PAN MUZEUM ZIEMI W WARSZAWIE

Wystawa fotografii: 9 lutego – 2 marca 2020 r.

Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie oraz Fundacja Polskiej Sztuki Emigracyjnej 1939-1989 zapraszają na wystawę pt. „Australia przed Ogniem”. Wystawa prezentuje piękno australijskiej przyrody, przed pojawieniem się ubiegłorocznych pożarów, które zniszczyły bezpowrotnie wiele niezwykłych miejsc, najmniejszego kontynentu świata. Autorami fotografii są Anna Fiala i jej syn Andrzej Fiala oraz Grupa Migaloo, której założycielami są Monika Maciejewska i Robert Pawlak.

Kilka słów o Australii

Anna Fiala, w Australii mieszka wraz z rodziną od 1984 r.

Fotografia interesowała mnie zawsze, a największą inspiracją był australijski busz, który jest zupełnie inny od europejskiego lasu. Surowość tutejszego buszu i gra świateł dostarczają mi pomysłów do realizacji moich kompozycji.

Andrzej Fiala, urodził się w Warszawie w 1975 r., w wieku 8 lat wyemigrował razem z rodzicami do Australii

W swoich fotografiach kieruję się własną intuicją twórczą, emocjami, które towarzyszą mi w codziennym kontakcie z dziką australijską przyrodą. Wraz z moim Ojcem, Adamem eksperymentujemy we wspólnych projektach artystycznych, realizacjach krótkich filmów o sztuce, opartych na faunie i florze australijskiej. W mojej fotografii króluje przyroda, dzika i groźna, a zarazem pełna niezwykłych barw i form, nigdzie dotąd nie spotykanych na Ziemi. 

Grupa Migaloo (w języku Aborygenów „Biały Człowiek”), Monika Maciejewska i Robert Pawlak, wieloletni mieszkańcy Australii

Przemierzamy ten kraj podziwiając ciągnące się kilometrami bajeczne plaże, tropikalne lasy deszczowe, niezwykłe zwierzęta i rośliny. Wydany przez nas album – zdjęcia, uwiecznione przez fotografów Migaloo jako efekt ich zachwytu i radości odkrywania, mają stać się zwizualizowanymi ambasadorami tego niezwykłhttp://grecja-wakacje.plego krajobrazu oraz charakterystycznego świata australijskiej przyrody.

[Best_Wordpress_Gallery id=”220″ gal_title=”Australia przed Ogniem”]

Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 27

wystawa czynna:

od poniedziałku do piątku: 9.00 – 16.00

w niedziele: 10.00 – 16.00 (wstęp wolny)

Ceny biletów: normalny – 8 zł, ulgowy – 4 zł

Wystawa czasowa

Muzeum Ziemi zaprasza na wystawę prezentującą archiwalne fotografie z pracowni architektonicznej prof. Bohdana Pniewskiego działającej w tym miejscu do połowy lat 60.XX wieku.

Pracownia mieściła się w „Willi Pniewskiego”, która została gruntownie przebudowana przez ówczesnego właściciela architekta Bohdana Pniewskiego (1897-1965), który mieszkał tu i tworzył do końca swego życia. To tu powstały projekty m.in. Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Teatru Wielkiego Opery Narodowej. Obecne wnętrza Wilii Pniewskiego są siedzibą PAN Muzeum Ziemi w Warszawie.

 

[Best_Wordpress_Gallery id=”271″ gal_title=”Willa Pniewskiego”]

Wystawa będzie czynna do 15 października 2020 r.:
od poniedziałku do piątku: 9:00 – 15:00
(ceny biletów: normalny – 8 zł, ulgowy – 4 zł)
w niedziele: 10:00 – 16:00 (WSTĘP WOLNY)

Wystawa czasowa

 

Wystawa zatytułowana „Magiczne chwile (nie)codzienności” pokazuje moje zainteresowanie i fascynację przyrodą gór południowego pogranicza Polski. Zdjęcia przedstawiają krajobrazy, budowę geologiczną i rzeźbę Sudetów oraz Beskidów. Większość zdjęć wykonałam w Górach Stołowych. Występują tu obok siebie rozmaite skały, wykazujące zróżnicowaną odporność na procesy wietrzenia i erozji. Na fotografiach przedstawione zostały formy skalne, takie jak labirynty (np. Błędne Skały), progi skalne czy pojedyncze skałki w kształcie grzybów.

