
MIKOŁAJKOWA WYSTAWA W MUZEUM ZIEMI





Od biskupa z Miry po bohatera koncernu Coca-Cola. Od setek już lat święty mikołaj (bo tak wedle zaleceń Rady Języka Polskiego z 2004 należy to zapisywać) obdarowuje nas nie tylko prezentami, ale chęcią dzielenia się z innymi. W tym roku PAN Muzeum Ziemi w Warszawie również chce obdarowywać w ramach specjalnego konkursu mikołajkowego, w którym do wygrania są trzy egzemplarze książki Roberta M. Hazena „Symfonia C”, wydanej przez Copernicus Center Press.
„Wirtuozowski występ Roberta M. Hazena uchwycił cud szóstego żywiołu – od gazów wulkanicznych, przez makaron al dente, po same początki życia – opowiadając jednocześnie wspaniałe historie o ludziach stojących za odkryciami”. -Terry Plank, profesor geochemii Arthur D. Storke Memorial, Columbia University.
Żeby zdobyć jedną z nagród wystarczy ciekawie opisać w komentarzu pod wpisem konkursowym na naszym profilu na portalu Facebook część świata ożywionego lub nieożywionego, której ważnym elementem jest węgiel. Komentarze użytkowników zawierające najciekawsze uzasadnienie wyboru z największą ilością polubień zostaną nagrodzone egzemplarzem publikacji!
Warunkiem udziału w Konkursie jest podanie tytułu wystawy w PAN Muzeum Ziemi, w którym zawarto słowo „węgiel”.
Na zgłoszenia czekamy od 6 grudnia do 9 grudnia 2022 (do godz. 23:59).
Regulamin konkursu REGULAMIN_MZ_MIKOŁAJKI – do pobrania!


W załączniku aktualizacja planu zamówień 2022
Plan zamówień 2022 aktualizacja – do pobrania.


