Muzeum Ziemi

PAN MUZEUM ZIEMI W WARSZAWIE

Autor: Michał Kazubski

PODRÓŻE PO CHILE Z DOMEYKĄ | WARSZTATY Z KGHM

PODRÓŻE PO CHILE Z DOMEYKĄ | WARSZTATY Z KGHM

Szanowni Państwo,

serdecznie zapraszamy do udziału w specjalnych warsztatach przygotowanych razem z KGHM Polska Miedź, partnerem programów edukacyjnych PAN Muzeum Ziemi w Warszawie!

Poniżej lista tematów, które realizujemy w ramach cyklu domeykowego!

 

I. Podróż z Domeyką

Polska za życia Domeyki nie istniała na mapach świata. Przyszło mu migrować do odległego Chile. Te dramatyczne okoliczności sprawiły, że odbył niezwykłą podróż do miejsca, w którym do dziś uważany jest za bohatera narodowego. Podróże Domeyki będą inspiracją również dla nas. Odkryjemy, jaki wpływ na rozwój nauki miały w XIX wieku podróże – Domeyki i jemu współczesnych. Poznamy geologiczne dzieje Ameryki Południowej, a także jej faunę i florę. Przemierzymy także Europę. Opiszemy szlaki, które pokonał Domeyko i poznamy metody jego badań. Podczas warsztatu zostanie przybliżony kilka zagadnień związanych z podróżami i badaniami Domeyki (i jemu współczesnych). Spotkaniu towarzyszyć będzie część warsztatowa, która poprzez doświadczenia, eksperymenty i w oparciu o zbiory Muzeum Ziemi przybliży naukowe (i nie tylko) osiągnięcia Domeyki.

Plan warsztatów:

Zajęcia rozpocznie wykład poświęcony Ignacemu Domeyce, w którym przedstawiony zostanie jego krótki życiorys oraz największe osiągnięcia. Czas trwania prezentacji: ok 15 minut.

Następnie uczestnicy otrzymają mapę Chile, z znaczonymi ważniejszymi miejscami związanymi z badaniami Ignacego Domeyki, która będzie w czasie warsztatów uzupełniana naklejkami. Naklejki do poszczególnych punktów uczestnicy będą otrzymywać za wykonywanie zadań warsztatowych i uczestnictwo w pokazach.

W części warsztatowej i pokazowej uczestnicy wezmą udział w następujących aktywnościach związanych z osiągnięciami Ignacego Domeyki:

  • Pokaz wybuchu wulkanu. Uczestnicy na żywo zobaczą wybuch wulkanu prezentowany na modelu w muzealnym ogrodzie. Czas pokazu ok. 5-10 minut.
  • Badanie parametrów przewodnictwa elektrycznego miedzi i innych metali i minerałów. Z wykorzystaniem kart zadaniowych oraz mierników elektrycznych uczestnicy mają za zadanie zmierzyć opór stawiany prądowi elektrycznemu przez poszczególne obiekty i wyciągnąć odpowiednie wnioski dotyczące zastosowania miedzi. Czas przewidziany na zadanie ok. 10 minut.
  • Puzzle przedstawiające araukarię – drzewo będące żywą skamieniałością. Zadaniem uczestników będzie wycięcie i ułożenie puzzli przedstawiających to bardzo ciekawe drzewo. Na zajęciach będzie także możliwość obejrzenia z bliska żywego drzewka. Czas przewidziany na zadanie ok. 10 minut.
  • Rozpoznawanie skamieniałości po kształcie. Uczestnicy spróbują samodzielnie rozpoznać przygotowane skamieniałości nie widząc ich, używając jedyni zmysłu dotyku. Czas przewidziany na zadanie ok 5-10 minut.
  • Demonstracja powstawania krateru meteorytowego. Powstawanie krateru zostanie przedstawione w formie filmowej oraz na sali z wykorzystaniem interaktywnego modelu hipsometrycznego. Czas pokazu ok. 5-10 minut.
  • Jak daleko znajduje się burza? Uczestnicy zadania poczynią własne obserwacje meteorologiczne podobnie jak czynił to Domeyko. Nauczą się przydatnej umiejętności określania w jakiej odległości od obserwatora uderzają pioruny. Czas zadania ok. 5-10 minut.
  • Demonstracja reakcji roztworu siarczanu miedzi z żelazem. Zapoznając się z warsztatem Domeyki uczestnicy będą świadkami ciekawej reakcji chemicznej. Doświadczenie będzie wykonywane na sali przez prowadzącego zajęcia. Czas pokazu ok. 5-10 minut.