Zamiłowanie do fotografii rozpoczęło się podczas studiów na wydziale Geologii UW. Aparat fotograficzny towarzyszy mi do dziś podczas wycieczek i plenerów fotograficznych. Od 2009 r. jestem członkiem Związku Polskich Fotografów Przyrody. W latach 2016 do 2019 miałam zaszczyt kierować Okręgiem Mazowieckim ZPFP. Moje zdjęcia były kilkakrotnie nagradzane na  organizowanych corocznie konkursach okręgowych na Fotografa Roku ZPFP.

Moje zdjęcia prezentowane były na kilkunastu wystawach zbiorowych, a pierwsza wystawa indywidualna („Z daleka i z bliska”) odbyła się w 2008 r. w Bibliotece Publicznej przy ulicy Ogrodowej w Warszawie.

Po 10 latach mogłam pokazać swoje prace po raz drugi. Tym razem w Siedzibie Fotoklubu RP wystawiono fotografie połączone wspólnym tematem „W Skalnym Teatrze”. Dziękuję Małgorzacie Dołowskiej za pomoc i opiekę.

Zdjęcia z Sudetów powstawały przez ostatnich kilkanaście lat, podczas jesiennych warsztatów fotograficznych organizowanych w miejscowościach położonych w pobliżu granicy polsko-czeskiej. Prowadził je znany fotograf, nauczyciel i przyjaciel Tadeusz, Piotr Prociak. Pomagali mu zwykle: Tomasz Mielech (techniki dawne) i Krzysztof Jurecki (krytyk sztuki). To Oni zachęcili mnie do wystawienia prac, udzielali porad dotyczących trudnej sztuki wyboru i sposobu prezentacji. Efektem jest zbiór fotografii prezentowany obecnie w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie.

Małgorzata Bruj

[Best_Wordpress_Gallery id=”315″ gal_title=”Magiczne chwile”]

Wystawa czynna do 17 maja 2021 r.

od poniedziałku do piątku: 9:00 – 16:00
(ceny biletów: normalny – 12 zł, ulgowy – 6 zł)
w niedziele: 10:00 – 16:00 (WSTĘP WOLNY)
Zapraszamy serdecznie!

Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie
Al. Na Skarpie 20/26 i 27

20 maja – 13 czerwca 2021

Wyroby w stylu zakopiańskim Pierwszej krajowej fabryki wyrobów platerowanych, brązowych i srebrnych M. Jarra w Krakowie z kolekcji prywatnych

 

„… tu sztuka jest zjawiskiem powszechnem, …”[1]

Przełom XIX i XX wieku zapisał się w sztuce i rzemiośle polskim fascynacją życiem społeczności z podtatrzańskiej wsi Zakopane i jej okolic. Do małego Zakopanego tłumnie zjeżdżali lekarze doceniający zbawienne skutki klimatu, kuracjusze ratujący zdrowie, za nimi literaci i artyści. Odkrywano walory przyrody, ale nade wszystko uwagę przyciągały oryginalne szczegóły dekoracji chat ludności miejscowej oraz niuanse zdobiące przedmioty codziennego użytku i stroju.

W roku 1892 na zamówienie Zygmunta Gnatowskiego zbudowano pierwszy dom w stylu zakopiańskim nazwany Koliba – wg projektu Stanisława Witkiewicza. W roku 1901 ukazała się książka Zdobienie i sprzęt ludu polskiego na Podhalu.

W roku 1887 mosiężnicy Marceli Jakubowski i Marcin Jarra założyli w Krakowie przy ul. Wiślanej, pod własną nazwą, filię renomowanej warszawskiej wytwórni platerów Norblin, Bracia Buch i T. Werner. W roku 1900 właściciele rozstali się. Oryginalne wzornictwo w stylu zakopiańskim, wprowadzone do produkcji jeszcze przed rozpadem spółki, święciło triumfy pod zarządem M. Jarry.

