tym geofizycznych, i lepszego poznania tego najsłabiej zbadanego kontynentu.

Na wystawie zaprezentujemy nie tylko zdjęcia z niesamowitej podróży po Oceanie Południowym i okolicach Oazy Bungera, ale także ciekawą historię polskich wypraw do Oazy Bungera oraz pokażemy historyczne i współczesne stroje polarników. Przedstawimy także postać jej patrona – prof. Antoniego Bolesława Dobrowolskiego – geofizyka i podróżnika, uczestnika słynnej belgijskiej wyprawy antarktycznej na statku Belgica. Rękopis dziennika Dobrowolskiego z tej wyprawy będzie jedną z atrakcji wystawy.

Nie zabraknie również informacji o tytułowej wyprawie, która obyła się w sezonie 2021/2022 antarktycznego lata, jej założeniach i osiągnięciach. Dla jednych praca fizyczna w ekstremalnych warunkach na Antarktydzie może być marzeniem, dla innych czymś niewyobrażalnym czy wręcz koszmarnym. Dzięki krótkim filmowym wywiadom z członkami wyprawy będzie można dowiedzieć się, w jaki sposób przygotowywali się do tej ekspedycji, co robili podczas 37 dni spędzonych w stacji, co było dla nich największym zaskoczeniem i jak odnaleźli się w realiach Oazy Bungera.

Uzupełnieniem wystawy będzie makieta 3D okolic stacji i jej zabudowań wykonana w 2017 roku na podstawie zdjęć archiwalnych przez artystę – laureata wielu konkursów dr. Jakuba Wawrzaka z Katedry Grafiki Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Wernisaż wystawy odbędzie się 21 czerwca o godz. 17.30. Wstęp wolny.

Wystawa powstała w ramach projektu „Geofizyka dla każdego”, współfinansowanego ze środków Ministerstwa Edukacji i Nauki w ramach programu Społeczna Odpowiedzialność Nauki.

 

Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie

Aleja Na Skarpie 20/26 i 27

00-488 Warszawa

 

NOWY ARTYKUŁ W KĄCIKU EDUKACYJNYM

NOWY ARTYKUŁ W KĄCIKU EDUKACYJNYM

O ssakach kopytnych

Zwierzętami lądowymi, które mają największy wpływ na kształtowanie swojego środowiska są prawdopodobnie roślinożercy. Współcześnie, większość roślinożerców zalicza się do ssaków kopytnych (Eungulata). Kopytne są bardzo liczne i grupuje się je w dwa duże klady: nieparzystokopytne (Perissodactyla) i parzystokopytne (Artiodactyla). Pomimo znacznego zróżnicowania, kopytne są często bardzo podobne do siebie nawzajem. Wynika to z adaptacji do zajmowania bardzo zbliżonych nisz ekologicznych.

W najnowszym artykule przedstawimy opis adaptacji ewolucyjnych występujących wśród kopytnych z naciskiem na wspólne elementy, często powtarzające się w różnych niezależnych liniach ewolucyjnych. Prócz tych wspólnych trendów, omawiamy również ważne różnice pomiędzy liścio-  i trawożercami, a także pomiędzy nieparzysto- i parzystokopytnymi. Mamy nadzieję, że artykuł wzbudzi Wasze zainteresowanie i poszerzy wiedzę o świecie przyrody. Życzymy miłej lektury!

Czytaj więcej… O ssakach kopytnych [pdf]

dr Michał Loba

Fot. Hein Waschefort (CC BY-SA 3.0)