Powyższe zadania warsztatowe będą wykonywane przez uczniów indywidualnie. Sumaryczny czas trwania części warsztatowej wynosi ok. 60 minut.

Adresaci: uczniowie szkół podstawowych.

 

II. O pochodzeniu meteorytów… W czasach Domeyki

Od początku cywilizacji ludzie próbowali wytłumaczyć zjawisko spadku materii kosmicznej na wiele sposobów, ale dopiero w wieku XIX powstały teorie o pozaziemskim pochodzeniu meteorytów. Może dlatego, że to właśnie romantycy lubili spoglądać w niebo? Jednym z prekursorów współczesnej meteorytyki był Ignacy Domeyko, który badał kosmiczne skały na terenie Chile. Jako jeden z niewielu naukowców tamtych czasów uważał, że meteoryty pochodzą z kosmosu. Podczas studiów na Uniwersytecie Wileńskim jego wykładowcą był Jędrzej Śniadecki, który badał meteoryty (w tym Brahin i Krasnojarsk – obecne w zbiorach Muzeum Ziemi) i to on wprowadził Domeykę w tajniki wiedzy o kosmicznych skałach. Później Domeyko sam zaczął badać meteoryty (nazywany jest zresztą ojcem chilijskiej meteorytyki). Wśród jego zainteresowań znalazły się meteoryty Imilac i Toluca, które także posiadamy w muzealnej kolekcji. Wykładowa część spotkania podsumuje naszą aktualną wiedzę o meteorytach oraz historii meteorytyki, ze szczególnym uwzględnieniem czasów Domeyki.

Plan warsztatów:

Zajęcia rozpocznie wykład poświęcony Ignacemu Domeyce, w którym przedstawiony zostanie jego krótki życiorys, największe osiągnięcia naukowe, organizatorskie i edukacyjne w Chile. Najwięcej uwagi zostanie poświęcone prowadzonym przez niego badaniom meteorytów. Czas trwania prezentacji: ok 30 minut.

Część warsztatową rozpocznie demonstracja powstawania krateru meteorytowego przedstawiona w formie filmowej oraz na sali z wykorzystaniem interaktywnego modelu hipsometrycznego. Czas pokazu ok. 5-10 minut.

Następnie uczestnicy otrzymają do wykonania trzy zadania, które będą wykonywane równolegle przez poszczególne grupy uczniów:

  • Rozpoznawanie meteorytów z wykorzystaniem przygotowanych zestawów skał i minerałów oraz prostych narzędzi. W oparciu o podstawowe informacje dotyczące rozpoznawania skał i minerałów uczestnicy opisują poszczególne okazy z otrzymanego zestawu i na podstawie klucza, dokonują ich identyfikacji.
  • Poszukiwanie meteorytów i innych obiektów z wykorzystaniem wykrywaczy metali. Na podstawie sygnałów z wykrywacza metali i otrzymanych wcześniej informacji uczestnicy próbują rozpoznać skały, minerały i obiekty metalowe umieszczone w tym celu pod osadem. W zależności od warunków pogodowych warsztaty mogą być realizowane wewnątrz budynku bądź na zewnątrz, w pojemnikach z piaskiem lub w gruncie, na terenie ogrodu muzeum.
  • Rozpoznawanie meteorów na materiałach graficznych przedstawiających nocne niebo. Wśród innych śladów obiektów latających, na podstawie przyswojonej wcześniej wiedzy, uczestnik powinien rozpoznać, które ślady zostały pozostawione przez meteory, a które przez inne obiekty przemieszczające się po nocnym niebie.

Powyższe zadania warsztatowe mogą być wykonywane przez uczniów indywidualnie, w parach bądź w zespołach trzyosobowych w zależności od wielkości grupy. Sumaryczny czas trwania części warsztatowej wynosi ok. 50 minut.

Adresaci: uczniowie szkół średnich i starszych klas szkół podstawowych – zajęcia mogą zostać dostosowane do wieku i zainteresowań uczestników.