Serdecznie zapraszamy szkoły z Dzielnicy Wola m. st. Warszawy do korzystania z bezpłatnych zajęć edukacyjnych PAN Muzeum Ziemi w Warszawie, w których poruszamy się po świecie warszawskiego słonia leśnego, odkrytego w 1962 roku przy ul. Leszno.
Tematy zajęć:
Zwierzęcy magnetyzm, czyli opowieści o warszawskim słoniu leśnym
Czas trwania: 45 minut / Poziom kształcenia: szkoła podstawowa klasy 1–3 / Dziedzina: edukacja przyrodnicza / *Zajęcia w siedzibie PAN Muzeum Ziemi są połączone ze zwiedzaniem wystawy stałej
Gdzie i kiedy żyły największe słonie w dziejach Ziemi? Ile osiągały metrów wysokości, jak długie posiadły ciosy oraz jaka była ich dieta? Odpowiedzi na te pytania oraz wiele innych niezwykłych ciekawostek na temat słoni leśnych poznacie w trakcie zajęć. Będą one doskonałą okazją do poznania historii warszawskiego słonia leśnego, który żył na obszarze naszego kraju w jednym z cieplejszych okresów plejstocenu około 120 tys. lat temu.
W trakcie warsztatów uczestnicy wykonają pamiątkowe magnesy, na których pojawi się bohater z przeszłości geologicznej. W kolejnym zadaniu pokolorujemy „Warszawskiego słonia leśnego” i umiejscowimy go w tajemniczym lesie, odtworzonym dzięki naszej wyobraźni i wiedzy, którą zdobędziemy podczas warsztatów. Oczywiście zobaczymy również autentyczne szczątki kostne słonia leśnego prezentowane na wystawie „Wielkie ssaki epoki lodowcowej”!
Opis skrócony: Gdzie i kiedy żyły największe słonie w dziejach? Ile osiągały wysokości, jak długie posiadły ciosy i jaka była ich dieta? Poznajcie odpowiedzi na te pytania oraz wiele ciekawostek o słoniach leśnych.
Słoń leśny oraz jego krewni i znajomi
Czas trwania: 60 minut / Poziom kształcenia: szkoła podstawowa klasy 4–6 / Dziedzina: przyroda / *Zajęcia w siedzibie PAN Muzeum Ziemi są połączone ze zwiedzaniem wystawy stałej
Słonie to duże, majestatyczne zwierzęta z charakterystyczną trąbą. Współcześnie żyją tylko trzy gatunki: słoń azjatycki, afrykański słoń leśny oraz afrykański słoń sawannowy. Ostatni z nich jest największym zwierzęciem lądowym. W przeszłości istniało więcej przedstawicieli z rodziny słoniowatych. Niektóre gatunki zamieszkiwały teren dzisiejszej Europy, m.in. słoń leśny – żyjący około 125 tys. lat temu, w cieplejszym okresie plejstocenu. Był to jeden z potężniejszych słoni na świecie. Osiągające 4 metry wysokości egzotyczne zwierzęta, wiodły swój żywot pośród swojskich dla nas dębów, grabów czy lip. W ostępach leśnych żyły również nosorożce leśne, które w odróżnieniu od słoni żywiły się tylko nisko rosnącymi roślinami. Oprócz tych dużych ssaków na obszarze dzisiejszej Polski można było spotkać również inne zwierzęta roślinożerne: jelenie, daniele i tury. Na roślinożerców czyhały drapieżniki, takie jak wilki, hieny i lwy.
Po tysiącach lat ciepłego okresu, klimat wyraźnie się ochłodził. Lasy zaczęły zanikać, a wraz z nimi ich ciepłolubni mieszkańcy – słonie i nosorożce. Puszcze zostały zastąpione suchym, trawiastym stepem, na którym pojawiły się inne wielkie ssaki, pokryte gęstym futrem, doskonale przystosowane do surowych i chłodnych warunków życia.
Wszystko, co byście chcieli wiedzieć o plejstocenie
Czas trwania: 60 minut / Poziom kształcenia: szkoła podstawowa klasy 7–8, szkoła średnia / Dziedzina: przyroda, biologia / *Zajęcia w siedzibie PAN Muzeum Ziemi są połączone ze zwiedzaniem wystawy stałej
Plejstocen był epoką w dziejach Ziemi, która trwała pomiędzy 2,58 mln a 11,7 tys. lat temu. Popularnie nazywa się ją często „epoką lodowcową”. Plejstocen charakteryzował się bowiem cyklicznymi zmianami światowego klimatu, który oscylował pomiędzy okresami ciepłymi (interglacjałami) a okresami zimnymi (glacjałami/zlodowaceniami). W trakcie interglacjałów średnie roczne temperatury na Ziemi były zbliżone do tych, które panują obecnie. Glacjały charakteryzowały się za to wyraźnie niższymi temperaturami. Celem lekcji jest przedstawienie zmian środowiska przyrodniczego, jakie towarzyszyły oscylacjom klimatycznym. W PAN Muzeum Ziemi znajdują się zbiory reprezentujące interglacjał eemski (ok. 130–115 tys. lat temu) oraz zlodowacenie Wisły (ok. 115–11,7 tys. lat temu). Na przykładzie tego pojedynczego cyklu zmian klimatu prześledzimy, jak zmieniało się środowisko Europy oraz jego fauna i flora.
Opis skrócony: Jak zmieniało się środowisko przyrodnicze w czasie trwania plejstocenu? Jakie zwierzęta żyły w tym czasie na terenie Polski? Odpowiedzi na te pytania padną na naszym wykładzie.
Zapisy: Tel. (22) 629-74-79 w. 203
Oferta trwa do 16 grudnia 2022.


Zapraszamy do udziału w grudniowych wydarzeniach w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie!


Z głębokim żalem i smutkiem informujemy, że w dniu 26.11.2022 r. zmarł, wybitny paleobotanik, specjalista w zakresie palinologii paleogenu i neogenu.
Pan Profesor był wielce zaangażowany w prace naukowe prowadzone w Dziale Paleobotaniki Muzeum Ziemi jak również przez wiele lat wytyczał kierunek rozwoju całego Muzeum, będąc członkiem Rady Naukowej MZ.
Żegnamy człowieka nieprzeciętnego formatu, będącego wzorem dla wielu pokoleń badaczy.
Zdjęcie wykorzystane w grafice wykonał p. Adam Walanus.