Na sezon 1904/5 (?), M. Jarra zaoferował klientom ponad 50 nowych modeli w stylu zakopiańskim. Wzory zaimportowane zostały z oryginalnych, drewnianych przedmiotów użytkowych, dekorowanych motywami zaczerpniętym wprost z dzieł górali podtatrzańskich.

Na wystawie pokazujemy obiekty w stylu zakopiańskim z Pierwszej Krajowej Wytwórni Platerów, pochodzących z kolekcji prywatnych. Przedmioty te przyciągają oko konsekwentną i obfitą ornamentyką z wykorzystaniem najbardziej charakterystycznych motywów tatrzańskiej flory (dziewięciorniki, złotogłowy, leluje, szyszki) i elementów zaczerpniętych wprost z dekoracji architektonicznych, takich jak: pazdury, ząbce, warkocze, gwiazdy z sosrębów, kapliczki czy tradycyjnych parzenic (foremki w kształcie serca do wyciskania serów). Do wielu przedmiotów zapożyczono oryginalny kształt uchwytu czerpaka do mleka używanego na co dzień przez baców. U Jarry zdobił on cukiernice, dzbanki do kawy, filiżanki lub służył jako zawieszenia do lampek. Jako pamiątki-breloki sprzedawano „kózki” – czyli miniaturki drewnianych pochewek na ostrzałki lub metalowe kierpce i dzwonki. Spinki góralskie posłużyły za wzór do ramek, breloków, spinek do mankietów czy ozdób na ciupagach. O popularności wzorów może świadczyć fakt, że – poza oferowanymi w katalogu – wprowadzono na rynek wiele dodatkowych modeli i ich wariantów. Przykładem jest nieprezentowany w znanych katalogach, bogaty zestaw sztućców tzw. środka stołu który wykonywano zarówno w wersji platerowej, jak i ze srebra.

Zachowane przedmioty w stylu zakopiańskim, rzadko ukazujące się na rynku antykwarycznym, są przykładem mody na wykorzystanie elementów rodzimej kultury i wzornictwa w rzemiośle, trwającej na ziemiach polskich w czasach braku państwowości na przełomie XIX i XX w.

[1] W. Matlakowski, Zdobienie i sprzęt ludu polskiego na Podhalu, wyd. 2., Warszawa 1901, s. 4.

 

Godziny otwarcia:

poniedziałek – piątek: 9:00 – 16:00
(ceny biletów: normalny – 12 zł, ulgowy – 6 zł)
niedziela: 10:00 – 16:00 (WSTĘP WOLNY)

Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie, Al. Na Skarpie 27

[Best_Wordpress_Gallery id=”324″ gal_title=”Wyroby w stylu zakopiańskim”]

1. Dzbanek do kawy i mlecznik

Kraków, Marin Jarra, 1 ćw. XX w. Metal srebrzony, wyoblany, częściowo odlewany, rytowany; sygn. M. Jarra. Fot. A. Indyk

2. Cukiernica w kształcie skrzyni posagowej

Kraków, Marcin Jarra, 1 ćw. XX wieku. Mosiądz srebrzony,  sztancowany, lutowany, rytowany, cyzelowany, wew. złocona; sygn. M. Jarra. Fot. Z. Reszka

3. Trzon paterki z Góralem

Kraków, Marcin Jarra?, XIX/XX wiek. Mosiądz srebrzony, odlewany, sztancowany, lutowany, cyzelowany; sygn. brak. Fot. A. Indyk

4. Solniczka

Kraków, Marcin Jarra, 1 ćw. XX wieku. Srebro, sztancowane, wyoblane, lutowane, rytowane, cyzelowane. Fot. A. Indyk

5. Spinki do mankietów

Kraków, Marin Jarra , lata 20. XX w. Metal odlewany, srebrzony, rytowany; sygn. M. Jarra. Fot. A. Indyk

6. Sztućce obiadowe (plater) oraz sztućce środka stołu (srebro)

Kraków, Marcin Jarra, 1 ćw. XX wieku. Srebro, kute, wycinane, rytowane; Sygn. cecha podstawowa dla srebra próby „3” bita w Krakowie w latach 1872-1920, znak złotnika – M. Jarra w prostokącie. Fot. Z. Reszka

7. Reklama Pierwszej krajowej fabryki wyrobów platerowanych, brązowych i srebrnych M. Jarra w Krakowie. Nowa Reforma 1906 r.