 

III. Śladami Domeyki. Młodzi poszukiwacze metali szlachetnych

Ignacy Domeyko – absolwent Uniwersytetu Wileńskiego, przyjaciel Adama Mickiewicza i powstaniec listopadowy, większość życia spędził na emigracji w Chile, gdzie zasłynął jako „ojciec geologii chilijskiej” i reformator tamtejszego systemu oświaty. Nigdy nie zapomniał jednak o swym pochodzeniu i w miarę możliwość działał także na rzecz nauki polskiej. Współcześnie bardziej znany jest w Ameryce Południowej niż w swojej ojczyźnie. Czas to zmienić… Podczas warsztatów omówione zostaną – w kontekście biografii Domeyki (romantyka zakochanego w Ziemi) i znaczenia jego odkryć – ogólne właściwości metali szlachetnych i ich rud, występowanie oraz zastosowanie. Uczestnicy zapoznają się z prezentacją metali szlachetnych i ich rud oraz metodami badania właściwości konkretnych minerałów. Wśród nich będzie oczywiście… domeykit.

Plan warsztatów:

Zajęcia rozpocznie wykład poświęcony Ignacemu Domeyce, w którym przedstawiony zostanie jego krótki życiorys, największe osiągnięcia naukowe, organizatorskie i edukacyjne w Chile. Najwięcej uwagi zostanie poświęcone prowadzonym przez niego badaniom i poszukiwaniom złóż surowców metalicznych. Czas trwania prezentacji: ok 30 minut.

Część warsztatową rozpocznie demonstracja reakcji roztworu siarczanu miedzi z żelazem. Doświadczenie będzie wykonywane na sali przez prowadzącego zajęcia. Czas pokazu ok. 5 minut.

Następnie uczestnicy otrzymają do wykonania trzy zadania, które będą wykonywane równolegle przez poszczególne grupy uczniów:

  • Badanie parametrów przewodnictwa elektrycznego miedzi i innych metali i minerałów. Z wykorzystaniem kart zadaniowych oraz mierników elektrycznych uczestnicy mają za zadanie zmierzyć opór stawiany prądowi elektrycznemu przez poszczególne obiekty i wyciągnąć odpowiednie wnioski dotyczące ich zastosowania.
  • Rozpoznawanie minerałów rudnych. Z przygotowanych zestawów, na podstawie uzyskanych wcześniej informacji i otrzymanych kluczy, uczestnicy mają za zadanie rozpoznać poszczególne minerały i określić ich przydatność przemysłu.
  • Płukanie złota i minerałów ciężkich. W przygotowanych zbiornikach z wodą i piaskiem, uczestnicy mają za zadanie uzyskać koncentrat minerałów ciężkich za pomocą misek do płukania złota. Pozyskane w ten sposób minerały zostaną następnie zidentyfikowane z użyciem prostych metod dostępnych uczestnikom zajęć.

Powyższe zadania warsztatowe mogą być wykonywane przez uczniów indywidualnie bądź w parach w zależności od wielkości grupy. Sumaryczny czas trwania części warsztatowej wynosi ok. 50 minut.

Adresaci: uczniowie szkół średnich i starszych klas szkół podstawowych – zajęcia mogą zostać dostosowane do wieku i zainteresowań uczestników.

 

Koszt: 10 zł/osoba

Zapisy prowadzimy pod numerem telefonu: (22) 629-74-79 w. 203.

 

 

Z przykrością informujemy o śmierci prof. dr. hab. Łukasza Karwowskiego

Z przykrością informujemy o śmierci prof. dr. hab. Łukasza Karwowskiego

Żegnamy Profesora Łukasza Karwowskiego – wybitnego geologa, mineraloga i petrografa, światowego formatu znawcę i badacza meteorytów. Przez dekady pracy naukowej Profesor był związany z Wydziałem Nauk o Ziemi oraz Wydziałem Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Śląskiego, inicjował także utworzenie muzeum w strukturach Wydziału Nauk o Ziemi. Profesor Łukasz Karwowski był również założycielem i wieloletnim Prezesem Polskiego Towarzystwa Meteorytowego, później jego Honorowym Prezesem. To właśnie ta przestrzeń działalności w sposób szczególny łączyła Profesora z PAN Muzeum Ziemi w Warszawie. Profesor Łukasz Karwowski był nie tylko członkiem Rady Naukowej PAN Muzeum Ziemi, ale również Przyjacielem Muzeum, który swoją wiedzą i troską wspierał rozwój naszej kolekcji meteorytów.

Będzie nam brakować dobrych rad Pana Profesora i życzliwych wiadomości. Panie Profesorze, dziękujemy.

– Anna Piontek – dyrektor PAN Muzeum Ziemi w Warszawie wraz z Zespołem Pracowników.

