PAN MUZEUM ZIEMI W WARSZAWIE

Niedawno gościła u nas telewizja Planete+, która realizowała program o wielkich gadach morskich z ery dinozaurów. Zapraszamy serdecznie do obejrzenia materiału.

 

Rok 1900. Europa w fotografii Henryka Czeczotta

Newa, Petersburg

PAN Muzeum Ziemi w Warszawie w ostatnim czasie z racji na ograniczenia spowodowane pandemią zaprezentowało Państwu wirtualną wystawę fotografii pt. „Rok 1900. Europa w fotografii Henryka Czeczotta”, która dostępna była zarówno na naszej stronie internetowej, jak i na facebooku. Teraz po okresie prezentacji tych niezwykłych zdjęć w ogrodzie, część ekspozycji została przeniesiona na taras „Willi Pniewskiego”.

Kim był Henryk Czeczot i dlaczego jego fotografie są tak niezwykłe?

Henryk Czeczott (1875–1928) – utalentowany wszechstronnie człowiek, inżynier górniczy, doktor nauk technicznych, profesor. Urodził się w Petersburgu 18 czerwca 1875 roku w szlacheckiej rodzinie pochodzącej z Litwy. Jego rodzicami byli Otton (1842–1924), wybitny lekarz psychiatra i Leontyna (1849–1920) z Kukielów. Jedną z pasji, którą ojciec zaszczepił Henrykowi była turystyka i alpinizm. W Kraju Stawropolskim na Kaukazie, jako lekarz uzdrowiskowy w Piatigorsku, organizował razem z rodziną wyprawy w góry Kaukazu, m.in. na lodowce Dewdorak i Cej. Być może ze względu na zamiłowania geograficzne, Henryk Czeczott wstąpił do Instytutu Górniczego w Petersburgu, który ukończył w roku 1900, zdobywając stopień inżyniera górniczego. Tuż po studiach, w 1900 roku wybrał się w podróż dookoła Europy.

W 1910 roku Henryk Czeczott poślubił Hannę Peretiatkowicz (1888–1982), która w 1922 roku ukończyła Wydział Biogeograficzny Instytutu Geograficznego w Petersburgu. Oboje brali udział w licznych ekspedycjach w głąb Azji oraz do Ameryki Północnej. W roku 1948 Hanna Czeczott założyła Pracownię Paleobotaniczną w Muzeum Ziemi w Warszawie, którą kierowała do roku 1960. W 1955 roku uzyskała tytuł profesora. Przez lata kierowała pracami nad florą trzeciorzędową, a pozyskane przez nią zbiory należą do największych kolekcji na świecie.

Po zakończeniu nauki w Instytucie Górniczym, Henryk Czeczott postanowił zwiedzić Europę. Wybrane, z racji na ograniczoną przestrzeń wystawienniczą,  fotograficzne migawki z tej podróży z Petersburga do Paryża prezentujemy Państwu na wystawie.

Henryk Czeczott wykonał w czasie podróży około 200 zdjęć. Negatywy na podłożu celuloidowym w formacie 9×13 cm były przechowywane w specjalnie do tego celu przygotowanym albumie. Być może był to jeden z kilku albumów, a podróż nie kończyła się w Berlinie. Pozostanie to tajemnicą. Do naszych czasów niestety nie wszystkie negatywy się zachowały. Obecnie przechowywane są one w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie.

                                                                                                       Marek Wierzbicki

[Best_Wordpress_Gallery id=”268″ gal_title=”Rok 1900 – wystawa plenerowa”]

Wystawa znajduje się na tarasie „Willi Pniewskiego” i jest czynna:

od poniedziałku do piątku: 9.00 – 15.00

w niedziele: 10.00 – 16.00

Zapraszamy serdecznie!

 

W dniu 25 października 2019 r. w PAN Muzeum Ziemi w trakcie Konferencji Prasowej zostało ogłoszone przełomowe odkrycie polskich paleontologów, którego dokonał dr Daniel Tyborowski oraz jego zespół. Gwoździem programu była oficjalna prezentacja jednego z największych drapieżników jaki kiedykolwiek żył na terenie Polski!

