BEATA CZAPSKA urodziła się w Warszawie. Po maturze kończy studia na Wydziale Architektury Politechniki Ślaskiej. Jeszcze przed studiami pracuje w Pracowni Konserwacji Zabytków w Warszawie i bierze udział w inwentaryzacji zabytkowego kościoła w Skalbmierzu, Rynku w Gryfowie Ślaskim oraz zespołu klasztornego w Sejnach.

Po studiach, w 1974 roku wyjeżdża do Paryża, gdzie pracuje przez trzynaście lat jako architekt. Projektuje i realizuje: budynki mieszkalne (Meulun-Senart, Evry, Nancy); wille (Prowansja, Region Paryski, Majorka); wnętrza (sklep przy ulicy Odeon, mieszkanie przy ulicy du Plateau – Paryż); stoiska na targi Mody w Paryżu. Projektuje plakaty, wykonuje malowidła ścienne. W pracowni Cacoub w Paryżu pracuje nad projektami dekoracji wnętrz: Dom Partii – Wybrzeże Kości Słoniowej, hotele na Azorach: Aqua Alto i Vista do Rey. W pracowni Bezançon realizuje projekty zespołów wypoczynkowych w Alpach (les Coches, Meribele), Bretanii (Arzon le Crouesty) i w Vandei (Bourgenay).

Zamiłowanie do sztuki i literatury wyniosła z rodzinnego domu. Matka, profesor Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, autorka wielu prac naukowych poświęconych historii architektury i konserwacji zabytków. Ojciec inżynier dróg i mostów oraz publicysta. Oboje prowadzili “dom otwarty”, gdzie przewijali się zarówno naukowcy, literaci, jak i artyści.

Pod koniec lat 70-tych spotyka René Coutelle, rzeźbiarza i poetę. W jego pracowni – miejscu spotkań artystów, pisarzy, filozofów i naukowców – pogłębia swoją wiedzę. Wspólna pasja do literatury i poezji przeradza się w przyjaźń.

Od 1985 roku, przez 5 lat, współpracuje z amerykańskim rzeźbiarzem Michaelem Prentice. Projektuje i realizuje willę na Majorce, fontannę granitową (650 m²) w Puteaux (koło La Défense – region paryski), a także projekty dekoracji wnętrz, mebli i oświetlenia. Później te dwa spotkania z rzeźbą zamieniają się w pasję, a ona rozumie, że rzeźba pozwala jej w końcu wyrazić to, czym chciała się dzielić od zawsze.

Pod koniec lat 80-tych odchodzi od architektury i przez 6 lat pracuje w pracowni René Coutelle nad „czystą formą”. Kuje bezpośrednio w kamieniu (taille directe – kucie z ręki), m.in. w granicie, marmurze, wapieniu, pracuje w drewnie, realizuje odlewy w brązie.

Twórczość jej obejmuje przede wszystkim obszar flory i fauny. Artystkę szczególnie pociąga świat dzikich zwierząt i uchwycenie ich wyrazu niezależności właściwego życiu w naturze. W zwierzętach odkrywa cechy ludzkie, by w rzeźbie podkreślić ich zbieżność z naturą człowieka. Tworząc bryłę, przenika w życie i ruch zwierzęcia. Na sposób szamana przeżywa to, co czuje zwierzę, towarzyszy mu i podziela jego byt. Rzeźbiąc, dzieli się tym, co przekazał jej model. Jej prace łączą się z przestrzenią ponadczasowej pamięci zbiorowej, poza wszelką oceną i modą. W swojej specyficznej interpretacji formy nadaje bryle siłę wyrazu dzięki umiejętnej technice i trafnemu doborowi materiału.

Poza fauną i florą rzeźbi także postacie ludzkie, m.in. portrety w kamieniu i brązie. Pracując nad postacią, wykracza poza jej aspekt fizyczny i zagłębia się w człowieczeństwo i jego świat.

Równolegle z rzeźbą kontynuuje pracę w designie. Współpracując przez 10 lat z Kim Moltzer, opracowuje projekt fontanny dla Nowego Jorku i przygotowuje studium siedmiu rzeźb. Realizuje także monumentalną rzeźbę na salon „Sztuki Ogrodowej” w Paryżu. Projektuje meble i oświetlenie.

W 2006 roku realizuje rzeźbę monumentalną na zamówienie egipskiego Ministerstwa Kultury. Żyje i tworzy w Paryżu, ale spędza też dużo czasu w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, gdzie pracuje nad dużymi formami. Tworzy również pastele, często w dużym formacie, o żywym i energicznym ruchu.

Wystawia od 1992 roku, mając za sobą ponad 130 wystaw (z czego połowa indywidualnych) we Francji, Polsce, Wielkiej Brytanii, Belgii, Szwajcarii, Chinach, m.in.: Muzeum Wielkiego Wschodu Francji (1995), Salon Jesienny (2001/05/06/07), Ambasada Polski w Paryżu (2006, 2014), Biblioteka Polska w Paryżu (2009, 2020), Ambasada Francji w Warszawie (2009–11), Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (2006, 2010), Instytut Francuski w Krakowie (2011), Pałac Millemont – Francja (2013), Muzeum Rapperswil – Szwajcaria (2015), Park Celle St Cloud – Francja (2014–16), Muzeum Narodowe w Gdańsku (2016), a także w galeriach paryskich, londyńskich, warszawskich i krakowskich.

W grupie 12 rzeźbiarzy reprezentowała Francję w Szanghaju na wystawie „Doskonałość i umiejętność” w Xintiandi Mall – Chiny (2014). Liczne (ponad 150) z jej rzeźb znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych – we Francji, Polsce, Belgii, Niemczech, Izraelu, USA, Wielkiej Brytanii, Luksemburgu, Egipcie, Chinach i na Węgrzech. Między innymi w zbiorach Muzeum Narodowego w Gdańsku, Centrum Rzeźby Polskiej i Biblioteki Polskiej w Paryżu.

W latach 2017–23 prowadzi coroczne warsztaty nauki rzeźby w kamieniu. Uczestniczy w targach sztuki: Battersea Art Fair i Royal College w Londynie, AAF Hong Kong, Lille, Warszawa. Jej twórczość była publikowana w prasie francuskiej, polskiej, angielskiej, amerykańskiej. Brała udział w audycjach radiowych i telewizyjnych: Radio RFI, TV Antenne 2, TV 3, Canal Plus, Radio Kraków, Radio Kolor, TV3-Quadrans, TVP Kultura, Radio Dwójka.

Odznaczona Gloria Artis (2019).

Jest członkiem:
– Maison des Artistes (Francja)
– Związku Polskich Artystów Plastyków ZPAP
– Polskiego Towarzystwa Historyczno-Literackiego – Biblioteka Polska w Paryżu
– Fundacji Taylor (Francja)
– SARFR – Stowarzyszenia Architektów Polskich we Francji
– Towarzystwa Promocji Sztuki “BeArt” – założycielka (Francja)
– SAF Towarzystwa Artystów Francuskich – brązowy medal (2019), wyróżnienie (2017)
– ADGAP (Société de gestion des droits d'auteur)

Studia:
– Dyplom na Wydziale Architektury Politechniki Ślaskiej
– Ecole Nationale Supérieure des Beaux Arts w Paryżu
– Nauka w pracowni rzeźbiarza René Coutelle w Paryżu