Ceremonia pogrzebowa Profesora Łukasza Karwowskiego zostanie odprawiona 13 grudnia 2022 roku (wtorek) o godzinie 11:30 na cmentarzu Komunalnym w Będzinie (od Bramy Górnej), po czym nastąpi odprowadzenie Zmarłego na miejsce wiecznego spoczynku. Cmentarz znajduje się nieopodal budynku „Żylety” (Instytut Nauk o Ziemi, UŚ).  

MAŁE JEST PIĘKNE / NOWA WYSTAWA CZASOWA W MUZEUM ZIEMI / 8.12.22 – 4.05.23

MAŁE JEST PIĘKNE / NOWA WYSTAWA CZASOWA W MUZEUM ZIEMI / 8.12.22 – 4.05.23

 

Małe jest piękne – nieznane oblicza minerałów, czyli wybrane ciekawostki z kolekcji systematycznej Ł. Kruszewskiego.
Gdy ten tekst powstaje, jesienią 2022 roku, systematyka mineralogiczna rozpoznaje aż 5849 gatunków minerałów. Jednak, wraz z kolejnym raportem Międzynarodowej Asocjacji Mineralogicznej (IMA), pula ta zwiększy się o kolejne zatwierdzone odkrycia.
Będą wśród nich zarówno minerały pospolite (na przykład skałotwórcze), rzadkie (spotykane tylko w kilku miejscach na Ziemi), jak i „białe kruki” – znane z pojedynczych okazów… To minerały bezbarwne albo wykazujące dowolną ze znanych barw, połyskliwe i matowe, od tych niewidocznych nawet pod lupą do tych tworzących piękne i duże kryształy. Są wśród nich: fizykochemiczne osobliwości – na przykład substancje reprezentujące nowe typy materii; związki chemiczne (kombinacje pierwiastków) – nieznane wcześniej nauce; struktury będące nowymi typami nadprzewodników bądź takie, których możemy użyć jako sita do wyłapywania i bezpiecznego przechowywania toksycznych metali.
Wynika z tego, że odkrywanie nowych minerałów – choć nierzadko dzieje się przypadkiem, na przykład przy okazji zakrojonych na szeroką skalę badań geologicznych – ma głębszy sens i może wpisywać się w poszukiwania nowego typu związków o fascynujących cechach fizykochemicznych, tych przewidywa(l)nych i zupełnie zaskakujących. Samo słowo „zaskoczenie” czy raczej „niespodzianka” stało się nawet źródłem nazwy jednego z minerałów. Ekplexyt (od greckiego ekplexis) – podobnie zresztą jak prezentowany na niniejszej wystawie edgaryt – jest geologicznym dowodem na niespodziewaną sytuację, w której fragmenty podręczników z mineralogii albo pokrewnej jej geochemii muszą zostać napisane na nowo. To bowiem, co wiedzieliśmy o minerałach parę lat temu, dziś nie jest zgodne z dostępnymi informacjami.
Zachęcamy do zanurzenia się w palecie barw, kształtów, rozmiarów, nieraz dziwacznych nazw, niemożliwych do zapamiętania wzorów chemicznych i zaskakujących niekiedy właściwości zapisanych w minerałach. Podzieliliśmy tę ekspozycję na sekcje, odnoszące się do pozycji danych gatunków w systematyce oraz ich potencjalnych zastosowań. Zdecydowana większość z prezentowanych minerałów nie pojawia się w przyrodzie często. Równie rzadko są większe od łebka szpilki. Jak się jednak może okazać, małe jest piękne…
Wystawa potrwa do 4 maja 2023.
MIKOŁAJKOWA WYSTAWA W MUZEUM ZIEMI

MIKOŁAJKOWA WYSTAWA W MUZEUM ZIEMI

 Z okazji mikołajek przygotowaliśmy dla Was specjalną polarniczą gablotę, w której znajdziecie skarby archiwalne Muzeum Ziemi związane z dwiema ważnymi postaciami, Ludwikiem Sawickim oraz Antonim B. Dobrowolskim.
W pierwszym przypadku prezentujemy krótką relację fotograficzną z wyprawy glacjologicznej na Spitsbergen w 1938 roku. W drugim wybór fotografii śnieżynek, zebranych podczas pracy nad „Historią naturalną lodu” wydanej w 1923 roku.
Zapraszamy do odwiedzenia Muzeum Ziemi! W dniu dzisiejszym, tak jak zresztą w każdy wtorek, wstęp do placówki WOLNY!
KONKURS „MIKOŁAJKI W MUZEUM ZIEMI”