Doskonale zachowane skamieniałości wielkich gadów morskich z ery dinozaurów, spośród których najciekawsze są największe drapieżniki jakie kiedykolwiek żyły na terenie Polski, odkrył we wsi Krzyżanowice koło Iłży dr Daniel Tyborowski z Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk.

„Podczas badań terenowych na nowym stanowisku paleontologicznym Krzyżanowice koło Iłży (północno-wschodnie obrzeżenie Gór Świętokrzyskich) odkryliśmy kilkaset szczątków kostnych sprzed 152 milionów lat (późna jura), które wykazują podobieństwo do gadów znanych ze słynnych stanowisk paleontologicznych z Wielkiej Brytanii, Szwajcarii czy Rosji” – powiedział dr Daniel Tyborowski.

Skały wapienne występujące w nowym polskim stanowisku są datowane na epokę późnojurajską (152 miliony lat = późny kimeryd) – ich wiek oszacowano na podstawie skamieniałości. Grupa naukowców kierowana przez dr. Tyborowskiego odnalazła w nich zarówno rodzaje gadów zbliżone do występujących w Europie Południowej i Zachodniej, jak również takie, które spotyka się w Arktyce i Rosji.

Około 152 miliony lat temu w umiarkowanie chłodnym i niezbyt głębokim późnojurajskim morzu bujnie rozwijały się organizmy zasiedlające strefę dna i toni wodnej. Wśród najliczniejszych znajdowały się misternie ornamentowane muszle olbrzymich ślimaków, które stanowiły podstawę tutejszego łańcucha pokarmowego. Największe z nich swą długością dochodziły do 30 centymetrów! Zwierzętami, które polowały na duże ślimaki były pierwotne żółwie morskie. Ich pancerze to najczęściej spotykane szczątki kostne w nowym stanowisku. W poszukiwaniu zdobyczy odmęty toni wodnej dostojnie penetrowały drapieżne gady morskie. Były wśród nich długoszyje elasmozaury oraz przodkowie współczesnych krokodyli, którzy dorastali do 7 metrów długości. Na szczycie łańcucha pokarmowego stały pliozaury – prawdziwe jurajskie superdrapieżniki. Odnalezione szczęki i zęby tych gadów świadczą o tym, że były to największe drapieżniki jakie kiedykolwiek żyły na terenie Polski!

Nowe stanowisko w Krzyżanowicach jest na tyle bogate, że do jego badania niezbędne było stworzenie interdyscyplinarnego zespołu, kierowanego przez dr. Daniela Tyborowskiego. W jego skład wchodzą dr hab. Błażej Błażejowski z Instytutu Paleobiologii PAN,  prof. Andrzej Wierzbowski z Wydziału Geologii UW, prof. Bronisław A. Matyja z Wydziału Geologii UW oraz dr hab. Hubert Wierzbowski z Państwowego Instytutu Geologicznego – Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie.

Pierwsze badania na stanowisku w Krzyżanowicach prowadzili badacze z Polskiej Akademii Nauk już w latach 60 XX. W tym czasie zespół pod kierownictwem prof. Zofii Kielan-Jaworowskiej, w składzie: dr hab. Teresa Maryańska, dr Gwidon Jakubowski oraz prof. Magdalena Borsuk-Białynicka, odnalazł szczątki kostne należące do żółwi i pliozaurów, które znajdują się w zbiorach Muzeum Ziemi w Warszawie.

Przyszłe badania paleontologiczne i geologiczne skamieniałości z Krzyżanowic kierowane będą przez Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Pierwszym efektem prac naukowców jest dostępna on-line publikacja w prestiżowym periodyku naukowym „Proceedings of the Geologists’ Association”, dotycząca przedstawienia nowej fauny gadów jurajskich na tle innych stanowisk z wielkimi gadami z Europy. Autorami publikacji są dr Daniel Tyborowski oraz dr hab. Błażej Błażejowski.