Wystawa „Zabytek zbyteczny?”
Staropolskie Zagłebie Przemysłowe w fotografiach Michała Sieradzana
1/12/22 – 12/2/23
Wystawa „Zabytek zbyteczny?” prezentuje sylwetke cenionego w srodowisku fotografikow artysty Michała Sieradzana oraz fragment cyklu jego fotografii z lat 2021–2022 poswieconego zabytkom techniki Staropolskiego Zagłebia Przemysłowego, w wojewodztwie swietokrzyskim.
Michał Sieradzan, kielczanin, doskonale zna swoj region, jego niezwykłe miejsca i historie. Odwiedziny Muzeum w Malencu sprawiły jednak, ze odkrył to miejsce na nowo, by niebawem eksplorowac kolejne: Machory, Sielpie, Nietulisko, Sołtykow, Bodzechow, Chlewiska, Witulin – najstarsze zabytki techniki w Polsce, działalnoscia siegajace XVIII w. Tak powstał cykl fotograficzny ukazujacy niezwykłe miejsca, huty zelaza, wielkie piece i fabryki, w ktorych ze stopow zelaza wykonywano narzedzia uzytkowe – dla gospodarki i wojska. Miejsca swiadczace takze o przeszłosci geologicznej regionu.
Prace Michała Sieradzana sa pytaniem o dramatyczna sytuacje tych przestrzeni i zabytkow. Oprocz fotografii z Malenca, gdzie imponujaco działa nieduze muzeum, pozostałe przedstawiaja obrazy niszczejacych maszyn, zagarnianych przez nature budynkow fabrycznych, porzuconych sprzetow, slady niegdys wspaniałej architektury pałacowej i dworskiej przemysłowcow. Sposrod kilkunastu prezentowanych na zdjeciach miejsc tylko cztery to obiekty muzealne. Jedno z nich, w Sielpi Wielkiej, pozostaje od dawna zamkniete, niszczejac. Pozostałe, choc posiadaja status własnosci panstwowej i sa naszym dziedzictwem narodowym, popadły w ruine badz zostały właczone w granice wspołczesnych zabudowan, zepchniete na margines wobec miejskich potrzeb.
Artysta fotografik dostrzegł w niszczejacych obiektach przestrzen piekna i wykorzystał ja w swojej misji przywracania pamieci o naszym dziedzictwie – i przywracania jego materialnej swietnosci.
Wystawa została zorganizowana przez Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie i Fundacje dla Polskiej Sztuki Emigracyjnej 1939–1989, we wspołpracy z Zabytkowym Zakładem Hutniczym w Malencu.


W niedzielę, 20 listopada 2022 roku, odeszła Jaga Pniewska, kustoszka pamięci o Bohdanie Pniewskim i jego bratanica. Człowiek wielkiej życzliwości, dzielący się z nami wspomnieniami o wybitnym architekcie, jego bliskich i domu własnym – współczesnej siedzibie PAN Muzeum Ziemi.
Dziękujemy za każde spotkanie, z nadzieją, że to ostatnie niekoniecznie takim było.
Myślami jesteśmy z Rodziną, Bliskimi i Przyjaciółmi Pani Jagi Pniewskiej.
– Anna Piontek – dyrektor PAN Muzeum Ziemi w Warszawie wraz z Zespołem Pracowników.
*Wspomnienia o Pani Jadze Pniewskiej będą nam towarzyszyć podczas ceremonii pogrzebowej w najbliższy piątek – 25 listopada 2022 roku, o godz. 10.00 w starym kościele przy Klasztorze OO. Bernardynów, Rzymskokatolicka Parafia św. Bonifacego, ul. Czerniakowska 2/4 w Warszawie.