KONKURS „MIKOŁAJKI W MUZEUM ZIEMI”

Od biskupa z Miry po bohatera koncernu Coca-Cola. Od setek już lat święty mikołaj (bo tak wedle zaleceń Rady Języka Polskiego z 2004 należy to zapisywać) obdarowuje nas nie tylko prezentami, ale chęcią dzielenia się z innymi. W tym roku PAN Muzeum Ziemi w Warszawie również chce obdarowywać w ramach specjalnego konkursu mikołajkowego, w którym do wygrania są trzy egzemplarze książki Roberta M. Hazena „Symfonia C”, wydanej przez Copernicus Center Press.

„Wirtuozowski występ Roberta M. Hazena uchwycił cud szóstego żywiołu – od gazów wulkanicznych, przez makaron al dente, po same początki życia – opowiadając jednocześnie wspaniałe historie o ludziach stojących za odkryciami”. -Terry Plank, profesor geochemii Arthur D. Storke Memorial, Columbia University.

Żeby zdobyć jedną z nagród wystarczy ciekawie opisać w komentarzu pod wpisem konkursowym na naszym profilu na portalu Facebook część świata ożywionego lub nieożywionego, której ważnym elementem jest węgiel. Komentarze użytkowników zawierające najciekawsze uzasadnienie wyboru z największą ilością polubień zostaną nagrodzone egzemplarzem publikacji!

Warunkiem udziału w Konkursie jest podanie tytułu wystawy w PAN Muzeum Ziemi, w którym zawarto słowo „węgiel”.

Na zgłoszenia czekamy od 6 grudnia do 9 grudnia 2022 (do godz. 23:59).

Regulamin konkursu REGULAMIN_MZ_MIKOŁAJKI – do pobrania!

MŁODZI POSZUKIWACZE METEORYTÓW | PODRÓŻE PO CHILE Z IGNACYM DOMEYKĄ DO 16 GRUDNIA 2022

MŁODZI POSZUKIWACZE METEORYTÓW | PODRÓŻE PO CHILE Z IGNACYM DOMEYKĄ DO 16 GRUDNIA 2022

Razem z KGHM, partnerem programów edukacyjnych PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, przygotowaliśmy dla Was zajęcia edukacyjne „Młodzi poszukiwacze meteorytów”, które nie tylko przybliżą genezę pojawiania się meteorytów, ale umożliwią również ich rozpoznawanie w terenie!
Termin: 2-16 grudnia 2022
Koszt: 10 zł/osoba
Dla kogo: klasy 7–8 szkoły podstawowej i 1–2 szkół średnich
Zapisy: (22) 629-74-79 w. 203
Wolę Muzeum | Oferta zajęć PAN Muzeum Ziemi skierowana do Dzielnicy Wola m. st. Warszawy | Oferta do 16 grudnia 2022

Wolę Muzeum | Oferta zajęć PAN Muzeum Ziemi skierowana do Dzielnicy Wola m. st. Warszawy | Oferta do 16 grudnia 2022

 

Serdecznie zapraszamy szkoły z Dzielnicy Wola m. st. Warszawy do korzystania z bezpłatnych zajęć edukacyjnych PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, w których poruszamy się po świecie warszawskiego słonia leśnego, odkrytego w 1962 roku przy ul. Leszno.

Tematy zajęć:

Zwierzęcy magnetyzm, czyli opowieści o warszawskim słoniu leśnym

Czas trwania: 45 minut / Poziom kształcenia: szkoła podstawowa klasy 1–3 / Dziedzina: edukacja przyrodnicza / *Zajęcia w siedzibie PAN Muzeum Ziemi są połączone ze zwiedzaniem wystawy stałej

Gdzie i kiedy żyły największe słonie w dziejach Ziemi? Ile osiągały metrów wysokości, jak długie posiadły ciosy oraz jaka była ich dieta? Odpowiedzi na te pytania oraz wiele innych niezwykłych ciekawostek na temat słoni leśnych poznacie w trakcie zajęć. Będą one doskonałą okazją do poznania historii warszawskiego słonia leśnego, który żył na obszarze naszego kraju w jednym z cieplejszych okresów plejstocenu około 120 tys. lat temu.