Polska Agencja Prasowa – materiał filmowy

Program Pierwszy Polskiego Radia – audycja radiowa

 

? CAŁY ŚWIAT MÓWI O ODKRYCIU POLSKICH PALEONTOLOGÓW

 

[Best_Wordpress_Gallery id=”200″ gal_title=”Odkrycie polskich paleontologów”]

Fot. Darek Nast

Tajemnicze Dzieje Ziemi

Zapraszamy serdecznie do wysłuchania nowych odcinków audycji z cyklu „Tajemnicze Dzieje Ziemi” realizowanych przez Radio Płock FM, portal paradyzja.com oraz Muzeum Ziemi w Warszawie:

Rasy Panów

Plemniki starego grzyba

Owady – prawdziwi władcy Ziemi

Niesamowity podwodny świat głowonogów

Promieniotwórcze skamieniałości

Przełomowe odkrycie polskich naukowców

Redaktor prowadzący: Paweł Sieger

Środowe spotkania z dziejami Ziemi

Zapraszamy Państwa serdecznie na „Środowe spotkania z dziejami Ziemi” czyli cykl wykładów online, których przedmiotem są najciekawsze zagadnienia dotyczące paleontologii, paleobiologii i historii życia na Ziemi. Wykłady prowadzi dr Daniel Tyborowski. Spotkania realizowane są we współpracy z Wszechnicą. 

Najnowszy wykład: Zanim powstały szczęki – różnorodny świat bezszczękowców

 

Wykłady: Sezon 4

            

            

 

Wykłady: Sezon 3

            

            

            

            

            

            

 

Wykłady: Sezon 2

              

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

 

Wykłady: Sezon 1

              

              

              

              

              

Zapraszamy do obejrzenia programu „Historia naturalna Polski z dr. Danielem Tyborowskim”

Materiał zrealizowany przez „Projekt Alpha”

Prowadzący: Radek Brzózka

Zapraszamy serdecznie do wysłuchania audycji z cyklu “Tajemnice Historii. Tajemnicze Dzieje Ziemi” realizowanych wspólnie przez Radio Płock FM, Radio Bezpieczna Podróż i portal Mazovia24.pl., których gościem był dr Daniel Tyborowski z Polskiej Akademii Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie.

? “Tajemnicze Dzieje Ziemi” (odcinek 9) – Perm

 

? “Tajemnicze Dzieje Ziemi” (odcinek 8) – Planeta roślin czyli karbon

 

? “Tajemnicze Dzieje Ziemi” (odcinek 7) – Dewon – epoka ryb, ewolucyjne szaleństwo

 

? “Tajemnicze Dzieje Ziemi” (odcinek 6) – Kraken z ordowiku i roślinna kolonizacja

 

?  “Tajemnicze Dzieje Ziemi” (odcinek 5) – Kambryjska eksplozja życia

 

? “Tajemnicze Dzieje Ziemi” (odcinek 4) – Prekambr

 

? “Tajemnicze Dzieje Ziemi” (odcinek 3) – Paleoklimat

 

? “Tajemnicze Dzieje Ziemi” (odcinek 2) – Ziema Śnieżka (Snowball Earth) i Góry Świętokrzyskie

 

? “Tajemnicze Dzieje Ziemi” (odcinek 1) – Na jakiej zasadzie rekonstruuje się dzieje Ziemi

 

Radio Bezpieczna Podróż Prowadzący: Paweł Sieger

Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk oraz Muzeum w Ostródzie serdecznie zapraszają na wystawę „Wielkie ssaki epoki lodowcowej”. Ekspozycja poświęcona jest przede wszystkim dużym ssakom, które żyły na terenie Polski w czasach zlodowaceń oraz ciepłych okresów międzylodowcowych. Na wystawie prezentowane są oryginalne okazy kości prehistorycznych zwierząt, takich jak: słoń leśny, mamut, nosorożec włochaty i wiele innych.

Wystawa będzie czynna do 10 kwietnia 2020 r.

Muzeum w Ostródzie, ul. Mickiewicza 22

[Best_Wordpress_Gallery id=”225″ gal_title=”Wielkie ssaki epoki lodowcowej w Muzeum w Ostródzie”]

[Best_Wordpress_Gallery id=”226″ gal_title=”Wielkie ssaki epoki lodowcowej w Muzeum w Ostródzie cz.2.”]