Wystawa czasowa: 21 czerwca – 22 sierpnia 2021 r.

Źródło: https://weatheregg.com/different-types-of-clouds-and…/

Obserwując przyrodę, warto czasem spojrzeć w górę. Ponad Ziemią rozgrywa się niepowtarzalny spektakl, w którym głównymi bohaterami są chmury przyjmujące rozmaite, pobudzające wyobraźnię kształty. Powstałe w wyniku kondensacji pary wodnej, stanowią przede wszystkim bardzo ważny element obiegu wody w przyrodzie. Dla obserwatora natomiast, chmury mogą być źródłem informacji o zbliżających się zmianach w pogodzie związanych np. z nadejściem frontu atmosferycznego.

Wystawa fotografii prezentowana obecnie w Muzeum Ziemi w Warszawie ma charakter edukacyjny. Przedstawia dziesięć głównych rodzajów chmur wg klasyfikacji Światowej Organizacji Meteorologicznej. Fotografie wraz z nazwami łacińskimi pomogą odbiorcy zapoznać się z poszczególnymi chmurami piętra niskiego, średniego oraz wysokiego. Ponadto, wystawa prezentuje fotografie nocnego nieba.

Ekspozycja jest odpowiedzią na duże zainteresowanie podstawami meteorologii wśród sympatyków Muzeum Ziemi na Facebooku. Latem ubiegłego roku, prezentowaliśmy fotografie chmur w formie wirtualnej, teraz zapraszamy Państwa do siedziby PAN Muzeum Ziemi w Warszawie na wakacyjną wystawę pt. „Chmury i nocne niebo”.

Karolina Jackowiak-Konopska

Marek Wierzbicki

[Best_Wordpress_Gallery id=”328″ gal_title=”Chmury i nocne niebo”]

Godziny otwarcia:

od poniedziałku do piątku: 9:00 – 16:00
(ceny biletów: normalny – 12 zł, ulgowy – 6 zł)
w niedziele: 10:00 – 16:00 (WSTĘP WOLNY)

 

Czytaj więcej… PONAD ZIEMIĄ. PRZEGLĄD CHMUR

 

Cztery pory roku w Minervois – Francja

Malarstwo i rysunek – Alicja Gąsiorowska

1 września – 17 października 2021

Minervois to obszar naturalnych krajobrazów Langwedocji, położony między Montagne Noire i Corbieres na południowym- zachodzie Francji. Tereny niegdyś zajęte przez Rzymian, znane są dziś z pięknych miasteczek średniowiecznych, takich jak Minerve, które zachowało imię Minerwy rzymskiej bogini sztuki, piękna i mądrości oraz Olonzac, La Liviniere,Lagrasse, Fontfroide otoczonych winnicami i drzewami oliwkowymi. Artystka zauroczona tymi krajobrazami pokazuje swoim malarstwem i rysunkiem klimat kolorów i światła, które ją zafascynowały.
Podczas wędrówek maluje akwarele, rysuje, nawet duże formaty w plenerze utrwalając jego ulotny urok w swoich pejzażach.

Alicja Gąsiorowska – z wykształcenia architekt wnętrz – Państwowa Szkoła Sztuk Dekoratorskich w Paryżu. To artystka, w całym tego słowa znaczeniu, w swych obrazach i rysunkach wyraża wzruszenia pobudzane malarskim okiem mistrza w czasie licznych podróży do regionu Minervois, Polinezji Francuskiej, Martyniki, Maroka, Tunezji…

www.aliciagasiorowska.fr

 

Godziny otwarcia:

poniedziałek – piątek: 9:00 – 16:00
(ceny biletów: normalny – 12 zł, ulgowy – 6 zł)
niedziela: 10:00 – 16:00 (WSTĘP WOLNY)

[Best_Wordpress_Gallery id=”332″ gal_title=”Cztery pory roku”]