W trakcie warsztatów uczestnicy wykonają pamiątkowe magnesy, na których pojawi się bohater z przeszłości geologicznej. W kolejnym zadaniu pokolorujemy „Warszawskiego słonia leśnego” i umiejscowimy go w tajemniczym lesie, odtworzonym dzięki naszej wyobraźni i wiedzy, którą zdobędziemy podczas warsztatów. Oczywiście zobaczymy również autentyczne szczątki kostne słonia leśnego prezentowane na wystawie „Wielkie ssaki epoki lodowcowej”!

Opis skrócony: Gdzie i kiedy żyły największe słonie w dziejach? Ile osiągały wysokości, jak długie posiadły ciosy i jaka była ich dieta? Poznajcie odpowiedzi na te pytania oraz wiele ciekawostek o słoniach leśnych.

 

Słoń leśny oraz jego krewni i znajomi

Czas trwania: 60 minut / Poziom kształcenia: szkoła podstawowa klasy 4–6 / Dziedzina: przyroda / *Zajęcia w siedzibie PAN Muzeum Ziemi są połączone ze zwiedzaniem wystawy stałej

Słonie to duże, majestatyczne zwierzęta z charakterystyczną trąbą. Współcześnie żyją tylko trzy gatunki: słoń azjatycki, afrykański słoń leśny oraz afrykański słoń sawannowy. Ostatni z nich jest największym zwierzęciem lądowym. W przeszłości istniało więcej przedstawicieli z rodziny słoniowatych. Niektóre gatunki zamieszkiwały teren dzisiejszej Europy, m.in. słoń leśny – żyjący około 125 tys. lat temu, w cieplejszym okresie plejstocenu. Był to jeden z potężniejszych słoni na świecie. Osiągające 4 metry wysokości egzotyczne zwierzęta, wiodły swój żywot pośród swojskich dla nas dębów, grabów czy lip. W ostępach leśnych żyły również nosorożce leśne, które w odróżnieniu od słoni żywiły się tylko nisko rosnącymi roślinami. Oprócz tych dużych ssaków na obszarze dzisiejszej Polski można było spotkać również inne zwierzęta roślinożerne: jelenie, daniele i tury. Na roślinożerców czyhały drapieżniki, takie jak wilki, hieny i lwy.

Po tysiącach lat ciepłego okresu, klimat wyraźnie się ochłodził. Lasy zaczęły zanikać, a wraz z nimi ich ciepłolubni mieszkańcy – słonie i nosorożce. Puszcze zostały zastąpione suchym, trawiastym stepem, na którym pojawiły się inne wielkie ssaki, pokryte gęstym futrem, doskonale przystosowane do surowych i chłodnych warunków życia.

 

Wszystko, co byście chcieli wiedzieć o plejstocenie

Czas trwania: 60 minut / Poziom kształcenia: szkoła podstawowa klasy 7–8, szkoła średnia / Dziedzina: przyroda, biologia / *Zajęcia w siedzibie PAN Muzeum Ziemi są połączone ze zwiedzaniem wystawy stałej

Plejstocen był epoką w dziejach Ziemi, która trwała pomiędzy 2,58 mln a  11,7 tys. lat temu. Popularnie nazywa się ją często „epoką lodowcową”. Plejstocen charakteryzował się bowiem cyklicznymi zmianami światowego klimatu, który oscylował pomiędzy okresami ciepłymi (interglacjałami) a okresami zimnymi (glacjałami/zlodowaceniami). W trakcie interglacjałów średnie roczne temperatury na Ziemi były zbliżone do tych, które panują obecnie. Glacjały charakteryzowały się za to wyraźnie niższymi temperaturami. Celem lekcji jest przedstawienie zmian środowiska przyrodniczego, jakie towarzyszyły oscylacjom klimatycznym. W PAN Muzeum Ziemi znajdują się zbiory reprezentujące interglacjał eemski (ok. 130–115 tys. lat temu) oraz zlodowacenie Wisły (ok. 115–11,7 tys. lat temu). Na przykładzie tego pojedynczego cyklu zmian klimatu prześledzimy, jak zmieniało się środowisko Europy oraz jego fauna i flora.

Opis skrócony: Jak zmieniało się środowisko przyrodnicze w czasie trwania plejstocenu? Jakie zwierzęta żyły w tym czasie na terenie Polski? Odpowiedzi na te pytania padną na naszym wykładzie.

 

Zapisy: Tel. (22) 629-74-79 w. 203

Oferta trwa do 16 grudnia 2022.